Abdurrahim Karakoç

1932

  

      Maraş Elbistan'ın Celal Köyü'nde doğdu. Bahaddin Karakoç Ağabeyi. İlkokul’u bitirdikten sonra Öğrenim'ini sürdürme İmkan'ı bulamadı. Bir Süre Marangozluk yaptı. Daha sonra Belediye’de Muhasebeci olarak çalıştı.

     Şiirleri, Elbistan'da çıkan Engirek Gazete'sinde başlayarak Çeşitli Dergi ve Gazeteler'de yayınladı. Hece Ölçü'sünü Büyük bir Ustalıkla kullandığı Şiirler'iyle Günümüzde Aşık Tarzı Şiir'in önde gelen Temsilcileri arasında yer aldı. Parlak bir Söyleyiş'le Çağdaş İslami Duyarlığı Dil'e getirdiği Şiirleri, Gençlik ve Halk arasında bir çoğu ezberlenerek Yaygınlık kazandı. Bir Bölüm Şiiri Anonim olarak bestelenip Marş Haline getirildi. Bir çok Şiiri Şarkı-Türkü olarak Türkiye Genelinde Meşhur oldu.[1]

 

    Eserleri:

    -Hasan'a Mektuplar,[2]

    -Hatay Bülteni, [3]

    -El Kulakta,[4]

    -Bütün Şiirleri,[5]

    -Vur Emri,[6]

    -Kan Yazısı,[7]

    -Şiirler,[8]

    -Suları Islatamadım,[9]

    -Dosta Doğru,[10]


 

[1]              Mihriban gibi.

[2]              1965,

[3]              1967, Hasan'a Mektuplar’la birlikte,

[4]              1969,

[5]              1973,

[6]              1975,

[7]              1978,

[8]              1981,

[9]              1988,

[10]             1988,