SEYYİD AHMED RIFÂÎ

1106-11??   500-  5??

       h500 Yılı Muharrem'inde (Eylül 1106), veya göre 512 (1118)'de Basra Bölgesi'nde Hasan Köyü'nde doğdu. 7 Yaşında Babasını kaybetti. Dayısı Mansûr'un Himayesinde büyüdü.
       Mansûr, Yeğenini Basra'ya göndererek Şafiî Alimler'inden olan Ebû'l-Fadl Ali el-Vâsıtî ile Dayısı Ebû Bekr el-Vâsıtî'den ders okuttu. 27 Yaşında Tahsil'ini bitirip Ebû'l-Fadl'dan İcazet aldığı zaman Ümmü Âbide'ye yerleşmiş, Dayı'sının Ölümünden sonra 540 (1145) da Tarikat Şeyhi oldu .
      Ahmed Rıfaî önce Mansûr'un Yeğeni Hatice ile evlendi, onun Vefat'ından sonra Muhammed bin el Qasımiyye'nin Kızı Nefise'yi nikahladı. Bu Hanımından birçok Çocuğu oldu.
      İbnu Celal "Cilâu's-Sadâ" İsimli Kitab'ında Ahmed Rifaî'yi: şöyle Tavsif eder: "Muaşeret'i Güzel, Maişet'i Kolay ve Sade, Nefs'i Gani, İlm'i çok, Ketum, Söz'ünde duran, Kusurları örten, Fuqara ile düşüp kalkan, Eza'ya Sabır gösteren, Düşman'a bile Nasihat eden İnsanlar'ın Sevinç veÜzüntüler'ine İştirak eden"
      "Sahibu'l-Berâhin" isimli Kitab'ında yazdıkları da şöyle:"Söz'ünde duran, Şehvet'e Düşkün olmayan, Kanaatkar, Eline geçeni bezleden, Kötü Söz asla söylemeyen, az yiyip içen, İnsanlar'ın her işlerine koşan, onlara Faydalı olmaya çalışan."

 

        Eserleri:

        Ebû'l-Hüdâ'ya göre: 
       -577 (1181) ve 578 Yıllar'ında irad etmiş olduğu 2 Hitabe,
       -Kasideleri'nden teşekkül eden bir Divan.
       -Dua, Vird ve Hizibleri ihtiva eden bir Mecmua,
     -Bazı Vesileler ile söylemiş olduğu birçok sözler ki, bunlardan bazıları Meviza denilecek kadar uzundur.