Caesar Domitianus Augustus
051-096
81 e kadarki Asıl adı Titus Flavius Domitianus
idi. 24 Ekim 51 de doğdu. 81-96 arasında Roma İmparatoru’ydu.
Yönetimin Son Yılları’nda Senato’nun Önde gelen Üyeleri
Üzerinde estirdiği Terör’le tanınır.
Sonradan İmparator olan Vespasianus ile
Flavia Domitilla’nın 2.Oğluydu. 69’da Taht Kavgası
yüzünden çıkan İç Savaş sırasında Roma’da kaldı. 18 Aralık’ta
Amcası Flavius Sabinus’la birlikte sığındığı
Capitolino’nun, Vitellius Yandaşları’nın Saldırısına
uğraması üzerine kaçıp saklandı. 2 Gün sonra Babasını
desdekleyen Askerler’in Roma’ya girmesi ile ‘Caesar’
olarak selamlandı. Ertesi Yıl da Praetor oldu.
Petillius Cerialis’in Ren Eyaleti’ndeki Bastırma
Harekatı’nı, kendi Zaferine dönüştürmeyi bildi. Bu ve buna
benzer Aşırılıkları yüzünden, 70 Sonbaharı’nda Babası Roma’ya
döndüğünde, bağışlanmayı dilemek zorunda kaldı. Yine de
Princeps iuventius (İmparatorluk Prensi) oldu ve 6
kez Konsüllük yaptı. Kendisinden 11 Yaş Büyük olan ve Oğlu
bulunmayan Ağabeyi Titus’tan sonra Taht’a geçecek kişi
olarak görülmeye başlandı.
Haziran 79’da Babası Vespasianus ölünce
İmparator olan Ağabeyinin Eski Konumuna gelmeyi, özellikle
Tribunicia potestas ve bir ölçüde de İmperium Yetkilerini
üstlenmeyi umuyordu. Bu beklentisi gerçekleşmediğinden,
Titus’a karşı düşmanca bir Tavır aldı ve bazı Kaynaklar’a
göre, onun Ölümünü (13 Eylul 81) çabuklaştırdı.
Domitianus Soylular’ın Nefret ettiği bir
İmparatordu. Traianus Dönemi Yazarları
Tacitus
ve
Genç Plinius’un Eserlerinde Domitianus
hakkındaki basmakalıp Sövgüler’le Ciddi Değerlendirmeleri
birbirinden ayırmak güçtür. Bununla birlikte sevilmeyişinin
temelinde Asker veya Yönetici olarak yetersizliğinden çok
acımasızlığının ve Gösteriş Merakı’nn yattığı anlaşılmaktadır.
Buna karşılık Roma’daki ve Eyaletler’deki Yüksek Görevliler
üzerinde kurduğu Sıkı Denetim Suetonius’ın Övgüsünü
kaznadı.
Domitianus Yazmanları arasında hem Azatlı
Köleler’e, hem de Eques’lere yer verdi. Bunların bir
Bölümü Ölümünden sonra da Görev’de kaldı. Aralarında
Senatörler’in de bulunduğu Yakın Danışmanları’ndan oluşturduğu
Concilium daha önceki Örneklerin bir benzeriydi.
Çıkardığı Sret Yasalar’dan ve (Kendisinin de tutulduğu) Kötü
Alışkanlıkları Önleme Girişimlerinden dolayı Hoşnutsuzluklar’a
hedef oldu. Eyaletlerdeki üzüm bağlarının yarısının
sökülmesini emreden Kararnamesi, Toplumu Koruma Düşüncesini
Aşırı Noktalara vardırmasının örneklerinden. Tahıl Üretimini
artırmayı ve İtalya’ya Şarap İhracatını kısıtlamatı amaçlayan
bu Kararname’ye karşın istediği Sonuca ulaşamadı.
Askerlik ve Dış Politika alanında Bazı Başarıların yanında
çıkmazlara da girdi. Hükğmdarlığının İlk Yıllarında hem
Britanya’ya, hem Germania’da İlerlemeler sağladı. Ren-Tuna
Savunma Hattı’nın (Limes) Yapımında Büyük Rol oynadı.
Tuna’daki Savaşlar yüzünden İskoçya’da Denetimi sağlamlaştırma
Girişimleri yarıda kaldı. 2 lejyon ve daha birçok Asker’i
yitirdiği Tuna’da da tam bir Başarı elde edemedi.
Tacitus’un
bile Komutanlarının Gevşekliğine ya da Düşüncesizliğine
bağladığı bu Durum Roma’da Eleştirilere uğramasına neden oldu.
Ama 84’de Asker Maaşlarını 1/3 oranında artırdığı için Ordu
içindeki Desdeğini korudu.
Babasının Konsüllük Görevini üstlenme Politikasını
sürdürdü. 82-83 arasında Her Yıl Ordinarius ((Düzenli)
Konsüllük yaptı. 85’de Hayatboyu Censor olarak Senato
Üyelikleri ve Genel Davarnışlar üzerinde Denetimi sağladı.
Senato’ya Zafer Giysileri ile gitme, Antik Grek Gelenkelerine
göre 4 Yılda bir düzenlnenen Spor Karşılaşmalarında Grek
Giysileri ve Altın Bir Taç’la Başkanlık etme, Yarışma
Hakemlerine, Tanrı Tasvirleri arasında, kendi Tasvirini de
taşıyan Taçlar giydirme, Kendisine Dominus et Deus (Efendi
ve Tanrı) biçiminde Hitap edilmesinde Israr etme gibi
Davranışlarıyla çevresinde Geniş Tepkiler’e yol açtı.
Domitianus’un 84’de Kuzeni Flavius Sabinus’u
öldürtmesi Sınırlı bir Olay düzeyinde kalmasına karşın,
Baskıcı Tutumu 87’de giderek Genel bir Nitelik kazanmaya
başladı. Yukarı Germania Valisi Antonius Saturninus’un
1 Ocak 89’da başkaldırmasıyla Bunalım Patlama noktasına vardı.
Aşağı Germania Ordusu’nun Ayaklanma’yı bastırmasından sonra,
birçok Kişi Ölüm Cezasına çarptırıldı. Bu sırada yürülüğe
konulan Maiestas (Vatana İhanet) Yasası zamanla
Senatörler’e karşı da Keyfi bir Biçimde kullanılmaya başladı.
93-96 arasında o güne kadar eşi görülmemiş bir terör Dönemi
yaşandı.
Domitianus’un Karşıtları arasında,
Dintatörlüğe karşı olan bir Grup Aydın ve Düşünür Senatör de
vardı.
Tacitus
ile Plinus’un Dostlarından
oluşan bu Grup’un başını, Vespasianus’un öldürttüğü babasıyla
aynı Adı taşıyan Genç Helvidius Priscus çekiyordu.
Domitianus’un Filozofları , 2 kez Roma’dan kovmasının
nedenini muhtemelen bu Grup’un Stoacı Fikirlker yaymasıydı.
Ama Düşüncenin örgütlenmesine karşı bu Tutumu, önceden
planlanmış bir Politikanın Sonucu değildi. 95’de Kuzeni
Flavius Clemens’i atheos (Latincede
Dinsizlik) suçlamasıyla mahkum Edilişi de Hristiyanlığa karşı
Bilinçli bir Saldırı’nın Parçası olmaktan uzaktı.
Domitianus’un Karşılaştığı mali Zorluklar
Tarihçiler arasında Tartışmalı bir Konu’dur. Acımasız
Politikalara yönelmesinden sonra başgösteren Açgözlülüğü
zamanla Kurbanlarının Mallarına Düzenli olaral el koymaya
dönüştü. Diğer yandan Geniş Kapsamlı Bayındırlık İşlerine de
girişti. Roma’da sonradan Forum Nervae olarak anılan
yeni bir Forum ve başka pek çok Eser inşa etti. Bunlara ek
olarak kendisi için Palatium Tepesi’nde yeni bir Saray ve
Alban Tepesi’nde Görkemli vir Villa yaptırdı. Bu arada
yükseltilen Ordu Ödenekleri Giderler’in Sürekli artmasına yol
açıyordu. Son Yıllarında İmparatorluk Bütçesinin İflasını
önleyen Etken, mutemelen el koyduğu Mülkler’di.
Domitianus 18 Eylul 96’da Elebaşıları arasında
2 Praefectus praetorio’nun (İmparatorun
Temsilcisi) , Çeşitli Saray Görevileri’nin ve Karısı
Domitia Longina’nın (Gnaeus Domirius Corbulo’nun
Kızı) bulunduğu bir Suikast Sonucunda Roma’da öldü. Yönetime
anında El koyan Nerva’da Kuşkusuz Suç Ortağıydı. Ölümü
Senato’da Büyük Sevinç yaratırken, Ordu’da Hoş karşılanmadı.
Askerler Ertesi Yıl Suikastın Sorumluları’nın
Cezalandırılmasını istediler.