Angad

1504-1552

 

   Lehna ya da Lahina da denir. 1504’te Matte di Sarai’de doğdu. 1552’de Khadur’da öldü. Sihler’in 2.Gurusu. Pencap Yazısı Gurmukhi’yi İcat etti. Sih Kutsal Kitabı Adi Granth’ın Pek Çok Bölümü’nü bu Yazı ile Kalem’e aldı.

   Bir Hindu Tanrıçası’nın  Tapınağı’na yaptığı Hac Ziyareti’nde, Sih Dini’nin Kurucusu Nanak ile tanışarak onun ortaya koyduğu Belirsiz Ülküler’e bir Biçim vermeyi ve Belirgin bir Nitelik kazandırmayı başardı. 1539’da Guruluğa getirildi. Gençlere Klasik Sanskrit Dili yerine Bölge’nin Pencap Dili’ni öğretmek için Okullar açtı. Beden Eğitimi’ne Önem verdi,

   Sofra Arakaşlığını Zorunlu kılan ve böylece Hindular’ın Geleneksel Kast Düzeni’ni yıkan Önemli Sih Kurumu Guru ka Langar’ın (Guru’nun Mutfağı) gelişmesine Katkı’da bulundu.

 

 

Rana Pratap Singh

1545-1597

 

   1545? De Mevar’da doğdu. 19 Ocak 1597’de Mevar’da öldü. Bugün Hindistan’ın Kuzeybatı Kesimi ile Pakistan’ın Doğusu’nda Yer alan Mevar’daki (Bugün Udaipur) Racput Devleti’nin Hindu Mihracesi (1572-1597).  Hint-Türk İmparator’u Ekber’in Bölge’yi fethetmesi Girişimi’ne Başarı’yla Karşı koyduğu için Racasthan’da Ulusal Kahraman olarak Kabul edilir.

   Mihrace Rana Udai Singh’in Oğlu ve Ardılı’ydı. Mevar’ın Başkent’i Çitor’un 1567’de Ekber tarafından yağmalanmasının Öc’ünü almak için Yönetim’ini yeniden düzenledi. Kaleler’ini güçlendirdi ve Babürlüler Akına geçtiği Zaman halk’ını Dağlar’a sığınmaya çağırdı. Ekber’in İttifak Öneri’sini Geri çevirdikten sonra Haziran 1576’da Haldighat’ta Babürlüler Karşısı’nda Bozgun’a uğradı ve Dağlar’a kaçmak Zorunda kaldı. Kaleler’in Çoğunu kaybetmiş olmasına Karşın, Ekber’in Vergi Memurlar’ına Vergi verilmemesi ve Pasif Direniş Çağrısı’nda bulundu.

   1584’de Ekber’in Elçileri’ni bir kez daha Geri çevirdi. Sonunda Kaleler’in Çoğunu Geri aldı ve Halk’ının Göz’ünde bir Kahraman olarak öldü. Yerine geçen Oğlu Amar Singh 1614’te Ekber’in Oğlu Cihangir’e Boyun Eğmek Zorunda kaldı.

 

 

Racputlar

 

    Sanskrit Dili’nde Raca-putra:’Kral Oğlu’, Babayanlı Klanlar Biçimi’nde örgütlenmiş ve Ağırlıklı olarak Hindistan’ın Orta ve Kuzey Kesimler’inde, özellikle  Eski Racputana’da bulunan Toprak Sahipleri.. 1931 Sayımı’nda 11 Milyon Dolayı’nda belirlenen racputlar kendilerini Geleneksel Askeri ve Yönetici Sınıf Kshatriya Sınıfı’nın Üyeleri sayarlar.  Ama Araları’nda Guhilot ve Kaçvaha gibi Soylu Kökenliler’in yanı sıra sıradan Çiftçiler de vardır. Uzmanlar’ın Çoğu, Siyasal İktidar’ı El’e geçirmeyi başaran Gruplar’ın Racput Statüsü’nü kazandıkları Konusunda Görüş Birliği’ndedir. Yerli Kabile Halkları’nın Soyluları’nın yanı sıra Orta Asya’lı İstilacılar da bu yolla Racputlar’a katılmış olabilir. Kuzeybatı’da bir Grup Müslüman Racputlar’da vardır. Racputlar Genellikle Parda (Kadınlar’ın Dışlanması) Göreneği’ni sürdürürler ve Hipergami Evlilikler kurmaya çalışırlar.

   800 ve 900lü Yıllar’da Siyasal Önem kazanmaya başlayan Racputlar’ın Kökeni 500ler’in Ortaları’ndan sonra Akhunlar’ın ve Onlara Bağlı Kabileler’in Etkisi altında Hindistan’ın Kuzey ve Kuzeybatısı’nda Hint Toplumu’nda ortaya çıkan Büyük dağılmaya Kadar götürülebilir. Gupta Hanedanı’nın dağılmasından (500lerin Sonları) sonra istilacı Gruplar Büyük İhtimalle Dönem’in Toplumu’yla bütünleştiler ve Hindistan’ın Kuzeybatısı’nda Toplum’un Bugünkü Örüntüsü oluştu. Kabile Önderleri ve Soylular Kshatriyalar’a katıldılar. Bunlar’ın izleyiciler’i Şudra (Emekçiler)  Sınıfı’na katıldılar ve Catlar, Gucarlar ve Ahirler gibi Kabile Kastları’nın Temel’ini oluşturdular. Rahipler’in bir Bölümü En Yüksek Kast olan Brahmanlar Arasına girdiler. Racasthan’daki Rathorlar ve Hindistan’ın Orta Kesimi’ndeki Çandellalar ve Bundelalar gibi Bazı Yerli Kabileler de Racput Statüsü kazandı.

   Racputlar , Güneş ve Ay Irkları ile Acmir Yakını’ndaki Büyük Ateş Çukuru’ndan geldiklerini Öne sürenler Biçim’inde bölünür. Racputlar’ın Et (Sığır Eti dışında) Yeme Alışkanlıkları ve Diğer Özellikleri hem Yabancı, hem de Yerli Kökenli olduklarını düşündürür.

   800ler’in Başları’ndan sonra Racput Hanedanları Hindistan’ın Kuzey’ine Egemen oldular. Bölge’deki Küçük Racput Devletleri 1100ler’in Sonundaki Müslğman Türk Akınları’nın Önündeki En Büyük Engel’i oluşturdu. Müslümanlar’ın Pencap’ın Doğusu’n ve Ganj Vadisi’ni fethetmesinden sonra, Racputlar Racasthan’da ve Orta Hindistan Ormanları’nda Bağımsızlıkları’nı sürdürdüler. Delhi Sultanı Alaaddin Halaci (hd 1296-1316) Racasthan’ın İki Büyük Kalesi olan Çitor ve Ranthambhor’u aldıysa da bunları El’inde tutamadı. Rana Sanga’nın yönettiği Mevar (Bugün Udaipur) Racput Devleti Üstünlük sağlamak için Çaba gösterdi, ama Khanua’da Hint-Türk İmparatoru Babür’e yenildi (1527).  Ekber, Çitor ve Ranthambhor’u El’e geçirdi (1568-1569). Daha sonra Mevar Dışındaki Tüm Racasthan Prensleri’yla anlaştı. Babürlü Egemenliği’ni Kabul eden Prensler, Saray’a ve İmparator’un Özel Meclisi’ne Kabul edildiler. Kendilerine Valilikler ve Ordu Komutanlıkları verildi. Evrengzib’in (hd 1658-1707) Hoşgörüsüzlüğü yüzünden sarsılmasına Karşın, bu Uzlaşma 1700ler’de İmparatorluğun çökmesine Kadar dürdü. Racputlar daha sonra III.Maratha Savaşı’nın Sonu’nda İngiliz Vesaseti’ni Kabul edene Kadar (1818) Maratha Reisleri’nin Egemenliği’ne girdiler. Bağımsızlık’tan (1947) sonra Racasthan’daki Racput Devletleri bir araya gelerek Racasthan Eyaleti’ni oluşturdular ve Hindistan Birliği’ne katıldılar.

 

 

Ram Das

1534-1581

 

             Bhai Cetha’da denir. 1534’de Lahor, Pencap’ta doğdu. 1581’de Goindval’de öldü. 4.Sih Gurusu. Dini Merkez Amritsar’ı kurdu.

             3.Guru Amar Das’ın başlattığı Yayılma çalışmalarını sürdürdü. Hint-Türk Hükümdar’ı Ekber’in verdiği Topraklar’da  Kutsal bir Havuz yaptırdıktan sonra Tüccar ve İşadamları’nı bunun Çevresinde yerleşmeye çağırdı. Kent’in Ramdaspur olan Adı Zamanla Amritsar’a dönüştü. Ekber’den Devlet Görevi’ni kötüye kullanan Memurlar’ı cezalandırmasını ve Hayır İşleri yapmasını istedi. Alçakgönüllülüğü, Dindarlığı ve Yardımseverliği ile tanındı. Ölüm’ünden Kısa Süre Önce Oğlu Arcun Guru oldu.

 

 

Arcun

1563-1606

 

   5.Guru. İlk Sih Şehidi. 1563’te Goindwal,Pencap’ta doğdu. 1606’da Delhi’de öldü. Sihler’in Tanrı Ölçüsü’nde Saygı gösterdikleri Adi Granth ya da Granth Sahib (Tanrı Kitabı) Adlı Kutsal Kitab’ı derledi. Amritsar’da, Herkes’in dilediği gibi tapınabileceği Harimandir’i (Altın Tapınak) Kısa Süre’de tamamladı. Sihler’in Büyük Merkezleri’nden olan bu Kent’i Ticari Bakım’dan da geliştirerek, hem Dünyevi, hem de Ruhani Önderlik yapan İlk Guru oldu. Önceki Gurular’ın başlattığı Toplumsal Reformlar’ı ve Misyonerlik Çabaları’nı daha da İleri götürdü.

   Ekber’in Ölümü’nden sonra Baş’a geçen Cihangir’in Sihler’e Baskı yapmaya başlamasına Kadar, Çalışmalar’ını Başarı’yla sürdürü. Saygınlığı’nı kıskanan Kişiler’in yaydığı Söylentiler üzerine, Cihangir’in Huzuruna çıkarıldı. Kendisini 200.000 Rupi Para Cezası’na çarptıran Cihangir, Adi Granth’ın Vedanta (Hinduluk) ya da İlam için Kırıcı görülen Bütün Bölümleri’nin çıkarılmasını emretti. Buna uymayı reddettiği için Diri Diri Kaynar Su’ya atıldı.

   Bu Olay’dan sonra, Babür Hükümdarları’nın Baskısının ağırlaşacağını anlayan Sihler, daha Savaşçı bir Nitelik kazandılar.

 

 

Hargobind

1595-1644

 

   6.Guru. 1595’te Vandali’de doğdu. 1644’te Kiratpur, Himalaya yakınları’nda öldü. Babası Arcun’un İstekleri Doğrultusu’nda Güçlü bir Sih Ordusu kurmuş ve Sih Dini’ne Savaşçı bir Özellik kazandırmıştır.

   O’nun Guruluğuna Kadar Sih Dini Fazla Etkili olamamıştı. Hargobind, Askerliğe Özel Önem vereceğini göstermek için Guruluk Tahtı’na Tepe’den Tırnağa Silahlar’la donanarak çıktı. Askerlik Eğitimi’ne Büyük Ağırlık verdi. Kendisi de Kılıç Kullanma, Güreş ve Binicilik Konuları’nda uzmanlaştı. Muhalefet’e Karşın kendi Ordusu’nu kurdu ve Kentler’ini Tahkim etti. 1609’da Amritsar’da, Sihler’in Dinsel ve Dindışı Konular’ı görüşüp İbadet edebilecekleri bir Merkez Niteliği’ndeki Akal Taht’ı yaptırdı. Ardından Amritsar Yakınları’nda bir Kale İnşa ettirdi ve buraya Lohgard Ad’ını verdi. Diğer yandan Yandaşlarının Moral’ini yükseltmek ve onlara Savaşma isteği aşılamak için Büyük Çaba gösterdi. Sihler’in güçlenmesini kendisine Karşı bir Tehdit olarak gören Hint-Türk İmparatoru Cihangir, Hargobind’i Gvalior Kalesi’ne hapsettirdi. Hargobind’in Hapis’te kaldığı 12 Yıl Boyunca Sihler’in ona olan Bağlılığı daha da arttı. Cihangir Sonu’nda, Hint-Türk Yönetimi’ne direnen Hint Devletleri’ne Karşı Sihler’in Desdeğini kazanmak Amacıyla Hargobind’i Serbest bıraktı. Ama Hargobind uzlaşmaya yanaşmadı ve Hint-Türk İmparatorluğu ile Araları’nda bir Çatışma’nın çıkabileceğini Göz önünde bulundurarak Eski Militan Tavrını sürdürdü.

   Cihangir’in Ölüm’ünden sonra (1627) Sonra onun yerine geçen Oğlu Şah Cihan, Sihler üzerindeki Baskılar’ı daha da artırdı. Hargobind’in Komutası’ndaki Sihler, Şah Cihan Orduları’nı 4 kez Yenilgi’ye uğratarak Hint-Türk Orduları’nın Yenilmezliği Efsanesi’ni yıktılar. Hargobind, İnançlar’ını korumak için gerektiğinde Silah’a başvurmanın Sihler’in Hakkı ve Ödevî olduğunu belirterek , Babası Arcun’un derlediği Kutsal Kitap’ta yer alan Kurallar’a bir Yenisini ekledi. Ölüm’ünden Kısa Süre önce Torunu Har Rai’yi Varis ilan etti.

 

 

Har Rai

1630-1661

 

   7.Guru. 1630’da Pencap’ta doğdu.1661’de orada öldü. Yönetim’i Sırası’nda Sih Cemaati Sıkıntılı bir Dönem yaşamış, Dedesi Guru Hargobind gibi Büyük bir Asker olmayan Har Rai Hint-Türk Akınları’na Karşı duramadı.

   Zamanını Yönetsel ve Askeri Görevler’,inden çok düşünmeye ve Ruhsal Etkinlikler’e ayırdı. İktidar’dea bulunmasının Anlam’ını hemen Hiç bilmiyordu. Yönetim’i Sırası’nda Sih Misyoner Etkinlikleri azaldı. Uzun Süre Topluluk Hayatı’nın dışında kalması da Önderler’ini görünce yüreklenen  Halk’ın güçsüzleşmesine Yol açtı. Böylece Ülke içinde ona Karşı bir Muhalefet oluşmaya başladı. İlk Siyasal Hatası, İktidar’daki Hint-Türk Hükündar’ı Evrengzib’in (1658-1707) Kardeşi Dara Şükuh’un Ayaklanmasını desdeklemek oldu. Kendi Gözünde ise Gerçek bir Sih olmanın gereğini yapmış İhtiyaç duyan birine Yardım etmişti. Evrengzib bu Alışılmadık Davranış’ı açıklaması için çağırdığında ise yerine Oğlu Ram Rai’yi gönderdi.

   Oğlun Saray’da, olmayacak İşler başardığı ve Sih Kutsal Kitabı Adi Granth’ta bir Satır’ı değiştirerek babasını bağışlattığı söylenir. Babası ise onun yerine Guru olarak 5.yaşındaki Oğlu Hari Krişen’i gösterdi.

 

             Ram Raiya

 

         Guru Ram Rai’nin Soyundan gelen Ayrılıkçı Grup bu Ad’la anılır. Babası tarafından Delhi’deki Babürlü Sarayı’na Elçi olarak gönderilen Ram Rai, Evrengzib’in Güven’ini kazanarak Yakın Çevresi’ne girdi. Bundan hoşlanmayan Babasının Küçük Oğlu Hari Krishen’i Guru Seçmesi Sihler Arasında bir Ardıllık Tartışması başlattı. Evrengzib’in Ram Rai’ye verdiği Topraklar’da kurulan Dehra Dun’da (Uttar Pradesh) Birkaç Ram Raiya Gurdvara’sı (Tapınak) Bugün de ayaktadır.

 

Gobind Singh

1666-1708

 

   Asıl Adı Gobind Rai. 1666’da Patna, Bihar’da doğdu. 7 Ekim 1708’de  Nanded, Maharastra’da öldü. 10.ve Son Sih Gurusu. Silahlı Sih Tarikatı Khalsa’nın Kurucusu.

   Büyükbabası Guru Hargobind gibi Askerliğe Tutkun’du. Ayrıca Düşünsel Yetenekleri Çok gelişmişti. Ana Dili olan Pencap Dili’nin yanı sıra Farsça, Arapça ve Sanskrit Üzeri’nde de Bilgi Sahibi bir Dilbilimci’ydi.

   Sih Mücadelesi’ne Sağlam bir Askeri Altyapı kazandırmak Gobind Singh’in en Büyük Başarısı’dır. İnanış’a göre, bir Sabah Ayini’nden sonra çok sayıda Sih’in Arası’nda Meditasyon’a dalmışken birden Ayağa fırlar ve ‘Kılıcım bir Baş istiyor, Kendini İman Uğruna Feda edecek Kim var?’ der. Kalabalık Korku ve hayret’le dalgalanır. Sonunda biri İleri çıkar. Guru ile Adam bir Çadır’a girerler. Birkaç Dakika sonra Gobind Singh Kılıc’ından Kan damlayarak Dışarı çıkar ve bir Gönüllü daha ister. 5.Gönüllü’nün de Kurban Edilmesine Kadar sürer. Ama Sonunda 5 Gönüllü’de Canlı  olarak ortaya çıkar. Gobind onların İnancını sınamıştır. Panç-piara (% Sevgili Can) olarak adılan bu Kişiler, Khalsa Adı’yla kurulan Silahlı Sih Tarikatı’nın Çekirdeğini oluşturur.

   Gobind Singh’in Her Adım’ı, Sihler Arası’nda Savaşçı Ruh’un yerleştirilmesini amaçlıyordu. Ayrıca Savaşçı Şiirler’inden ve Müzikler’inden oluşan bir Dağarcık yarattı. Halkı’nda Kılıc’a, ‘çeliğin Kutsallığı’na duyulan bir Sevgi geliştirdi. Yeniden kurulan Sih Ordusu’nun Yol Göstericisi Khalsa’ydı. Bu Ordu’yla Gobind Singh, biri Moğollar’a Diğeri Dağ kabileleri’ne Karşı olmak üzere 2 Cephe’de Düşman üzerine yürüdü. Sih Ülküleri’ne Tam Anlam’ıyla Bağlı olan bu Birlikler, Dinsel ve Siyasal Özgürlük Davası’nda Herşey’i Göz’e almaya Hazır’dı. Ama Gobind Singh bu Özgürlük için Ağır bir Bedel ödedi. Ambala Yakını’ndaki bir Savaş’ta 4 Oğlu’nu da yitirdi. Daha sonra Karısı, Annesi ve Babası da Mücadele’ye Kurban gitti. Kendisi ise, babasının Ölüm’ünün İntikam’ını almak isteyen bir Peştu tarafından öldürüldü.

   Gobind Singh Son Guru olduğunu İlan etti. Ondan sonra, Kutsal Kitap Adi Granth’tan (İlk Kitap) Başka Guru olmayacaktı.

   Bugün Bütün Sihler’in Gönlünde Savaşcı Ruh’u Temsil eden Silahlı bir Ermiş olarak yaşıyor.

 

   Eserleri:

   -Dasam Granth, (Onuncu Kitap), Sih Kitabı

   Ayrıca  Sih Hukuku’nu derledi, Şiirler yazdı.

 

 

Khalsa Tarikatı

 

          Sih Dini’nin En Önemli Tarikatı.  Khalsa Arapça Kökenli olan ve Farsça Aracılığı’yla Sihler’in Dil’ine de giren ‘Halis’ Sözcüğünden türemiştir.

         Sih Çocukları’nın Çoğu Ergenlik Çağı’na ulaştıktan sonra Khalsa’ya Giriş Töreni’nden geçer. Pahul Ad’ı verilen  Tören Sırası’nda 5 Khalsa Üyesi, içine Şeker katılmış Su’yu, İlahiler okuyarak İki Yanı Keskin bir Hançer’le karıştırırlar. Tarikat’a girecek Çocuklar, aynı Kap’tan Su’yu içerler. BU Eylem, Kast Ayrımlar’ının ortadan kalktığını simgeler. Tören’den sonra Oğlan Çocuklar Singh (Aslan), Kızlar da Kaur (Dişi Aslan) Soyadını alırlar.

         Erkekler’de Khalsa’nın Simhesi olan 5 K’nın bulunması gerekir. Bunlar Kesa (Saç ve Sakal), Kangha (Tarak), Kaçç(Kısa Pantolon), Kara (Çelik Bilezik), Kirpan (2 Yanı Keskin Hançer). Ayrıca Tütün ve İçki İçmeme’ye, Çatka (Tek bir Darbe’yle öldürülen Hayvan’ın Eti) dışında Et yememeye, Zina yapmamaya Ant içerler.

         Tarikat 1699’da, Guru Gobind Singh tarafından Anandpur’da kuruldu. O Dönem’de Sihler, Hint-Türk İmparatorluğu Yönetimi’nde Büyük Baskılar’a uğradığından Tarikat Savaşçı bir Nitelik taşıyordu. Çok Kısa bir Süre’de 80.000 Kişi’yi toplayan Tarikat Sid Dini’nin Önderliği’ni üstlendi. Khalsalar’a katılmayan ve Saçlar’ıyla Sakallar’ını kesmeyi sürdüren Sihler, Sahacdhariler (Kabul etmeye Yanaşmayanlar) olarak adlandırıldı. Khalsalar ile Sahacdhariler arasındaki Ayruılık Bugün de sürüyor.

 

 

Ram Mohan Ray

1774-1883

 

         Hintli Düşünür..

         Hindistan’da Kadınlar’ın Ölü Kocalar’ıyla Birlikte yakılmaları Geleneğine Karşı Savaşım’ıyla ve bu Geleneği yasaklatmasıyla ünlendi.

         Brahman Samac adlı Hümanist bir Dernek kurarak yönetti.

 

 

Brahmo Samac

 

          (Sankrit Dili’nde ‘Brahma’nın Cemiyeti), Brahmo Brahma olarak da yazılır. Kalküta’da Rammohan Ray’ın kurduğu Tanrı İnancı’nı vurgulayan Hindu Akımı. Vedalar’ın Üstünlüğü’nü yadsıyan Brahmo Samac, Avatarlar’a (Tanrilar’ın Beden’e Bürünmesi) inanmaz, Karman (Geçmiş Olaylar’ın Etkileri) ya da Yeniden Dünyaya gelme İnanc’ında da Israrlı değildir. İbadet’te Hindu Ayinleri’ni terkederek Bazı Hristiyan Uygulamaları’nı benimsediler. İslam ve Hristiyanlık’tan etkilenen Akım, Politeizm’e, Paganlığa be Kast Sistemi’ne Karşı’dır. Toplumsal Programlar’ında Önemli Başarı sağladığı halde hiçbir Zaman Çok Yandaş kazanamadı.

         Rammohan Hay, Hindu Dini’ni içerden düzeltmek istiyordu. Oysa Ardılı D.Tagore, 1850’de Vedalar’ın üstünlüğünü reddederek Akıl ve Sezgi’yi Brahmanlığın Temel’i Haline getirdi. Ama Bazı Eski Hindu Gelenekleri’ni de Koruma’ya çalıştı. Keshab Chandra Sen’in Önderliği’ndeki Radikal bir Grup 1866’da Topluluk’tan ayrılarak, Hindistan Brahmo Samac’ını kurdu. Yeni Akım giderek Seçmeci ve Kozmopolit bir Yapı kazandı. Ayrıca Toplumsal Reform Mücadelesi’nde Çok Etkili oldu. İçki Alehtarı Ümit Topluluğu’nu desdekledi. Kadınlar’ın Eğitim’ini özendirdi. Dul Kadınlar’ın yeniden evlenebilmesi ve Çocuk Evlilikleri’ni engelleyen Yasalar çıkarılması için Mücadele etti. Ama Keshab, Küçük Yaş’taki Kız’ını yine Küçük Yaş’taki Koçh Bihar Prensi ile evlendirmeye girişerek kendi Reform İlkeleri’ni çiğnedi. Yandaşlar’ının Çoğu bu Durum’a başkaldırarak 1878’te 3.bir Samac kurdular. Bu Derneğe Sadharam (sıradan) Brahmo Samac denildi. Bunlar zamanla Upanishadlar’ın Öğretisine Geri döndü, Toplumsal Reform Mücelesi’ni de sürdürdü. Akım 1900ler’de Güç yitirdiği halde, Temel Toplumsal İlkeleri Hindu Toplumu’nca en azından Kuramsal Düzey’de benimsendi.

 

 

Rancit Singh

1780-1839

 

   Lakap’ı Pencap Aslanı. 13 Kasım 1780’de, Budrukhan ya da Gucranvala’da doğdu. 27 Haziran 1839’da Lahor’da öldü. Pencap’taki Sih Krallığı’nın Kurucusu ve Miharecesi.

   Maha Singh’in Tek Çocuğu’ydu. 1792’de Babasının Ölümü’nden sonra bir Sih Topluluğu olan Şukerçakialar’ın Önderi oldu ve Bugün Pakistan’da bulunan Gucranvala Kenti’yle Çevresi’ndeki Köyler’in Yönetim’ini üstlendi. 15 Yaş’ındayken Kanhaya Kabileleri’nden birinin Kız’ıyla evlendi. Nakkai Kabilesi’nin Kızı’yla yaptığı 2.Evlilik Sayesi’nde Sih Kabileler’inin oluşturduğu Konfederasyon İçinde Güçlü bir Konum elde etti.

   Temmuz 1799’da Pencap’ın Başkent’i Lahor’u El’e geçirdi. Afgan Kralı Zaman Şah’ın Valiliği’ni onayladı; ama o, 1801’de kendisini Pencap Miharecesi İlan etti. Ertesi Yıl Sihler’in Kutsal Kenti Amritsar’ı El’e geçirdi. Daha sonra Pencap’taki Küçük Sih ve Peştu Prenslikleri’ni kendine bağladı. Ama Doğu’ya düzenlediği Akınlar İngilizler tarafından durduruldu ve İngiliz Doğu Hindistan Kumpanyası Temsilcileri’yle Satlec Irmağı’nı Ülkesi’nin Doğu Sınırı olarak Kabul eden Amritsar Antlaşması’nı (1809) imzalamak Zorunda kaldı.

   Daha sonra Kuzey ve Batı’daki Peştu Topraklar’ına yönelerek 1818 Yaz’ında Multan Kenti’ni,6 Ay Sonra da Peşaver’i  El’e geçirdi. Temmuz 1819’da Peştular’ı Keşmir Vadisi’nden sürmeyi başaran Rancit 1820’ye gelindiğinde Satlec ve İndus Irmakları Arası’nda kalan Bütün Pencap Toprakları’nı Denetim’i altına almıştı.

   1820’de Ordu’sunu modernleştirmek için Çalışmalar’a başlayarak Piyade ve Topçu Eğitim’i için Avrupa’dan Subaylar getirtti. 1834’te Keşmir’in Doğusu’ndaki Ladakh Bölgesi’ni Topraklar’ına kattı. 1837’de Peşaver’e Yönelik Afgan Karşı Saldırısını püskürttü. 1838’de İngiliz Genel Valisi Lord Auckland’la anlaşarak Şah Şüca’yı Afgan Tahtı’na çıkardı. Kısa Süre sonra bastalandı ve öldü. Kurduğu Krallık Ölüm’ünden 6 Yıl sonra, Kabileler arasındaki Kanlı Savaşlar yüzünden yıkıldı.

 

 

Svami Narayana

17??-18??

 

   1804’te Svami Narayani Mezhebini kurdu.

 

   Svami-Narayani:

  

   Swaminarayana da yazılır. Hindistan’da Gucerat Eyalet’inde Yaygın olan Hindu Reform Mezhebi. Gurular’ına Saygı ile Ünlü Vallabha-Açarya Mezhebi’nde 1800ler’de yaygınlaşan Kuraldışı Uygulamalar’a Tepki olarak doğdu.  Yaklaşık 1804’te Ahmedabad’da kurulan Mezheb’in İlk Önderi, Özellikle Kast Sistemi, Yiyecek Kuralları ve Ayinler Konusu’nda Geleneksel Hindu Yasaları’na uyulmasını savunan Svami Narayana’ydı. Krişna’nın Yanı Sıra Geleneksel Hinduizm’in 5 Büyük Tanrısına da tapılan Mezhep’te Vallabha Kutsal Heceleri (Mantra) kullanılır. Kurucusunun Öğretielri, Hindu Kutsal metinler’inden Seçmeler’le bir arada Şikshapatri Adlı Derleme’de Yer alır.

 

 

Ram Singh

1816-1885

 

       Bhaini, Pencap’ta doğdu. 1885’te Mergui, Birmanya’da öldü. Din Dinadamı, Reformisti. Pasif Direniş ve İngiliz Malları’nı Boykot Etme Gibi Siyasal Mücadele Yöntemlerine başvuran İlk Hintli.

       Küçük Toprak Sahibi bir Aile’nin Oğlu’ydu. Küçük Yaş’ta Namdahari Mezhebi’nin Kurucusu Balak Singh’in Yandaşları Arasına girdi. 20 Yaş’ına geldiğinde Sih Mihracesi Rancit Singh’in Ordusu’na katıldı. 3 Yıl Sonra Rancit Singh’in Ölümü’yle Baş gösteren Dağılma Karşısı’nda, Sihler’i yeniden toparlayacak bir Örgütlenme’ye girişti. Bu Amaç’la Namdahariler Arası’nda Önceki Sih Guruları’nın öğrettiği İlkeler’e Sıkı bir Bağlılığı geliştirdi. Beyaz Giysi, Değişik bir Türban Bağlama Biçimi, Tahta’dan Asa ve Tesbih Taşıma, Özel Selam ve Parolalar gibi Ayırt Edici Uygulamalar başlattı. Namdahari Gurdvaralar’ında (Tapınak) Sadeliği sağladı. Namdahariler’in Tanrı’nın Seçkin Kulları, Diğer Mezhepler’in ise Mleççha (Kirlenmiş) olduğu Düşüncesi’ni işleyerek, Genellikle Yoksul Kesim’den gelen Yandaşlar’ına Güven Duygusu Aşılama’ya çalıştı. Hızla Büyüyen Ordusu’nu, kendi Haberleşme Ağını kuracak bir Düzey’e getirdi. Balak Singh’in Ölümü’nden Sonra Onun Vasiyet’i üzerine Namdahariler’in Başı’na geçti.

       Ertesi Yıl Sihler’in Kutsal Kenti Amritsar’da Guru Gobind Singh’in Ruh’unu taşısığını İlan etmeye hazırlandı. Ama İngiliz Yetkililer’in Emri’yle Köy’ünden çıkması Süresiz olarak yasaklandı. İzleyen Dönem’de İngiliz Malları’nı Boykot gibi Eylemler’le Sömürge Yönetimi’ni Yıkma Çabaları Sonuçsuz kalınca, Namdahariler Arası’nda Babürler’in Geçmişteki Baskıları yüzünden Büyük Tepki duyulan Müslümanlar’a Saldırma Eğilimi Orta’ya çıktı. Bazı Namdahariler’in, Cinayet Suçu’yla İdam edilmesinden sonra, 1872 Başları’nda Müslüman Maler Kotla Topluluğu’na Yönelik Geniş Çaplı bir Harekat’a girişildi. Polis’le çıkan Çatışma’da Saldırganlar’ın Büyük bir Bölümü yakalandı. Saldırı’yı Pencap’ta Sih Egemenliği’ni kurmaya Yönelik Ayaklanma’nın Başlangıcı olarak gören İngilizler, Namdahariler’i Vahşice Cezalandırma Yolu’na gittiler. Tutuklanan 66 Kişi Ağzına bağlandıkları Toplar’ın Ateşlenmesiyle Paramparça edildi.

       İngilizler’i Hindistan’tan atmak için Rusya’dan Yardım İsteme gibi Sonuçsuz Bazı Girişimler’de bulunan Ram Singh yakalanarak bir Süre Hapi’te tutulduktan sonra Rangoon’a (Yangon) sürüldü.

 

 

Devendranath Tagore

1817-1905

 

       15 Mayıs 1817’de Kalküta’da doğdu. 19 Ocak 1905’te yine Kalküta’da öldü. Hindu Düşünür ve Dinsel Reformcu. Hindu Dini’ni ve Hayat Tarzı’nı Yoz Unsurlar’dan arındırmak Amac’ıyla kurulan Brahmo Samac’da Etkin Görev aldı.

       Toprak Sahibi Varlıklı bir Aile’nin Oğlu’ydu. Hindistan’ın Klasik Dili Sankrit’ten Başka Farsça, İngilizce ve Batı Felsefesi Öğrenimi gördü. Genç Reformcu Keşab Çandra Sen’le Dostluk kurdu. Özellikle Bengal’de Yaygın olan Sati (Kadınlar’ın Ölen Kocaları’yla Birlikte Yakılmaları) Geleneğini Şiddetle eleştirdi. Sen’le Birlikte Hindistan’daki Okuryazar Oranı’nı yükseltmeye ve Eğitim’de Fırsat Eşitliğini yükseltmeye çalıştı. Sen’in Hristiyanlığa yönelmesine Karşılık, Tagore Tutucu bir Hindu olmayı sürdürdü. 2 Dost Arasındaki bu Felsefi Kopuş, 1866’da Brahmo Samac içinde Bölünme’yle sonuçlandı.

       Hindular Arası’ndaki Paganlığı, Bölücü ve Demokratik olmayan Uygulamalar’ı Tümü’yle ortadan kaldırmak isteyen Tagore, Hindu Kutsal Metinleri Vedalar’ı İnsan Etkinlikleri için Eksiksiz ve Doyurucu bir Klavuz olamayacağı gerekçesi’yle reddetti. Köktenci Usçuluk ile Fanatik Brahman Tucuculuğu Arası’nda Orta Yolu bulmakta Güçlük çekti. Çevresindeki Küçük bir Grub’u yönlendirmeyi sürdürmekle Birlikte Toplum Hayatı’ndan uzaklaştı. 1863’te Bengal’in Kırsal Bölgesi’nde daha sonra Oğlu Şair Rabindranath’ın Ün’e kavuşturduğu Şantiniketan’ı (Barış Yurdu) kurdu.  Ömrünün Sonuna Kadar Maharişi Unvanını taşıdı.

 

       Eserleri:

       Ciltler Dolusu Eserler’inde Anadili olan Bengali’yi kullandı. Sanskrit Kutsal Metinler üzerine Bengali Dili’nde vir Yorum olan Brahmo-Dharma [1](Tanrı Dini) Eser’i bir Başeser olarak Kabul edilir.

 

 

Dayananda Sarasvati

1824-1883

 

   Asıl Adı Mula San-Kara. 1824’te Tankara, Gucerat’ta doğdu. 30 Ekim 1883’te Acmir, Racputana’da öldü. Hindu Çileci ve Toplumsal Reformcu. Hinduizm’in En Eski Kutsal Metinleri olan Vedalar’ın Dünyevi ve Ruhani Üstünlüğüne Geri Dönülmesini savunan Arya Samac’ın Kurucusu (1875).

   Genç Brahmanlar’a Özgü bir İlköğretim gördü. 14 Yaş’ındayken Şiva Tapınağı’nda Bütün Gece süren bir İbadet’te Babasına Eşlik ederken, Babası ve Yanındakiler Uyku’ya daldıktan sonra Tanrı’nın Tasviri’ne Adak olarak sunulan Yiyecekler Fareler’in Saldırı’sına uğradı. Bu Deneyim, Dayananda’da Anlamsız Pagan Uygulamalar’a Karşı bir Tepki doğurdu. 5 Yıl sonra , Çok sevdiği Amca’sının Ölüm’ü Dinsel Kuşkular’ını daha da yoğunlaştırdı. Ölümlülüğün Sınırlarını aşma Çabasında, önce Zihinsel ve Bedensel vir Disiplin Sistemi olan Yoga’ya yöneldi. Kendi İsteği dışında evlendirileceği öğrenince Ev’ini Terk etti ve Sarasvati Çileci Tarikatı’na katıldı.

   Bundan Sonrası 15 Yıl boyunca (1845-1860) Dinsel Doğru’yu bulabilmek için Bütün Hindistan’ı dolaştı. Sonunda Svami Biracananda’nın Müridi oldu. Gurusu, Olağan Eğitmenlik Ücret’i yerine Dayananda’dan, bundan böyle Hindistan’da Budizm Öncesi’nde Var olan Vedacı Hindu Dini’ni yeniden canlandırmaya çalışacağına Söz aldı.

   Dayananda’nın Görüşleri, Benares’te (Vanarasi) Benares Mihracesi’nin yönettiği ve Gelenekçi Hindu Bilginler’le yaptığı Halk’a Açık bir Tartışma’da Geniş İlhi topladı. Arya Samac’ın Kuruluşu’na Yönelik İlk Toplantı 10 Nisan 1875’te Bombay’da düzenlendi. Örneğin Elektrik Kullanımı türünden Çağdaş Teknolojik Gelişmeler’in Vedalar’da anlatıldığını İleri sürmesi gibi Bazı Ölçüsüz Görüşler’ine Karşın, Dayananda Önemli Bazı Toplumsal Reformlar da başlatabildi. Çocuklar’ın evlendirilmesine Karşı çıktı. Dullar’ın yeniden evlenebilmesini savundu. Bütün Kastlar’ın Üyelerinin Vedalar üzerinde Araştırma yapabileceğini söyledi. Çok Sayıda Eğitim ve Hayır Kurumu açtı. Arya Samac, Bağımsızlık Öncesi Hint Milliyetçiliği’nin Uyanışı’nda Önemli Katkılar’da bulundu.

   Ölüm’ünden Önce bir Pirens Hüküm sürdüğü  Yönünde Sert Eleştiriler’e uğradı.Mihrace’nin Adamları’ndan biri tarafından  zehirlenmiş olabileceği  düşünüldüysede böyle bir Kanıt bulunamadı.

 

 

Arya Samac

 

   Sankrit Dili’nde ‘Soylular Derneği’. Reformist Hindu Mezhebi. 1875’te  Dayananda Sarasvati tarafından kuruldu. Sarasvati’nin Amacı , Hindu Kutsal Yazıları’nın En Eskisi olan Vedalar’a dönerek bu Metinler’dekş Vahyedilmiş Gerçeği yeniden Ortaya çıkarmaktı. Vedalar’a sonradan eklenmiş Herşey’in bir Gerileme olduğunu söylemesine Karşın, Kendi Yorumu’na Karman (Nedensellik Sonucu Ortaya Çıkan Eylem) ve Yenidendoğuş Öğretielri gibi Veda-Sonrası Düşünceler’e de Çokça Yer verdi.

   Arya Samac, en Çok Batı ve Kuzey Hindistan’da Taraftar buldu ve Bütün Hindistan Samaca’sına Temsilciler gönderen Yerel Samacalar Halinde örgütlendiler.Her Bölge Samacası’nın Yöneticileri Demokratik Yöntemler’le seçildiler.

   Arya Samac, Paganlığa, Kurban Kesme’ye, Kast Sistemi’nin Yeteneğe değil Doğum’a dayanmasına, Dokunulmazlığa, Çocuk Evlilikleri’ne, Haclar’a, Ruhban Zümresi’ne ve Tapınak Takdimeleri’ne Karşı çıktı. Veda Metinleri’nin Yanılmazlığını, Karman ve Reenkarnasyon Öğretileri’ni, İneğin Kutsallığı’nı, Bireysel Ayinler’in (Samskara’lar) Önemini, Vedalar Uyarınca Ateş’e adanan Adaklar’ın Yararı’nı savundu, Toplumsal Reform Programları önerdi. Kadınlar’ın Eğitilmesini ve Ayrı Kast’tan İnsanlar’ın birbirleriyle evlenmesini özendirmek için çalıştı. Misyonlar kurdu, Yetimler ve Dul Kadınlar için Yurtlar açtı, Açlar’a Yardım etti ve Sağlık Hizmetleri götürdü.

   Arya Samac’ın Okulları ve Yüksek Okulları vardır. Kurulduğundan beri, Hindistan’da Milliyetçiliğin Gelişmesinde Önemli Rol oynadı. Bununla Birlikte, Zaman Zaman Aşırı Doğmatik ve Militan Özellikler gösterdiği, gerek Hristiyanlık, gerek İslam Karşısı’nda Kavgacı, Hoşgörüsüz bir Tutum takındı.

 

 

Gadadhar Çatterci Ramakrişna

1836-1886

 

   Gadadhar Çattopadh olarak da bilinir.  18 Şubat 1836’da Hugli’de doğdu, 16 Ağustos 1886’da Kalküta’da (Bengal) öldü. Bütün Dinler’in temelde bir olduğunu savunan Hindu Din Önderi.

   Yoksul bir Brahman Ailesi’ndendi. Çok Az Öğrenim gördü. Tanrı’yı Kitaplar’dan öğrenmek yerine, yaşayarak ve tapınarak Bulma Yolu’nu seçti. İnsan’ın Manevi Aydınlanması’nın Önündeki En Büyük Engeller olarak gördüğü Cinsel Tutku ve Para’ya Şiddetle Karşı çıktı. Kast Sistemi’nin ve Bütün Yapay Toplumsal Ayrımlar’ın Karşısı’nda Yer aldı.

   Hinduizm’de Yıkıcılığı Temsil eden Kali’yi , Tanrı’nın En Yüce Görünümü olarak benimsedi. Kutsal Ana olarak nitelediği Kali’ye tapınmak üzere Kalküta Yakınları’ndaki Tapınağı’nda Rahip oldu. Delilik Nöbetleri’ne varan Yakarmaları Sırası’nda Kali’nin ve Diğer Tanrılar’ın kendisine göründüğünü Öne sürdü.

   Akrabalar’ınca 1859’da 5 Yaş’ındaki Sarada-Devi’yle evlendirildi. Ama Bekarlık Kuralı’na Bağlı kaldığından Gerçek bir Evlilik Yaşantısı olmadı. Daha sonra tanrılaştırılan Sarada-Devi Bugün de Ermiş olarak Kabul edilir. Kutsal-Ana olarak anılır. Evlendikten sonra beklendiği gibi durulmayan Ramakrişna yeniden Çileci Hayat’a döndü ve Çeşitli Samadhi (Kendinden geçerek Aşkınlığa Ulaşma) Deneyler’ine girişti. Gezgin bir Brahman Kadın’ın Yolgöstericiliği’nde Yoga’yı ve Tantra Budacılığı’nı uygulamayı öğrendi. Kendisine Advaita (Tekçilik) Felsefesi’ni öğreten Totapuri Adlı bir Keşiş, Gerçek bir Çileci (Sannyasin) olmasını sağladı. Kısa Süre’de  Sonsuz Brahman’la bir olma Noktasına (Nirvikalpa samadhi) ulaştı. Vişnuculuğu Tanıma Süreci’nde Sri Krişna’yı, 1866’da Müslümanlık Kuralları’nı izlerken Rasulullah’ı, daha sonra da Hristiyanlığı incelerken İsa’yı Düş’ünde gördüğünü Öne sürdü. Bu İnceleme ve Düşleri Sonu’nda, Bütün Dinler’in Özde Aynı ve Gerçek olduğu Sonuc’una vardı. ‘Düşleri’nin duyulmasıyla Kalküta’daki Ev’ini Binlerce Kişi Zitaret etti. Kazandığı Ün’e Karşın, Basit Hayat Tarzı’nı değiştirmedi.

   Konuşmalar’ı daha sonra Öğrencilerince birkaç Kitap’ta toplandı. 1893’te Chicago’da toplanan Dünya Dinler Meclisi’nde Hinduizm’i en Seçkin Öğrencisi Vivekananda Temsil etti. Adını taşıyan ve Dünya’nın Her Yanı’na Misyonerler gönderen Tarikat’ın Merkezi Kalküta’dır.

 

   Ramakrişna Misyonerleri

 

   Hindistan’da Yaygın Eğitim ve Yardım Çalışmaları yürüten Dinsel Topluluk. Hint Felsefesi’nin Tutucu Okulu Advaita (Tekçilik) Vedanta’nın Moderm Yorumu’nun Batı’daki Önde gelen Savunucusu.

   1897’de Kalküta’da Vivekananda’nın kurduğu Topluluk, Hindu Ermişler’inden Ramakrişna’nın Hayat’ı Temel’inde Vedanta Öğretisi’ni yaymayı Ve Hint Halkı’nın Toplumsal  Şartlar’ını iyileştirmeyi amaçlıyordu. İslam Ve Hristiyanlık gibi Çeşitli Dinleri kendi Tinsel Deneyimleri’yle tanıyan Ramakrişna, Tüm Dinler’in Aynı Amac’a götüren Değişik Yollar olduğu Yol’undaki  Hindu İnancı’nı özümsemişti. Çevresindeki kendisine Bağlı bir Avuç Mürit Arası’ndan Genç  Narendranath Datta’yı (sonradan Vivekananda) Ardıl’ı seçti. Bu Grup, Kalküta Yakınları’nda Ganj Irmağı Kıyısı’ndaki Belür’da kurulan ve 1898’de İbadet’e açılan Ramakrişna Manastırı’nın (Math) Çekirdeği’ni oluşturdu. 1953’te Kalküta’da kurulan Şri Sarada Manastırı, Vivekananda’nın İsteğine uyularak 1959’da Ayrı bir Örgüt’e dönüştürüldü. Bu Kuruluş, Kardeş Ramakrişna Sarada Misyonerleri’yle birlikte Bugün  Hindistan’ın Değişik Yerler’indeki Merkezler’de Etkinlik gösterir. Özellikle Kadınlar’a Yönelik Çalışmalar’da bulunan Çeşitli Ramakrişna Misyonu Dernekleri Ramakrişna Sarada’yla birleştirilmiştir.

   1898’de Tüzel Kişilik kazanan New York Kenti Vedanta Derneği, Kuruluş’un Amerika’daki En Eski Şube’sidir. Vivekananda’nın 1893’te Chicago’da toplanan Dünya Dinler Meclisi’nde verdiği Konferanslar’dan sonra kurulan Bu Misyon’un Çalışmalar’ı Yüzyıl’ın 2.Yarısı’nda Hızla yayıldı. 1980ler’de ABD’da 13 Şubesi, ayrıca Bangladeş, Singapur, Fiji, Sri Lanka, Moritanya, Fransa, İsviçre, Arjantin ve İngiltere’de Merkezler’i vardı. Misyon’un Batı’daki Merkezler’i Toplumsal Yardım Çalışmaları’na girmezler, yalnızca Ramakrişna Öğretisi’ni yaymaya çalışırlar. Hindistan’daki Yaklaşık 90 Math ve Misyonerlik Merkezi Sağlık, Eğitim, Yayın ve Hayır İşleri’yle uğraşır.

 

 

Keşab Çandra Sen

1838-1884

 

       19 Kasım 1838’de Kalküta’da doğdu. 8 Ocak 1884’te yine Kalküta’da öldü. Hindu Düşünce Sistemi’ne Hristiyan İlahiyatı’nı katmayı deneyen Hindu Filozof ve Toplumsal Reformist.

       Brahman Kastı’ndan değildi ama, Ailesi Kalküta’nın Önde gelen Aileler’inden biriydi. Gerekli Eğitim’i gördükten sonra 19 Yaş’ındayken, Hindu Din ve Toplum Reformcusu Rammohan Ray’ın 1828’de kurduğu Brahmo Samac’a girdi. Cemiyet’in Amacı, Eski Hindu Dini’ni canlandırmaktı. Sen ise yalnızca Hristiyan Öğretisi’nin Hindu Toplumu’na Yeni bir Canlanma getirebileceğine inanıyordu.

       Hristiyan Misyonerler’in Hızlı Sonuç veren, Pratik Yöntemler’inden yararlanan Sen, Hindistan’da Büyük İhtiyaç duyulan Toplumsal Reformlar’ı gerçekleştirdi. Yoksullar için Yardım Kampanyaları düzenledi; Çocuk ve Yetişkinler’e Yönelik Okullar açarak Okuma Yazma Oranı’nı yükseltti ve Herkes’in ulaşabileceği çok sayıda ve Ucuz Yayın’a Ön Ayak oldu. Çocuk Yaş’ta Evliliğe Karşı çıkarak, 1872’de Hindu Toplumu’ndaki Evlilik Töresi’nin, Yasal bir Uygulama Hali’ne getirilmesine katkı’da bulundu. Dullar’ın yeniden evlenebilmesini, hatta Kastlar Arası Evliliği savundu. Çağdaşlar’ı Debendranath Tagore ve Ramakrishna Tümü’yle Hindu Bakış Açısı’na Bağlı kalırken, Sen Nedereyse Hristiyanlığı benimsedi. İnancı’nın Tek Eksik Yanı İsa’nın, ne Kadar Hayranlık uyandırsa da, Tek Örnek olmadığını düşünmesiydi. Yine de Kemikleşmiş Kast Sistemi’ne Dayalı Hindu Toplumu’nun ancak Canlı bir Hristiyanlık’la kurtulabileceği İnancı’yla, Halkı’nın İsa’yı Örnek almasını istedi. Din’in Düşünsel Derinliği’nden Çok, Toplumsal Şartlar’a uygulanışıyla ilgilendi. D.Tagore ile Arası’ndaki Görüş Ayrılıkları, 1866’da Hindistan Brahmo Samac’ı Adlı Yeni bir Cemiyet Kurmasına Yol açtı. Önceki’nin Adı ise Adi (İlk) Brahmo Samac olarak değiştirildi ve Kısa Süre’de Hristiyan Öğreti’den Tümü’yle arındırıldı.

       1870’te Sen, İngiltere’de Birçok Konferans verdi ve Kraliçe Victoria ile tanıştı. Bir kez daha Hristiyanlığın İngilizler’in Hayatı’ndaki Önem’inden etkilendi. Ama Hindistan’a Dönüş’ünde 14 Yaş’ındaki Kızının Koçh Bihar Mihracesi’nin Çocuk Yaş’taki Oğlu ile evlenmesine İzin vererek kendi İlkelerini çiğnedi. Bazı İzleyiciler’ini yitirmesine Yol açan bu Olay’dan sonra 1881’de Naba Bidhan ya da Nava Vidhana (Yeni Takdir) Adlı Yeni bir Dini Örgüt kurarak Hindu Felsefesi’yle Hristiyan İlahiyatı’nı kaynaştıran Görüşleri savunmayı sürdürdü. Birçok Eski Veda Uygulamasını canlandırdı. 12 İzleyicisi’ni üzerinde Hilal, Haç ve Üçlü Mızrak bulunan bir Bayrak altında Vaaz mermek üzere Ülke’nin Çeşitli Yerler’ine gönderdi. Ölüm’üne kadar Halk’tan Büyük Saygı gördü.

 

 

(Pandit) Motilal Nehru

1861-1931

 

       6 Mayıs 1861’de Delhi’de doğdu. 6 Şubat 1931’de Lucknow’da öldü. Hint Bağımsızlığı’nın Önderler’inden. Hindistan’ın İlk Başbakan’ı Cavaharlal Nehru’nun Babası.

       Keşmirli Zengin bir Brahman Ailesi’ndendi. Bir Süre Avukatlık yaptıktan sonra 1896’da Allahabad Yüksek Mahkemesi’ne atandı. Siyaset’le Orta Yaşlar’da ilgilenmeye başladı. 1907’de Hindistan Ulusal Kongresi’nin (INC;Kongre Partisi) Allahabad’daki Yerel Konferansı’na Başkanlık etti. Önceleri Ilımlı Görüşler savunurken, 1919’da Radikal bir Çizgi’ye yöneldi ve The Independent Ad’ıyla Günlük bir Gazete çıkarmaya başladı.

       Amritsar’da İngilizler’in yüzlerce Hintli’yi öldürmesinden Sonra Gandhi’nin 1920’de başlattığı Satyagraha (Şiddet’e Başvurmaksızın Direnme) Hareket’ine katıldı.

       1923’te Merkezi Yasama Meclisi Seçimleri’ni kazanarak Meclis Çalışmaları’nı içerden engelleme Politikasını benimseyen Svarac ( Özerklik) Partisi’nin Kurucuları arasında Yer aldı. 1928’de Kongre Partisi Ad’ına Dominyon Statüsü’ne Dayalı bir Anayasa Taslağı hazırladı. İngilizler’in bu Önerileri reddetmesinin ardından, 1930’daki Pasif Direniş Kampanyası’na katıldı ve tutuklanarak hapsedildi. Serbest bırakıldıktan Kısa bir Süre sonra öldü.

 

 

Vivekananda

1863-1902

 

   Asıl Ad’ı  Narendranath Datta.  12 Ocak 1863’te, Kalküta’da doğdu. 4 Temmuz 1902’de kalüta’da öldü. Hindu Din Önderi ve Reformcu. Birbirini tamamlayıcı Ögeler olarak gördüğü Hint Münzevi İnancı’yla Batı Maddi Refahı’nı kaynaştırmaya çalışmıştır. Mutlak Olan’ın İnsan’ın Yüce Benliği olduğunu, İnsanlık Yararı’na çalışmanın En Soylu Uğraş olduğunu savunmuştur.

   Bengal’in Varlıklı  Kayastha Ailesi’ndendi. Batı Tipi bir Üniversite’de  Öğrenim görerek Batı Felsefesi, Hristiyanlık ve Bilim’le tanıştı.  Toplumsal Reformlar’a Bütük Önem verdiğinden , Çocuk Yaş’ta evlenmelerin kaldırılmasını, Genel Okuma Yazma Oranı’nın ve Kadınlar’la Aşağı Kastlar’ın Eğitim Düzeyi’nin yükseltilmesini amaçlayan Brahma Samac’a (Brahma’nın Cemiyeti) katıldı. Bütün Dinler’in Temelde Aynı  olduklarını savunan Ramakrişna’nın En Başarılı Öğrencisi oldu, Dogmalar’dan Çok İnsanlığa Hizmet etmeyi Önde tutarak  Evrensel ve İnsani Yönleri’ni vurguladı. O Dönem’de Yaygın olan Pasifizm’den çok Hindu Düşüncesi’ni Batı’da yaymaya çalıştı. Upanişadlar’ın Yorumu’na dayanan Vedanta Akımı’nın ABD ve İngiltere’de tanınmasında Büyük Rolü oldu. Chicago’da toplanan Dünya Dinleri Meclisi’nde (1893)  Hinduizm’in Sözcülüğü’nü yaptı. Meclis’te yaptığı Etkili Konuşması Nedeniyle, bir Gazete’de kendisinden ‘Gücünü Tanrı’dan alan bir Hatip, Meclis’in en Büyük Kişisi’ olarak Söz edildi. Daha sonra ABD ve İngiltere’de birçok Konferans verdi, birçok Kişi’yi Vedanta Akımı’na kattı.

   Batılı Müritler’den oluşan Küçük bir bir Topluluk’la 1897’de Hindistan’a döndü. Ganj Irmağı Kıyısı’nda, Kalküta Yakını’ndaki Belur Math Manastırı’nda Ramakrişna Misyonerleri’ni kurdu. Bu Tarikat Aracılığı’yla kendini yetkinleştirme ve İnsanlığa Hizmet Görüşlerini yaymayı sürdürdü. 1900ler’in Başında ölmesine Karşın hem Batı’da, hem de Doğu’da Sonraki Yıllar’a da taşan Derin bir İz bıraktı.

 

 

 

Manabendra Nath Roy

1869-1948

 

       Hintli düşünür..  Hint Marksistlerindendir.

       14 Yaş’ındayken İngiliz sömürgenlerine karşı girişilen Ulusal hareketlere katılmış, daha sonra ülkesinin Milliyetçilerine silah sağlamak üzere Amerika’ya gitmiştir. Cava, Tokyo, Berlin, Paris, Amsterdam ve Amerika’nın çeşitli merkezlerinde etkinlik gösterdi. Sonunda Meksika’ya geçerek orda Marksist oldu.

       Savaş’tan sonra Komintern Kongrelerine katıldı ve Asyalılar’ın sözcülüğünü yaptı. Çin’e gönderildi ve orada Mao’nun anlayışına benzeyen bir anlayış geliştirdi. Pek çok kez tutuklandı, sonunda Markiszmi reddetti ve Yeni Hümanizm adını verdiği bir Felsefe geliştirmeye çalıştı. İlginç görüşleri vardır.

      

       Eserleri:

       -India in Transition, (Geçiş Döneminde Hindistan),[2] Abani Mukherji ile birlikte yazdı.

       -Çin Devrimi ve Enternastonal, [3] Rusça,

       -My Experience in China, (Çin’de Deneyimlerim), [4]

       -Political Letters, (Siyasal Mektuplar), [5]

       -Revolution and Counter- Revolution in China, (Çin’de Devrim ve Karşı Devrim), [6]

 

 

Çhitta Rancan Das

1870-1925

 

         5 Kasım 1870’de Kalküta’da doğdu. 16 Haziran 1925, Darciling’de öldü. Hintli Siyaset Adamı. İngiliz Egemenliğ Sırası’nda bengal’deki Svaraç Partisi’nin Başkanlığı’nı yaptı.

         Memurluk Giriş Sınavı’nı kazanmayınca, Avukatlık yapmaya başladı. Birçok Siyasal Suçlu’yu savundu ve Milliyetçi Gazeteler’de Etkin Görevler aldı. Hindistan’daki İngiliz Yönetim’ine Şiddetle Karşı çıkarak ve Batı’yı Örnek alan Siyasal ve Ekonomik bir Kalkınma’yı reddederek, Eski Hint Hayat Biçimi’ni Yüceltme ve Bu Dönem’i Bir Altın Çağ olarak Sunma Yolu’na gitti. Gandhi’nin İngiliz Yönetim’ine Karşı başlattığı Pasif Direniş Eylemi’ni desdekledi. 1921’de Siyasal Suçlu olarak 6 Ay Tutuklu kaldı. 1922’de Hindistan Ulusal Kongresi’nin Başkanı oldu. Başkanlığı Sırası’nda Kongre, Eyalet Meclisi Seçimleri’ni Kontrol etme Kararı’ndan vazgeçerek İngiliz Yönetimi’ni içerden engelleyecek Mevkiler El’e geçirmek düşüncesiyle Seçimler’e Katılma Kararı verdi.

         Svaraç Partisi Bengal’de en Büyük Parti Durum’una geldiğinde, kendisine önerilen Bakanlar Kurulu Başkanlığı’nı, yıkmayı amaçladığı bir Yönetim’le İşbirliği yapamayacağı Gerekçe’siyle Geri çevirdi. 1924’te Kalküta Belediye Başkanı seçildi. Bu Görev’i Sırası’nda Hinrliler’in hayat Seviyesi’ni geliştirmeye çalıştı. 1925’te Hindistan İşleri’yle Görevli İngiliz Devlet Bakanı Lord Birkenhead ile bir Uzlaşma İhtimali belirdiyse de, Das bir Anlaşma sağlanamadan öldü.

 

 

 

Singh Sabha

 

    Kuzey Hindistan’daki Sihler Arasında 1800ler’in Sonları ile 1900ler’in Başları’nda Etkili olmuş Eğitim ve Edebiyat Mezhebi. Hristiyanlar ile Reformist Hindu Mezhebi Arya Samac’ın Dinsel Propogandası’na ve birçok Sih’in Hinduizm’e dönmesine Tepki olarak ortaya çıktı. Sih Guruları’nın Geleneksel Öğretileri’ni canlandırmayı, Pencap Dili’nde Dinsel Metinler üretmeyi ve Sihler Arası’nda Okuryazarlık Oranı’nı artırmayı amaçlıyordu. Singh Sabha Önderlerş, Pencap’a Egemen olan İngilizler’e Bağlılık göstererek, Hareket’in İngiliz Koruması altında gelişmesini sağladılar. Bu Saye’de Pencap’ın Çeşitli Yerler’inde Sih Okulları kuruldu. Bu Hareket’e katılan Önemli Sih Bilginleri’nden biri de Vir Singh’di (1872-1957)

 

 

Vallabhbhai Chaverbhai Patel

1875-1950

 

    Lakabı Serdar (Hintçe’de ‘Başkan’).  Ocak 1875’te Nadiad,Gucerat’ta doğdu. 15 Aralık 1950’de Bombay’da öldü. Hintli Hukukçu ve Devlet Adamı. Bağımsızlık Mücadelesi Sırası’nda Hindistan Ulusal Kongresi’nin Önderleri Arası’nda Yer almış, Bağımsızlığın İlanını (1947) izleyen 3 Yıl içinde Başbakan Yardımcılığı’yla, İçişleri, Enformasyon ve Eyaletler Bakanlığı yapmıştır.

    Leva Patidar Kastı’ndan, Toprak Sahibi Orta Halli bir Aile’nin Oğlu’ydu. Hukuk Öğrenimi’ni tamamladıktan sonra 1900’de Middle Temple’da Öğrenim görmek üzere Londra’ya gitti. Öğrenim’ini Başarı’yla tamamlayarak Şubat 1913’te Ülkesine döndü. Ahmedabad’a yerleşti ve Kısa Süre’de Baro’nun En Başarılı Ceza Avukatı olarak kendini gösterdi. Gandhi’nin Etkisi’yle  birçok başka Hintli gibi 1917’den sonra Siyaset’le ilgilenmeye başladı. İngilizler’e Karşı yürüttüğü Bağımsızlık Mücadelesi’nde Etkili bir Yöntem olarak gördüğü, Gandhi’nin Satyagraha (Şiddet’e başvurmaksızın Direnme) İlkesini desdeklemekle birlikte Gandhi’nin Ahlaki İnanç ve Ülküler’ini benimsedi.

    1917-1924 Arası’nda Ahmedamad Belediye Meclisi’nde Görev alarak Meclis’in İlk Hintli Üyesi oldu. 1924’te Ahmedabad Belediye Başkanlığı’na seçildi ve bu Görev’i 1928’e Kadar sürdürdü. 1928’de Bardoli’deki Toprak Sahipleri’nin vergiler’in artırılmasına Karşı başlattıkları Direniş’e Önderlik etti. Direniş Sırası’nda oynadığı Önemli Rol Nedeniyle ‘Serdar’ Unvanı’yla anılmaya ve Hindistan’ın Ulusal Önderleri’nden biri olarak Kabul görmeye başladı. Kongre Partisi’nin Hedefler’i Konu’sunda 1928-1931 Arası’nda yürütülen Tartışmalar’da Parti’nin Amacı’nın Bağımsızlık değil, İngiliz Uluslar Topluluğu İçinde Dominyon Statüsü’nün kazanılması olduğunu savundu. Bu Görüş’üyle Gandhi ve Motilal Nehru’nun yanında, Cavahardal Nehru ve Subhas Çandra Bose’nin karşısı’nda Yer aldı. Bağımsızlık Mücadelesi’nde Şiddet’e Göz yumulabileceğini öne süren C.Nehru’nun Tersine, Baskılar’ın daha da artmasına Neden olacağı Gerekçesi’yle Silahlı Eylemler’e Karşı çıktı. Diğer yandan Hindu-Müslüman Birliği’nin bağımsızlık için bir Önşart olmadığını savunan Gandhi’yle Görüş Ayrılığı’na düştü.

    Patel, Kongre Partisi’nin 1929’daki Lahor Toplantısı’nda Gandhi’den sonra Parti’nin 2.Başkan Adayı’ydı. Ama Gandhi’nin Bağımsızlık Kararı’nın alınmasını engellemek Amac’ıyla Adaylık’tan çekilmesi ve Müslümanlar’a Karşı Uzlaşmaz Tutumu’nu bildiği Patel’i da Adaylık’tan çekilmeye zorlaması, Cavaharlal Nehru’nun Başkan seçilmesiyle sonuçlandı. Patel 1930’da Tuz Vergisi’ne Karşı başlatılan, Şiddet’e başvurmaksızın Direnme Kampanyası Sırası’nda 3 Ay Hapis yattı. Mart 1931’de Kongre Partisi’nin Karaçi Toplantısı’na Başkanlık etti.  Ocak 1932’de yeniden tutuklandı ve Temmuz 1934’e Kadar Hapis yattı. Parti’nin 1937-1938 Dönemi Başkanlığı için İlk Sıra’dan Aday olduysa da Gandhi’nin Baskıları Karşısı’nda bir kez daha Adaylık’tan çekildi, Nehru seçildi. Ekim 1940’da Kongre Partisi’nin Diğer Önderler’iyle Birlikte hapse atıldı. Bunu Ağustos 1942-Haziran 1945 Arası’ndaki Yeni bir Tutuculuk Dönemi izledi.

    II.Cihan Harbi Sırası’nda , Japonlar’ın İstila Tehdidi altındaki Hindistan’da Şiddet’e başvurmama Politikası’nın Artık Geçerli olamayacağını İleri sürerek Gandhi’ye Karşı çıktı. Ayrıca Ülke’nin Hindistan ve Pakistan olarak ikiye bölünmesinin kaçınılmaz olduğunu, bunun da Hindistan’ın Yarar’ına olacağını savundu.

    Patel 1945-1946 Dönemi’nde Kongre Partisi’nin Başkanlığı’na İlk Sıra’dan Aday olduysa da, Gandhi’nin Ağırlığı’nı koymasıyla bu Görev’e bir kez daha Nehru seçildi. Bağımsızlığın İlk 3 Yıl’ında Başbakan Yardımcılığı, İçişleri, Enformasyon ve Eyaletler Bakanlığı yapan Patel, Hint Prenslikleri’nin Barışçıl Yollar’la Hindistan Birliği Çatısı Altında toplanmasında ve Hindistan’ın Siyasal Birliği’nin sağlanmasında Önemli Rol oynadı.

 

 

Çhakravarti Racagopalaçhari

1879-1972

 

         1879’da Hosur’da doğdu. 25 Aralık 1972’de Madras’ta öldü. Bağımsız Hindistan’ın Tek Hintli Genel Valisi.

         Gandhi’nin Hapis’te olduğu 1920ler’de onun kurduğu Young India Gazetesi’nin Yayın Yönetmenliği’ni üstlenmek için Avukatlık Mesleğini bıraktı. 1922-1942 Arası’nda Hindistan Ulusal Kongresi Yürütme Komitesi’nde Görev aldı. 1937’den 1939’a Kadar Madras (Bugün Tamil Nadu) Eyalet’inin Başbakanlığı’nı yaptı.

         Haziran 1948’de Hindistan Geçici Hükümetince Genel Valilik Görev’ine getirildi. Bu Görev’i Ocak 1950’ye Kadar sürdürdü. 1952-1954 Arası’nda yeniden Madras Eyaleti Başbakan’ı olarak Görev yaptı.

         Haziran 1959’da Madras’ta Svatantra (Bağımsız) Parti’yi kurdu. Komunizm Karşıtı ve Muhafazakar bir Politika izleyen ce Serbest Girişimciliği desdekleyen bu Parti Merkezi Hükümet’in Eyaletler Üzerindeki Denetiminin azaltılmasından yanaydı.

 

 

Subrahmanya Ç. Bharati

1882-1921

 

         11 Aralık 1882’de Ettaiyapuram, Madras’da doğdu. 12 Eylül 1921’de Madras’da öldü. Modern Tamil Uslununun Banisi Milliyetçi Hint Yazarı.

         Eğitim görmüş bir Brahman’ın Oğlu’ydu. Genç Yaş’ta bir Tamil Araştırmacısı oldu. Kısa süren Örgün bir Eğitim gördükten sonra 1904’te Madras’a (Bugün Tamil Nadu) gitti. Orada Birkaç Dergi için İngilizce’den Tamil Dili’ne Çeviriler yaptı. Daha sonr Swadesamitran Adlı Günlük Tamil Gazetesi’ne geçti. Böylece Siyasal Sorunlar’la yüzyüze gelmesi, onu Hint Ulusal Kongresi’nin Aşırı Kanadı’na katılmaya Kadar götürdü. Bunun Sonucu’nda da 1910-1918 Arası’nda Sürgün yaşayacağı Fransız Sömürgesi Pondicherry’ye kaçmak Zorunda kaldı. Bharati’nin bu Süre içinde yazdığı Milliyetçi Şiirler ve Makaleler Halk Arası’nda çok tutuldu. 1919’da Hindistan’a geri dönmesinin ardından Kısa bir Süre hapsedildi. Daha sonra yine Swadesamitran’a girdi.Madras’da bir Tapınak Fili’nin saldırısı Sonucu öldü.

 

         Eserleri:

         -Panchali Spatham, [7](Panchali’nin Andı),

         -Kuyil Pattu, [8](Kuyil’in Türküleri),

         -Agni and Other Poems and Translations aans Essays and Other Prose Fragments,[9] (Agni ve Diğer Şiirler, Çeviriler, Makaleler ve Diğer Düzyazı Parçalar),  İngilizce eserler’inin Çoğu bu Kitap’ta toplandı.

 

 

Lala Har Dayal

1884-1939

 

         14 Ekim 1884’de Delhi’de doğdu. 4 Mart 1939’da Philadelphia’da (ABD) öldü. Hindistan’daki İngiliz Yönetimi’ne Son verilmesi ve Laik bir devlet kurulması için çalışan Hintli Devrimci ve Bilim Adamı.

         Lahor’daki Devlet Yüksek Okulu’nda (Pencap Üniversitesi) Öğrenim gördü. İlk Devrimci Düşünceleri’ni orda edindi. Daha sonra Hindistan Hükümeti’nin Bursu’yla Oxford’daki St.John’s College’a gönderildi. Hintli Öğrenciler Arası’nda Devrimci Düşünceleri yayan Indian Sociologist’in Yayın Yönetmeni Syamaci Krisnavarma’dan etkilendi.        1907’de Bursunu bıraktı. 1908’de Hindistan’a döndü. Ama Hükümet Har Dayal’ın Çalışmalar’ın Engel oldu. Bunun Üzerine Hindistan’dan ayrılarak Paris’te Krishnavarna’ya katıldı. Avrupa’da dolaştıktan sonra 1911’de ABD’ye giderek California’ya yerleşti. Orada Kısa bir Süre Stanford Üniversitesi’nde Ders verdi. Anarşist Hareket’le İlişki kurdu. Hindistan’daki İngiliz Yönetimi’ne Karşı bir Ayaklanma Örgütleme’yi amaçlayan Ghard (Gadar) Partisi’ni kurdu. Mart 1914’te ABD Göçmen Bürosu’nca Anarşistlik’le suçlandıktan sonra tutuklandı. Kefaret’le Serbest bırakıldıktan sonra, Önce İsviçre’ye, oradan da Berlin’e kaçtı. Berlin’deki Diğer Hintli Devrimciler’le birlikte, Afganistan’da İngilizler’e Karşı bir Ayaklanma örgütlemeye çalıştı.

         I.Cihan Harbi’nde Almanlar’ın Yenilgi’ye uğramasından sonra, Hint Felsefesi Profesörü olarak Stockholm’e yerleşti ve Forty Four Months in Germany and Turkey Adlı Eser’ini yazdı. Bu Kitap’ta Savaş Deneyimleri’ni Biraz Yakınma’yla aktardı. Ona göre Asya’nın Güçsüz Ülkeleri Bağımsızlıklar’ını kazanmasalardı, İngiliz ya da Fransız Emperyalizmi bu Ülkeler için Alman ya da Japon Emperyalizmi’nden daha Olumlu olabilirdi.

         1927’de Londra’ya yerleşti. Londra Üniversitesi Doğu Araştırmaları Okulu’nda bir Tez hazırladı. Hayatının Sonuna Kadar ‘Yapıcı Humanizm’  Kavramı ve Laik bir Dünya Devleti Amacı Doğrultusu’nda çalıştı. 1939’da ABD’ye döndü. Bir Konferans Gezisi Sırasında Kuşkulu bir Ölüm’le Hayat’tan ayrıldı.

 

         Eserleri:

         -Forty Four Months in Germany and Turkey ,(Almanya ve Türkiye’de 44 Ay),

 

Manabendra Nath Roy

1887-1920

 

         22 Aralık 1887’de Erode’de doğdu. 26 Nisan 1920’de Kumbakonam’da öldü. Sayılar Kuram’ına birçok Katkı’da bulunan   ve Partisyon Fonksiyonuna İlişkin Önemli Buluşlar’ı olan Hintli Mathematihçi.

         Daha 15 Yaş’ındayken G.S.Carr’ın 2 Ciltlik Synopsis of Elemantary Results in Pure and Applied Mathematiks [10] Ad’lı Eser’ini okuması, Ramanucan’ın Hayat’ında bir Dönüm Noktası oldu.  Matematiğin 1860lar’a Kadar Gelişim’ini içeren bu Kitap’daki 6.000’i Aşkın Teorem’in Türünü kanıtlayan Ramanucan Yeni Teoremler ve Yöntemler geliştirdi. 1903’te Madras Üniversitesi’nden Burs kazandı. Ama Matematik’ten başka hiçbir Konu’yla ilgilenmediğinden Başarısız oldu ve Burs’u Ertesi Yıl kesildi.

         Ramanucan’ın İlk Makalesi Journal of the Indian Mathematical Society’[11]de 1911’de yayınlandı. Aynı Dergi’de 3 Yıl içinde 11 Makalesi daha yayınlandı. 1913’te Ünlü İngiliz Matematikçisi Godfrey H.Hardy ile yazışmaya başladı. Olağanüstü Yeteneğinden Hardy’nin Çağrısı üzerine, Cambridge Üniversitesi’ne Bağlı Trinity College Bursu’yla 1914’te İngiltere’ye giden Ramanucan, Hardy’den Özel Ders aldı. Ayrıca Hardy ile Birlikte Birçok Makale yazdı.

         Ramanucan’ın hemen tümüyle kendi kendine çalışarak kazandığı matematik Bilgisi şaşılacak Düzey’deydi. Riemann Serileri’ni, Eliptik İntegraller’i, Hipergeometrik Serileri ve Zeta Fonsiyonu’na İlişkin Eşitlikler’i kendi başına geliştirmiş, Iraksal Seriler’e İlişkin Özgün bir Kuram ortaya koymuştu. Buna Karşılık, Düzenli bir Matematik Eğitim’i görmemiş olmasından kaynaklanan Temel Bilgi Eksiklikler’i de şaşılacak Düzey’deydi. Örneğin İkikatlı Dönemli Fonksiyonlar, İkilenik Biçimler’in Klasik Kuram’ı ya da Cauchy Teorem’inden Tümüyle Hapersiz’di. Matematiksel bir Kanıt’ın Nitelik ve Şartlar’ına İlişkin Bilgisi ise Çok Yetersiz’di. Bu Nedenle, Asal Sayılar Kuram’ına İlişkin Teoremler’inin Büyük Bölüm’ü, çok Parlak Görüşler içermelerine Karşın, tümüyle Yanlış’tı.

         İngiltere’de Önemli Çalışmalar gerçekleştiren Ramanucan’ın Özellikle Sayılar’ın Partisyon’u Konu’sunda Önemli Buluşlar’ı vardır. Makaleler’i İngiliz ve Kıta Avrupa’sı Dergiler’inde yayınlandı. Royal Society Üyeliğine seçilen İlk Hintli Bilim Adamı oldu (1918).

         1917’de Verem’e yakalandı. Hastalığının Ağırlaşması üzerine  1919’da Ülkesine döndü. Geniş Kitlelerce tanınmayan, ama Matematikçiler’in Leonhard Euler (1707-1783) ve Karl Jocobi’den (1804-1851) bu yana Benzeri görülmemiş Olağanüstü bir Deha olarak Kabul ettikleri Ramanucan öldüğünde henüz 33 Yaş’ındaydı.

 

 

Manabendra Nath Roy

1887-1954

 

         Asıl Ad’ı Narendranath Bhattaçharya. 6 Şubat 1887’de Arbelia’da doğdu. 25 Ocak 1954’te Dehra Dun’da öldü. Bağımsızlık Öncesi Hint Komunist Önderler’den..

         İngiliz Sömürge Yönetimi’ne Şiddet Eylemler’iyle Son vermeye çalışan Çeşitli Hintli Gruplar içinde Yer aldı. 1915’te Almanlar’ın Hindistan’a 2 Gemi Dolusu Silah ve Cephane göndermesini sağlamak üzere Batavia’ya (Bugün Çakarta) gönderildi. Plan Başarısızlığa uğrayınca Güneydoğu Asya Ülkeleri, Çin ve Japonya’yı dolaşarak Silah sağlamaya çalıştı. 1916’da San Francisco’ya ulaştı ve Adını Roy olarak değiştirdi. Ardından Meksika’ya geçti ve 1917 Sovyet Devrimi’nden Kısa bir Süre sonra Meksika Komunist Partisi’nin Kuruluş’una katıldı. Moskova’da Lenin üzerinde Olumlu bir İzlemim bıraktı ve III.Enternasyonal’in Yürütme Komitesi’ne girdi. Görüş Ayrılığı üzerine 1929’da Komuntern’den ayrıldı. Gizlice Hindistan’a dönmeye çalışırken, İngilizlerce yakalanarak hapsedildi. II.Cihan Harbi Sırası’nda Nehru ve Gandhi’nin izlediği Politikalar’a Karşı çıktı.

         Hindistan’ın bağımsızlığını kazanmasından sonra Komunizm’den vazgeçti.

 

 

(Pandit) Motilal Nehru

1889-1864

 

       Lakabı Pandit (Hintçe’de ‘Öğretmen’) 14 Kasım 1889’da Allahabad’da doğdu.27 Mayıs 1964’te Yeni Delhi’de öldü. Bağımsız Hindistan’ın İlk Başbakan’ı (1947-1964). Bağlantısızlar hareketi Önderi.

 

       Gençliği:

       Hindistan’a 1700lü Yıllar’ın Başları’nda Göç etmiş Keşmirli Varlıklı bir Brahman Ailesi’nden gelen Nehru, Ev’de Özel Öğretmenler’den Ders aldıktan sonra 1905’te İngiltere’ye giderek Harrow Okulu’na girdi. 1907’de Cambridge’deki Trinity College’a geçerek 3 Yıl Doğa Bilimleri Öğrenim’i gördü. Ardından Inner Temple’de (Hukuk Staj Kurumu) 2 Yıl okuyarak Baro’ya Kabul edildi. Hindistan’a Dönüş’ünde Babası Motihal Nehru’nun da Mesleği olan Avukatlığa başladı.  Mart 1916’da, Delhi’ye yerleşmiş Keşmirli bir Aile’nin Kızı olan Kamala Kaul ile evlendi. Sonradan Hindistan Başbakan’ı olan Tek Çocuğu İndira Priyadarşini Ertesi Yıl doğdu.

 

       Siyasal Olgunlaşma:

       Hindistan’daki İngiliz Sömürge Yönetim’ine Karşı daha Öğrencilik Yıllar’ında Tepki duymaya başamıştı. Hindistan Ulusal Kongresi’nin  tanınmış Liderler’inden olan Babasının da Etkisi’yle çok geçmeden Milliyetçi Çevreler içinde Yer aldı. 1916’da tanıdığı Mahatma Gandhi’nin Mücadele Kararlılığı ve oturmuş Görüşler’i Siyaset’le daha yakından ilgilenmesini sağladı. Bu Dönem’den başlayarak Gandhi’nin Siyasal Çizgisi’ni izlemeye Karar verdi. I.Cihan Harbi’nin ardından Milliyetçi Hareket’in yükselmesiyle Kondre Partisi Çalışmalar’ına daha Etkin Biçim’de katıldı. Nisan 1919’da Amritsar Katliamı’ndan sonra Babası’yla Birlikte Radikal bir Çizgi’ye yöneldi. Kongre Partisi’ne Karşı Baskılar’ın yoğunlaştığı 1921 Sonları’nda İlk Kez Hapis’e girdi.İzleyen 24 Yıl içinde 8 Kez daha tutuklanmasına ve Toplam 9 Yıl’ını Hapis’te geçirmesine Karşın Mücadele Kararlılığı’nı yitirmedi.

       Kongre Partisi İçinde giderek  sivrilen Nehru, 2 Dönem (1923-25,1927-1929) Parti Genel Sekreterliği yaptı. Bu arada Hindistan’ın Çeşitli Bölgeleri’ni dolaşarak Halk’ın Sorunlar’ını yakından tanıma İmkan’ı buldu. 1926-1927 Yılları’nda Avrupa ve SSCB’ye yağtığı Gezi, Düşünceleri’nin biçimlenmesinde Önemli bir Dönüm Noktası oldu. Bu Gezi’den sonra Sosyalizm’e Yakınlık duymaya başladı ve Hapis’te  kaldığı Yıllar’da Marksizm’i daha derinlemesine inceledi. Devrimci Yöntemler’ini benimsemediği Marksizm, Hindistan’ın şartlarına uyarlanmış bir Tür Sosyalizm’i savunmasında Önemli Rol oynadı.

 

       Bağımsızlık Mücadelesi:

       Kongre Partisi’nin Dominyon Statüsü’ne Dayalı Program’ından vazgeçerek Tam Bağımsızlık Hedef’ini benimsediği 1929’daki Lahor Toplantısı, Nehru’yu Aydınlar’ın ve Gençliğin Lider’i olarak Öne çıkardı. Nehru’nun, o sırada Aşırı Sol Hareketler’e İlgi duymaya başlayan Hindistan Gençliği’ni Kongre Partisi’ne çekebileceğini uman Gandi, daha Kıdemli Yöneticiler’in bulunmasına Karşın, Parti Başkanlığı’na onun getirilmesini sağladı. Sonraki Yıllar’da İki  Lider Arasında daha da güçlenen İşbirliği, ‘Aşırı’ Sol Eğilimler’den gittikçe uzaklaşan Nehru’nun daha 1930lar’ın Ortaları’nda Gandhi’nin Doğal Ardılı olarak benimsenmesi Sonucunu doğurdu.

       Lahor Toplantısı’nın ardından Kongre Partisi’nin başlattığı Geniş Çaplı Pasif Direniş Eylemler’i İngilizler’i uzlaşmak Zorunda bıraktı. Mart 1931’de Gandhi ile  İngiliz Genel Vali Lord Irwin’in vardığı Anlaşma’yla Kampanya durduruldu. Ama Anlaşma’nın ardından yürütülen Görüşmeler Sonuçsuz kaldı. Londra’daki II.Yuvarlak Masa Konferansı’ndan dönen Gandhi, Yeni bir Kampanya’ya giriştiği için Ocak 1932’de Kongre Partisi’nin Diğer Önderleri’yle birlikte tutuklandı. İngilizler’in Hindistan Yönetimi Yasası’nı çıkardığı 1935’e kadar Aralıklar’la süren Direniş Eylemleri Sırası’nda Birkaç Kez tutuklanan Nehru yalnızca 6 Ay Kadar dışarıda kalabildi.

       Eyaletler’de Temsili Özerk Yönetimler kurulmasını öngören Yasa’ya Karşı Tutum Kongre Partisi’ni İkiye böldü. Nehru’nun Seçimleri Boykot Taktiğini savunmasına Karşın, Parti’de Seçim’e katılma Yanlılarının Görüş’ü Ağır bastı. Seçimler’de Kongre Partisi Eyaletler’in Vüyük Bölümü’nde Çoğunluğu El’de etti. Bazı Eyaletler’de Cinnah’ın Önderliği’nde Tüm Hindistan İslam Birliği Önemli bir Başarı gösterdi. Bunun Üzerine Cinnah Kongre Partisi’ne bu Eyaletler’de Koalisyon Kurma Çağrı’sında bulundu. Nehru’nun da Etkisi’yle Öneri’nin Geri çevrilmesi, 2 Parti Arası’nda Zamanla Müslüman-Hindu Çatışmasına dönüşen bir Çekişme’ye Yol açtı.

 

       Bağımsızlığa Geçiş:

       Eylül 1939’da II.Cihan Harbi’nin çıkması üzerine, İngiliz Genel Vali Eyalet Yönetimler’ine danışmaan Hindistan’ı Savaş’a soktu. Kongre Partisi’nin Üst Yönetim’i bunu Protesto ederek Eyalet Yönetimler’inden çekildi. Böylece Siyaset Sahnesi hemen Bütünüyle Cinnah’ın Tüm Hindistan İslam Birliği’ne bırakılmış oldu.

       Kongre Partisi içinde bir Başka Sorun da Liderler’inin Savaş’a Karşı Farklı Tutumlar takınmasıydı. Gandhi doğrudan Savaş’a katılmadan İngilizler’e Şartsız Desdek verilmesinden Yana’ydı. Savaş Öncesi’nde Avrupa’yı dolaşarak  Faşizm Tehlikesi’ni yakından izlemiş olan Nehru ise Faşist Saldırganlığa Karşı Silahlı Savunma’nın Gerekli olduğunu, ama Hindistan’ın İngiltere’yi yalnızca Bağımsızlığının tanınması Şart’ıyla desdeklemesi gerektiğini söylüyordu. Ekim 1940’da  Tutum’unu değiştirerek Davaş Karşıtı bir Politika izleyen Gandhi, Hindistan’ın Bağımsızlığı’nın Önde gelen Savunucular’ının teker teker katılacakları Sınırlı bir Pasif Direniş Kampanyası başlatmaya Karar verdi. Kampanya’ya katıldığı için tutuklanarak 4 Yıl Hapse Mahkum olan Nehru , 1 Yıl’dan fazla Hapis yattıktan sonra Kongre Partisi’nin Diğer Liderler’iyle birlikte Serbest bırakıldı. Japonlar 1942 İlkbahar’ında Saldırılar’ını Birmanya üzerinden Hindistan Üzeri’ne taşıyınca, İngiliz Hükümeti bu Askeri Tehdit Karşısında Hindistan’a Bazı Ödünler vermeyi kararlaştırdı. Başbakan W.Churchill Nehru’ya Yakınlığının yanı sıra Cinnah’la da Tanışıklığı olan Sir Stafford Cripps’i Yeni bir Yönetim Yapısı’na İlişkin bazı Öneriler’le Hindistan’a gönderdi. Ama Gandhi’nin Bağımsızlık Dışında Hiçbir Öneri’yi Kabul etmemesi Nedeniyle Cripps’in Girişimler’i Sonuç vermedi.

       Kongre Partisi’nde İnisiyatif’i El’e alan Gandhi, İngilizler’i Hindistan’ı Terk etmeye çağırdı.Nehru Savaş Hali’ndeki İngiltere’ye Zorluk çıkarmak istememesine Karşın gandhi’yi desdeklemek Zorunda kaldı. Kongre Partisi’nin 8 Ağustos 1942’de Bombay’da ‘Hindistan’dan Elinizi Çekin’ Sloganını benimsedikten sonra, Gandhi ve Nehru da Dahil Kongre Partisi’nin Bütün Yöneticileri tutuklandı. Nehru bu 9.ve Sonuncu Mahkumiyet’inden ancak 15 Haziran 1945’te kurtuldu.

       Hindistan Sonraki 2 Yıl içinde Bağımsızlığını El’de ettiyse de, bölünmekten kurtulamadı. Gandhi parçalanmayı reddederken, Nehru Gerçekçi bir Yaklaşım’la , istemeden de olsa Bölünme’yi Kabul etti. 15 Ağustos 1947’de Hindistan ve Pakistan 2 Ayrı ve Bağımsız Devlet olarak kuruldu. Nehru Bağımsız Hindistan’ın İlk Başbakan’ı oldu.

 

       Başbakanlık Dönemi:

       Gandhi ile Sıkı bir İşbirliği yapmakla birlikte onın Dinsel kavramlar’la örülmüş Görüşler’ini paylaşmayan Nehru’nun Temel Amacı, Karmaşık bir Etnik ve Toplumsal Doku’ya dayanan Hindistan’ın Birliği’ni koruyarak Modernleşmesini sağlamaktı. Bu Doğrultu’da İlk Adım olarak Ocak 1950’de Yürürlüğe giren Federal  Anayasa’yla Parlementer ve Demokratik bir Yönetim Sistemi’nin Temelini attı. Kongre Partisi’nin İlk Seçimler’de  Elde ettiği Çoğunluğa dayanarak, Laikliğe ve Sosyal Adalet’e Dönük Köklü Düzenlemeler gerçekleştirdi. Diğer yandan Hızlı bir Kalkınma için Merkezi Planlama Yolu’yla Geniş Çaplı Yatırımlar’a girişti, birçok Önemli Sektör’ü devletleştirdi.

       Bağımsızlığı izleyen İlk Yıllar’da Nehru’nun Dış Politika’da izlediği Bağlantısızlık ve Sömürgecilik Karşıtı Politikalar’ı kendisine Büyük bir Saygınlık kazandırdı. Ama Ekim 1956’da SSCB’nin Macaristan’daki  Ayaklanma’yı bastırması Karşısında Sessiz kalması ve BM’de  Hindistan’ın bu Konu’da SSCB ile Birlikte Oy kullanması Bağlantısızlık  Konumuna Gölge düşürdü. Bu arada Hindistan’ın Komşu Ülkeler’le Sınır  Anlaşmazlıkları  Dış Politika’da Bazı Güçlükler çıkardı. Bağımsızlık Sonrası’nda Portekiz’in El’inde kalan Goa Aralık 1961’de Hint Birlikler’ince El’e geçirildi. Pakistan’ın üzerinde Hak İddia ettiği Keşmir ise Nehru’nun Başkanlığı Boyunca Çözümsüz bir Sorun olarak kaldı.

       Bağlantısız Ülkeler’in 1961’de düzenlediği  Belgrad Konferansı’nda gelişmekte olan Ülkeler’in En Acil Sorunu’nun Antisömürgecilik olduğu Noktasından hareket’le Batı’ya Karşı daha Sert bir Tutum’u savunan Nehru, 1962’de Çin’le Ortaya çıkan Sınır Anlaşmazlığı’nda ABD ve İngiltere’den Yardım istemek Zorunda kaldı. Bunalım’ın tırmanmasıyla Birlikte Sınır’ı geçen Çin Birlikleri Karşısı’nda alınan yenilgi, Hindistan’da Ağır bir Moral Çökümtüsü yarattı. Aynı Dönem’de Ekonomik Kalkınma Atılım’ı da Duraklama içine girdi. Sağlığı giderek bozulan Nehru 1963’te Hafif bir Felç geçirdi. Ocak 1964’teki İkinci ve Ağır Felç’ten birkaç Ay sonra da öldü.

 

 

Şiyali Ramamrita Ranganathan

1892-1972

 

   9 Ağustos 1892’de, Şiyali, Tancor, Madras’ta doğdu. 27 Eylül 1972’de, Bangalore, Mysore, Hindistan’da öldü. Hindistan’da Kütüphaneciliğin Babası, Eğitimci.

   1917’den başlayarak Çeşitli Yüksekokullar’da Ders verdi. 1924’te Madras Üniversitesi’nin İlk Kütüphane Müdürü oldu. Varanasi’deki Benares Hindu Üniversitesi’nde (1945-1947) ve Delhi Üniversitesi’nde (1947-1954) Kütüphanecilik Dersi verdi. Zürich’teki Araştırmaları’nın (1954-1957) ardından 1959’a Kadar Uccain’deki Vikram Üniversitesi’nde Konuk Profesör olarak bulundu. 1962’de Bangalore’da Dökümantasyon Araştırma ve Eğitim Merkezi’ni kurdu ve Yöneticiliği’ni üstlendi. Hayat’ının Sonu’na Kadar bu Merkez’de çalıştı.

   Kütüphaneciliğe Özellikle Sınıflandırma ve Endeksleme Kuramı Alanı’nda Önemli Katkılar’da bulundu. Colon Classification Ad’lı Eser’inde ortaya koyduğu Sistem Araştırma Kütüphaneleri’nde Yaygın olarak benimsendi ve Dewey Ondalık Sistemi gibi Eski Sistemler’in geliştirilmesinde Önemli Rol oynadı. Daha sonra Konu-Dizin girdilerini El’de etmeye Yönelik Zincirleme Endex Tekniğini geliştirdi.

 

   Eserleri:

   -Five Laws of Library Science, [12](Kütüphaneciliğin 5 Yasası), İdeal Kütüphaneciliğin İlkelerini belirleyen bir kaynak’tır.

   -Colon Classification,[13] (Kolon Sınıflandırması),

   -Classified Cayalogue Code,[14] (Sınıflandırılmış Katalog Kodu),

   -Prolegomena to Library Classification,[15] (Kütüphane Sınıflandırması’na Giriş),

   -Theory of the Library Catalogue, [16](Kütüphane Kataloglama Kuramı),

   -Elements of Library Classification,[17] (Kütüphane Sınıflandırması’nın Ögeleri),

   -Classification and International Documentation,[18] (Sınıflandırma ve Uluslararası Dokümantaston),

   -Headings and Canons,[19] (Başlıklar ve Kurallar),

 

 

Vinoba Bhave

1895-1982

 

      Asıl Adı Vinayak Narahari Bhave’dir. 11 Eylül 1895’te, Gagode, Gucerat’ta doğdu. 15 Kasım 1982, Wardha, Maharashtra’da öldü.  Gandhi’nin Büyük Saygı gören Öğrencisi, Hindistan’ın En Ünlü Toplumsal Reformcular’ından.  Aşağı Kast’tan Hindular’a Toprak dağıtılmasını amaçlayan Bhudan Yacna Akımı’nın Kurucusu.

      Yüksek Kast’tan bir Brahman Ailesi’nin Oğlu’ydu. Gandhi’nin Aşmara’sına (Ev) girmek için Ortaöğrenim’i yarıda bıraktı. Onun Öğretiler’ini benimsedi ve Hindistan Köy Hayatı’nın iyileştirilmesi üzerinde yoğunlaşarak oldukça Güç bir Hayat Tarzı’na yöneldi.

      1920ler ve 1930lar’da birkaç kez Gözaltı’na alındı. 1940lar’da İngiliz Yönetimi’ne Karşı girişilen Pasif Direniş’e Önderlik ettiği için 5 Yıl Hapis yattı. Bu arada Bhave’ye Açharya (Öğretmen) Payesi verildi.

      Bhave’nin Topraksız Köylüler’e Toprak Bağışlama Düşüncesi, 1951’de Andra Pradesh Köyler’inde dolaşırken, bir Grup Topraksız Harican ( Paryalar’a –Tanrı’nın Çocukları- Anlamında Gandhi tarafından verilen Ad). Ad’ına  Yardım isteğinde bulunmasına Karşılık bir Toprak Sahibi’nin kendisine Arazi Teklif etmesi üzerine oluştu. Bunun üzerine Köy Köy dolaşarak, Toprağı olmayanlar’a dağıtılmak üzere Toprak bağışlanmasını istedi ve Bağış Uygulamasını Gandhi’nin Ahimsa (Zarar Vermeme) Öğretisi ile bağdaştırdı. Bhave’ye göre Toprak Reformu Devlet’in zorlamasıyla değil, Herkesin bunu Gönülden istemesiyle gerçekleştirilmeliydi. Onu eleştirenler, Bhudan Yacna’nın Toprak parçalanmasını özendirdiğini, bunun da Büyük Ölçekli Tarım Konusu’nda Akılcı Yaklaşımlar’a Engel olacağını İleri sürdüler. Ama Bhave, Topraklar’ın parçalanmasını Yürekler’in parçalanmasına Yeğ tuttuğunu söyledi. Bununla Birlikte sonraları, Köylü Topraklar’ının birleştirilerek bir Kooperatif Sistemi Altı’nda yeniden örgütlenmesini öngören Gramdan Sistemi’ni savundu.

      Yandaşlar’ının Siyasal Eylem’e çekilmek istenmesi üzerine 1975’te Yıl Boyu Sessiz Kalma Yemini etti. 1979’da yaptığı bir Açlık Grevi Sonu’nda, Hindu Dini’nde Kutsal sayılan İnekler’in öldürülmesini Tüm Hindistan’da yasaklayan bir Yasa’nın uygulanması için Hükümet’ten Söz aldı.

      Bhave’nin Özgün Tasarılar’ı ve Hayat Felsefesi  1953’te Bhoodan Yacna Adlı Makale Dizisi’nde özetlendi.

 

 

Morarci Desai (Rançhodri)

1896-19??

 

   29 Şubat 1896’da Bulsar İli, Gucerat Eyaleti’nde doğdu. 1977-1979’da Hindistan Başbakanı’ydı.

   Bir Köy Öğretmeni’nin Oğlu’ydu. Wilson College’da Öğrenim gördü. 1918’de Bombay’da Küçük bir Devlet Memuru olarak çalışmaya başladı. 1930’da Gandhi’nin Pasif Direniş Eylemi’ne katılmak için Görev’inden İstifa etti. Bağımsızlık Mücadelesi Sırası’nda Yaklaşık 10 Yıl İngiliz Hapishaneleri’nde yattı. 1930lar ve 1940lar’da Bombay Hükümeti’nde Görev aldı ve 1952’de Hükümet Başkanlığı’na yükseldi ve 1952’de Hükümet Başkanlığı’na yükseldi. Yetenekli ve Sert bir Yönetici olarak tanınan Desai, Polis Gücü’yle Ayaklanmalar’ı bastırmaya çalışarak Pek Çok Kişi’nin Ölüm’üne Neden oldu.

   1956’da, İngiliz Hükümeti’nde Sanayi ve Ticaret Bakanlığı’na getirildi ve Hükümet Üyeliği’ni 1963’e Kadar sürdürdü. 1967’de Başbakan Yardımcısı oldu. 1969’da Kongre Partisi olarak da bilinen Hindistan Ulusal Kongresi’nin (INC) ikiye ayrılmasından sonra, Görev’inden ayrılarak Parti’nin İndira Gandhi’ye Karşı olan kanad’ının Başkanlığı’nı yaptı. 1975’te Siyasal Eylemler’i Nedeniyle yeniden tutuklandı. 1977’ye kadar Hücre Hapsi’nde tutuldu. Hapis’ten çıktıktan sonra, Çeşitli Partiler’in Birleşmesinden oluşan Canata Partisi’nde Etkinlik göstermeye başladı. Aynı Yıl Başnakan İndira Gandhi, 19 Aylık bir Erteleme’den sonra beklenmedik Biçim’de Seçim’e gitti. Canata Partisi’nin Seçimleri kazanması üzerine Desai Başbakan oldu. 4 Küçük Parti’den oluşan Canata Koalisyonu, 2 Yıl süren Siyasal Gerilimler’den sonra Çözülme’ye başladı. Parlemento’da, Koalisyon tarafından birçok kez Yalnız bırakılan Desai, Güvensizlik Oyu’yla düşürülmemek için 15 Temmuz 1979’da İstifa etti.

 

 

Subhas Çandra Bose

1897-1945

 

   Lahab’ı Netaci (Hintçe’de ‘Saygın Önder’). 23 Ocak 1897’de, Cuttack, Orissa’da doğdu. 19 Ağustos 1945’te Tayvan’da öldü. II.Cihan Harbi Sırası’nda Müttefikler’e Karşı bir Hint Ulusal Kuvveti’ne Komuta eden Hint Devrimcisi. Mahatma Gandhi’nin ‘En Büyük Yurtsever’ olarak nitelendirdiği Bose, daha Çok Askeri Yönü’yle tanınır.

   Ünlü bir Avukat’ın Oğlu’ydu. Çocukluğu’nda 1800ler’in Sonları’nda yaşamış Hindu Ermişi Svami Vivekananda’nın Mektup  ve Konuşmaları’nı okuyarak Derin bir Biçim’de etkilendi. Kalküta Üniversştesi’ne girdikten sonra, Öğrenim’ini Cambridge’de sürdürdü. 1920’de Hindistan’da Devlet Hizmeti’nde Görev almak üzere Sınav’a girip kazandıysa da hemen sonra İstifa etti ve Bağımsızlık Mücadelesi’ne katılmak üzere Hindistan’a döndü.

   Bu Sırada, Hindistan Ulusal Kongresi’ni Barışçıl Eylemleri Temel alan Güçlü bir Örgüt’e gönüştürmüş olan Gandhi, Pasif Direniş Eylemi’ni başlatmış bulunuyordu. Bose, Gandhi’nin Önerisi’yle, Bengal’de bulunan Hintli Önder Ç.R.Das’a Bağlı olarak çalışmaya başladı. Burada Gençlik Eğitmen’i, Gazeteci ve Bengal Kongre Gönüllüler’inin Komutan’ı olarak Görev yaptı. Çalışmalar’ı yüzünden Aralık 1921’de Hapse girdi. 1923’te kurulan Svarac Partisi’nin Etkin Üyeler’i arasında Yer aldı.1924’te Kalküta Belediye Meclisi yürütme Başkanlığı’na atandı. Ama Çok geçmeden Gizli Devrimci hareketler’le İlişkisi olduğu Gerekçe’siyle, Birmanya’ya Sürgün edildi. 1927’de Serbest bırakılarak  Hindistan’a döndüğünde, Bengal’deki Kongre Hareketi’nin Das’ın Ölüm’ünden sonra Büyük bir Karışıklık içine düştüğünü gördü.

   Bose, Gandhi’nin Kongre hareketi’nin Baş’ına geçmesinden sonra, Bengal Kongresi’nin Başkanlığı’na seçildi. 1928’de kalküta’da toplanan Hindistan Ulusal Kongresi’nde Kongre Gönüllüleri’nin Komutan’ı oldu. Aynı Toplantı’da Hindistan’ın Bağımsızlığı’nı Talep eden bir Karar Tasarısı Büyük Çoğunlukla Kabul edildi. 1930’da Pasif Direniş başladığında Tutuklu olan Bose, Kısa bir Özgürlük Dönemi’nin ardından yeniden tutuklandı. Bir Yıl Hapis’te kaldıktan sonra, Avrupa’ya gitmesine İzin verildi. Bu Zoraki Sürgün Dönem’inde The Indian Struggle, 1920-1934 Kitab’ını yazdı. Avrupalı Yöneticiler’in Desdeğini almaya çalıştı. 1936’da Avrupa’dan döndüğünde yeniden Gözaltına alındı ve ancak 1 Yıl Sonra Serbest bırakıldı. 1938’de Hindistan Ulusal Kongresi Başkanlığı’na seçildi. Oluşturduğu Ulusal Planlama Komitesi, Çıkrığı bir Simge olarak gören Gandhi’nin Ekonomik Düşüncesi’yle uyuşmayan bir Sanayileşme Politikası hazırladı. 1939’da Gandhi’nin gösterdiği Ada’ya Karşı Başkanlık Seçimi’ni yeniden kazandı. Ama Gandhi’nin Desdeği’ni sağlayamadığından, İstifa etmek Zorunda kaldı. Parti’deki Radikal Kesimler’i bir araya getirmek Amac’ıyla İleri Blok Kanad’ını oluşturdu. Temmuz 1940’ta yeniden Hapse atıldı. Hint Tarihi’nin böylesine Kritik bir Dönem’inde Hapis’te kalmak istemediği için, Ölüm Oruc’una başladı ve sonunda Serbest bırakıldı. Sıkı bir Göz Hapsi’nde tutulmasına Karşın, Gizlice kaçmayı başardı ve Savaş Dönemi’ndeki Uluslararası Karışıklık’tan Hindistan’ın Çıkarları doğrultusunda Yararlanma Umud’uyla Almanya’ya gitti.

   Almanya’dan yürüttüğü Çalışmalar’la Müttefikler’e Karşı Hintli Gönüllüler’den oluşan bir Kuvvet oluşturdu. Japonya’nın Pearl Harbor’a saldırmasının ve Singapur’un japonlar’ın El’ine düşmesinin ardından, bir AlmanDenizaltısı’yla 3 Aylık Tehlikeli bir Yolculuk’tan sonra Malaya’nın Batı Kıyıları’nın Açığındaki Penang Adası’na varması, Bütün Doğu’da Heyecan Uyandırdı. Daha sonra Japonya’nın Yardımı’yla İngilizler’e Karşı Hint Bağımsızlık Mücadelesi’ni güçlendirmek Düşüncesi’yle Tokya’ya geçti. Japonya’da Tutsak bulunan İngiliz Hint Ordusu’na Bağlı Hintli Askerler’in kendisine katılmak üzere Serbest bırakılmasını sağladı. Singapur ve Güneydoğu Asya’nın Diğer Bölgeleri’nden de birçok Hintli Gönüllü topladı. 3 Tümen’e ayrılmış 30.000 Asker ile 20.000 Gönüllü’den oluşan Eğitimli bir Ordu kurdu. Ekim 1943’te Bağımsız bir Gindistan Hükümeti’nin kurulduğunu açıkladı. Japon Ordusu’yla Eşit Statü’de olan Hint Ulusal Ordusu’nun Baş’ında Rangoon’a ve buradan Hindistan İçlerine ilerleyerek Kohima’ya ve İmphal Ovaları’na ulaştı. Japon Hava Desdeği’nden Yoksun kalan Hint Ulusal Ordusu, Çetin Çarpışmalar’dan sonra Yenilgi’ye uğrayarak Geri çekilmek Zorunda kaldı. Ama Hindistan’ın Kurtuluş Ordusu olarak Varlığını bir Süre daha Koruma’yı başardı. Yenilgi Karşısı’nda yılmayan Bose, Söylentiler’e göre bir Uçak Kazası’ndan sonra kaldırıldığı bir Japon Hastanesi’nde öldü.

   Bose, verdiği Mücadele’yle İngiliz Hint Ordusu’ndaki Hintli Askerler’e de Yurtsever Duygular aşılanabileceğini gösterdi ve Hindistan’ın Bağımsızlığı’nı kazanmasıyla sonuçlanan Konferans’ın toplanmasında Etkili oldu.

 

   Eserleri:

   -The Indian Struggle, 1920-1934 , (Hindistan’ın Mücadelesi, 1920-1934),

 

 

Lal Bahadır Shastri

1904-1966

 

   2 Ekim 1904’te Mughalsarai, Hindistan’da doğdu. 11 Ocak 1966’da Taşkent, Özbekistan’da öldü. Hintli Devlet Adamı, Ç.Nehru’nun Ölüm’ünden sonra Başbakanlık yaptı (1964-1966).

   Gandhi’nin İngilizler’e Karşı başlattığı Pasif Direniş Eylemi’ne katıldı.1921’de  Kısa bir Süre Hapis’te kaldıktan sonra Kaşi Vidyapitha Üniversitesi’nde Öğrenim gördü. Oradan Shastri (Kutsal Metinler Bilgini) Unvanı ile Mezun oldu. Daha sonra yeniden Siyasal Çalışmalar’a dönerek Kongre Partisi’nin Birleşik Eyaletler’deki (Bugün Uttar Pradesh) Örgüt’ünde Önemli Görevler üstlendi. Bu arada Birçok kez tutuklandı.

   1937 ve 1946’da Birleşik Eyelatler Meclisi’ne seçildi.  Hindistan’ın Bağımsızlığı’nı kazanmasından sonra Uttar Pradesh’te İçişleri ve Ulaştırma Bakanlığı yaptı. 1952’de Halk Meclisi’ne seçildi ve Demiryolları ve Ulaştırma Bakanlığı’na getirildi. 1961’de atandığı İçişleri Bakanlığı Sırası’nda Uzlaşmacı bir Çizgi’yi Başarı’yla uyguladı. 3 Yıl sonra Devlet Başkanlığı’na, Nehru’nun Haziran 1964’te ölmesinin ardından da Başbakanlığa getirildi.

   Başbakanlığı Dönemi’nde Hindistan’ın Ekonomik Sorunlar’ına Etkili Çözümler bulamadığı Gerekçesi’yle eleştirilen Shastri, Cemmu ve Keşmir Sorunu Nedeni’yle 1965’te Pakistan’la çatışmalar Sırası’ndaki Kararlı Tutumu’yla Halk’ın Desdeği’ni kazandı. Taşkent’te Eyyub Han ile Anlaşmazlıklar’ın Görüşme Yolu’yla çözülmesini öngören Barış Anlaşmasını imzalamasının hemen ardından geçirdiği bir Kalp Krizi Sonucu’nda ldü. Yerine Nehru’nun Kızı İndira Gandi seçildi.

 

 

Cagvivan Ram

1908-1986

 

       5 Nisan 1908’de  Çandva’da, Arrah Yakınları’nda  doğdu. 6 Temmuz 1986’da, Yeni Delhi’de öldü. Parlemento’da Hint Toplumu’ndaki En Aşağı Kast olan ‚Dokunulmazlar’ın Sözcülüğünü üstenen bir Siyasetci’ydi.

       ‚Dokunulmazlar’ Kastı’ndan bir Aile’nin Oğlu’ydu. Bu Kast Üyeleri içinde İlk Yüksek Öğrenim görenler Arasında Yer aldı. Benares Hindu Üniversitesi ve Kalküta Üniversitesi’nde Öğrenim gördükten sonra Gandhi’nin kurduğu Hindistan Ulusal Kongresi’ne girdi (1931). ‚Dokunulmazlar’ın Eşit Haklar’a kavuşması için Mücadele veren Hindistan Ezilen Sınıflar’ın Birliği Adlı Örgüt’ün Kurucuları arasında Yer aldı. 1930lar’ın Son Yılları’nda Bihar Hükümeti’nde Görev aldı ve Tarım İşçileri’nin örgütlenmesi için yürütülen Çalışmalar’a katıldı. 1940lar’da Siyasal Etkinlikler’inden dolayı 2 kez tutuklandı. 1946’da Nehru’nun Geçici Hükümeti’nde Çalışma Bakanlığı’na getirildi ve bu Görev’i 1952’ye Kadar sürdürdü. Daha Sonraları İletişim (1952-1956), Ulaşım ve Demiryolları (1956-1962) ile Ulaşım ve İletişim Bakanlıkları yaptı. Seçimler’de Indria Gandhi’yi desdekledi. Gandhi, Lal Bahadır Şastri’nin yerine Başbakan olunca (1966), Çalışma ve İstihdam Bakanlığı’na getirildi. 1967-1970 Arası’nda Gıda ve Tarım Bakanı olarak Görev yaptıktan sonra 1970’te Savunma Bakanı oldu. Bu Görev’i Sırası’nda Bağımsız Bandladeş’in kurulmasında Rol oynadı. 1974-1977 Arası’nda Tarım ve Sulama Bakanlığı yaptı. Başbakan Gandhi’nin Olağanüstü Durum İlanı’nı (1975) Önceleri desdeklediyse de, 1977’de 5 Arakadaş’ıyla birlikte Hükümet’ten ayrılarak Yeni bir Parti kurdu. Başbakan seçilmeyince bir kez daha Savunma Bakanı olmayı (1977-1979) Kabul etti ve Parlemento Üyeliği’ni Hayat’ının Sonuna Kadar sürdürdü.

 

 

İndria Gandi (Prşyadarshini)

1917-1984

 

         19 Kasım 1917’de Allahabad’da doğdu. 31 Ekim 1984’de Yeni Delhi’de öldü. 1966-1977 ve 1980-1984 Arası’nda Başbakanlık yapan Siyasetti.

         Bağımsız Hindistan’ın  İlk Başbakan’ı Milliyetçi Önder Cavahardal Nehru’nun Kızı olan İndira, Batı Bengal’deki Visva-Bharati Üniversitesi ile Oxford Üniversitesi’nde Öğrenim gördü.  1942’de Hindistan Ulusal Kongresş’nin Üyesi olan Feroze Gandhi ile evlendi. 1955’ten Sonra İktidar’daki Kongre Partisi’nin Yürütme Komitesi’nde Yer aldı. 1959’da Parti Başkanlığı’na seçildi. 1964’te Nehru’nun Yerine geçen Lal Bahadur Shastri’nin Hükümeti’nde Enformasyon ve Yayın Bakanı oldu. Shastri’nin Ani Ölümü (Ocak 1966) üzerine, Kongre Partisi’nin Sağ ve Sol Kanatları’nın vardığı bir Uzlaşma Sonucu’nda Başbakanlığı üstlendi. Ama Başbakanlığı Sırası’nda Eski Bakanlar’dan Morarci Desai’nin Önderliği’ndeki Sağ Kanad’ın Sürekli Muhalefeti’yle karşılaştı. 1967 Seçimleri’nde Mutlak Çoğunluğu sağlayamayınca Desai’yi Başbakan Yardımcılığı’na getirmek Zorunda kaldı. 1971 Seçimleri’nde Tutucu Partiler’in oluşturduğu Koalisyon’a Karşı Ezici bir Zafer kazandı.

         Seçimler’den Kısa Süre sonra Ayrılıkçı bir Ayaklanma’nın Patlak verdiği Doğu Pakistan’a giren Hindistan Birlikleri Pakistan Kuvvetleri’ni Yenilgi’ye uğrattı. Birkaç Hafta sonra Doğu Pakistan’da Bangladeş Ad’ıyla Bağımsız bir Devlet kuruldu (Aralık 1971). Bu Arada Kongre Partisi’nin ikiye ayrılması Nedeniyle Mart 1972’de yapılan Genel Seçimler’de Gandhi’nin Önderliği’ndeki ‘Yeni Kongre Partisi’ Ezici bir Zafer kazandı. Yenilgi’ye uğrayan Sosyalist Muhalefet  Gandhi’yi Seçim Yasaları’nı çiğnemekle suçlayarak Mahkeme’ye verdi.Allahabad Yüksek Mahkemesi’nin Haziran 1975’te aleyhinde Karar vermesi üzerine  Parlemento’daki Koltuğunu yitirme Tehlikesi’yle Karşı Karşıya kalan Gandhş, Olağanüstü Hal İlan ederek Siyasi Muhalifleri’ni tutuklattı ve Kişisel Özgürlükleri kısıtlayan bir Dizi Yasa çıkardı. 1978 Başları’nda Kongre Partisi’nden ayrılarak Hindistan Ulusal Kongresi-İndira (INC-I) Ad’ıyla Yeni bir Parti kurdu. Başbakanlığı Sırası’nda Görev’ini Kötü’ye kullanmakla suçlanarak hakkında açılan Dava’ya Karşın, Kasım 1978’de Milletvekilleri’nin Kararı’yla Parlemento’dan uzaklaştırıldı ve bir Hafta Hapis’te tutuldu.

         İktidar’daki Canata Partisi (JD) içinde Baş gösteren Çekişmeler Ağustos 1979’da Hükümet’in düşmsine Yol açtı. Ocak 1980’de yapılan Lok Sabha (Halk Meclisi) Seçimleri’nde, Gandhi’nin Yeni Partisi Sandalyeler’in 2/3ünü kazandı.  Yıl Boyunca Güçlü bir Kampanya yürüten Gandhi, 2 Bölge’den Milletvekili seçilmeyi başardı ve Siyasi Danışmanlığını üstlenmiş olan Oğlu Sancay Gandhi’nin de Meclis’e girmesini sağladı. 14 Ocak’ta Yemin ederek Başbakanlık Görev’ine başlamasından sonra, kendisinin ve Oğlunun aleyhine açılmış Bütün Davalar da düştü.

         Sancay’ın Haziran 1980’de bir Uçak Kazası’nda ölmesinden sonra ortaya çıkan Siyasal Tartışmalar’a Karşın Hükümet Üzeri’ndeki Denetim’ini sürdüren Gandhi, Hindistan’ın 3.Dünya’daki Önderlik Konumunu güçlendirmeye çalıştı. Aynı Dönem’de içerde Hindistan’ın Siyasi Bütünlüğü’ne Yönelik Ayaklanmalar ve Şiddet Eylemler’iyle Karşı Karşı’ya kaldı. Bazı Eyaletler Merkezi Yönetim Karşısı’nda Yerkiler’ini artırmaya çalışırken, başta Sihler olmak üzere Çeşitli Gruplar da Özerklik Elde etme Amacıyla Şiddet’e başvurmaya başladı. Hindistan Birlikleri’nin Haziran 1984’te Sihler’in Kutsal Tapınağı olan Amritsar’daki Altın Tapınak’a (Harimandir) Saldırmasıyla Karışıklıklar Doruğuna çıktı. Bu Saldırı Sırası’nda 500’e Yakın Sih öldürüldü. Gandhi bu Olay’dan 5 Ay Sonra 2 Sih Militan’ın açtığı Yaylım Ateşiyle Ev’inin hemen önünde öldürüldü.

 

 

Rajiv Gandhi

1944-199?

 

         20 Ağustos 1944’te Bombay’da doğdu. Hintli Siyaset ve Devlet Adamı. 1981’de Hindistan Ulusal Komgresi İndira’nın (INC-I) Genel Sekreterliği’ne  getirilmiş ve Annesi İndria Gandhi’nin  Ölümü üzerine Başnakan olmuştur.

         Büyük Kardeşi Sancay (1946-1980) gibi Ünlü Dun Okulu’nda Öğrenim gördü. Daha sonra Londra’daki Imperial College’a girdi.Bir Süre cambridge’de Mühendislik Dersleri aldı (1965). Hindistan’a döndükten sonra Uçuş Dersleri görerek Ticari Pilot Lisansı aldı ve 1968’de Indian Airlines’da Pilotluğa başladı.

         Kardeşinin Sağlığı’nda Siyaset’le pek ilgilenmedi. Sancay 23 Haziran 1980’de bir Uçak Kazası’nda aniden Ölümü üzerine o sırada Başbakan olan Annesinin Israr’ıyla Siyaset’e atıldı. Haziran 1981’de yapılan Ara Seçimler’de Lok Sabha’ya (Halk Meclisi) seçildi ve Aynı Ay içinde Parti Gençlik Kolu’nun Yürütme Komitesi’ne girdi. ‘Acımasız’ ve ‘İnatçı’ bir Kişi olarak tanınan ve 1975-1977 Dönemi’nde Annesini Baskıcı bir Tutum’a yönelttiğine inanılan Sancay’ın Tersine, Çevresine danışan, Onlar’a Saygı gösteren ve Aceleci Kararlar’dan kaçınan bir Kişi olarak Parti’de daha Geniş bir Desdek gördü.