[1]          Nurettin Topcu'nun Yakın Dost'uydu. Bizim Anadolu Gazete'sinin Sahib'iydi. Gasteyi 1974 de YMM e devretti. "Türkiye'de İhvanı Müslimin'in, Hizbu't-Tahrir in, Cemaat-ı İslami'nin, Rabıtatu'l-Alemi'nin Uzantıları Müslümanlar'ı Sapık Fikirler'iyle adlatmaktadırlar. Bu Akımlar'ın Tesirler'ini kırabilecek, Zararlı Yönler'ini giderecek, Olumlu Yönler'ini Türkiye Gerçekleri'ne göre sentezleyecek bir Hareket'e İhtiyaç var" der.

[2]          Hamza Türkmen" Konya'daki Müslüman Gençler, Faaliyetler'ini geliştirdikçe Teşkilatlı olma İhtiyac'ını daha fazla hissediyorlardı. O Dönem'de  Selçuklular'ından kalma Sahip Ata Camii bir Nevi İllegal  Teşkilat ve Eğitim Merkezi gibi kullanılıyordu. Cami İmamı Necmettin Erişen, Konya Müftüsü Tahir Büyükkörükçü'nün Hışmına uğruyor, Kadızadeler Haftası'yla 2,3 defa Sürgün'e yollanıyordu.."

[3]          Hamza Türkmen/ Haksöz Dergisi

[4]         H. Türkmen:" Bu Kitap Qur'an ve Siret Bilgisi'nden kalkarak Rasulullah'ın Mücadele'sinde Stratejik Safhalar'a Dikkat çeken T. Nebhani'nin Siyer Çalışmasını olduğu gibi çevirerek "Tarih Boyunca İslam'a Yönelik Yıkıcı Akımlar" Adlı Kitab'ının Baştarafına İktibas eden C.R.Atılhan'ın aktardığı Form'u tekrarlar."

[5]          N.Erişen: 60lı Yıllar'ın ortalarından itiberen Konya'nın 85 Mahallesi'nde Tebliğ Amaçlı, Proğramlı, Kültürel Çalışmalar yapıyorduk. Hatta Cumartesi ve Pazar Günleri birkaç Doktor, Vaiz, Güzel Sesli Hocalar'la Köyler'e gidiyorduk. Doktorlar ilgilendiğimiz Köylüler'i Muayene ve Tedavi ediyorlar; Hatipler ve Hafızlar Cami'de Konuşmalar yapıyor ve Qur'an Tilavet ediyorlar; Köy Odaları'nda İslam'ın Esasları öğretilmeye çalışılıyor, Dünya ve Türkiye'deki İnsanlığın Çıkmazları, Kurtuluş Yolları Bilgimiz Oranında anlatılıyordu. İçtimai ve İktisadi Bünye'deki Dengesizliğin Sebepler'i İzah edilmeye çalışılıyor, İslami Çıkış Yolları gösteriliyordu.

            Bu Çalışmalar'da Arkadaşlarımız adeta Fedakarlığın en Son Noktasını kullanıyorlardı. Görülmemiş bir Gayret; Sevgi Dolu, İstek Dolu.. Bir İnsan'ın götüremeyeceği, kaldıramayacağı kadar Yükler'in altına Girişini düşünün. İnsanüstü, ancak Bütün Varlığıyla İnanmışlar'ın, Adanmışlar'ın yapabileceği bir Çalışma. Senelerce süren böyle bir Çalışma'yı düşünün, bu Politik Şuur'da Kültür Patlaması demektir.

            Bu Büyük Özverili Çalışma'yı Etrafımız'daki Hüsnüniyetli İnsanlar Hz.Muhammed'in Ashabı'nın Çalışmalar'ına benzetiyorlardı. Hatta bunların içinde Hz.Muhammed'in Soyundan gelenler varmış, diye efsaneleştirme Yönüne gidenler dahi oluyordu.

            Çalışmalarımız tutmuştu. Konya'da İnsanlar'ın Gönlünde Taht kurmuştuk. Herkesle Abi Kardeş olmuştuk. Bu Sevgi Gücü bize yorulmak nedir, dinlenmek nedir unutturmuştu. İşte Mücadeciler Birliği  böyle bir Potansiyal'le kucaklaşmıştı.

            Ben Hapishane'den çıkmıştım. Memuriyet'e geri alınmadım. Hanınım Çocuklarım'a Bulgur kaynatıp yediriyordu. Yağ Filan alamıyordum. Etrafımıza göre başka yaşıyorduk. Bir başka Hal'di bu... Bu Hali Dost Düşman kıskandı. "Ah şu Çalışma, ah şu Kara Oğlan" diyormuş Doğaz Öz.  O Bürokrat ve Öğrenciler'in arasında Sosyalist Örgütlenme Görevi yapan bir Savcı'ydı. Sonra Devlet'i El'inde bulunduranlardan Zehir Hafiye Faruk Sükan'ın, olmadı İ.S.Çağlayangil'in Dil'ine düşmüştük. Çalışmalarımız bu türlü Beyinler'in Cidarlar'ını çatlatıyordu ve bizlere Yönelik Temel Soru şuydu: Bunlara karşı nasıl bir Tuzak kurulmalı?

            Halk kültürlenmiş, sanki Doping almıştı. Mesela Yarım Saat Konuşma Fırsatı'nı bulduğunda Devr'in Etkin Devlet Adamları Ecevit veya Mustafa Üstündağ'ı bildiği Doğrular'ı anlatarak bunaltıp bocalayan Terzi Abdullah Oflaz gibi Halq'tan, Esnaf'tan,  İşçi ve Köylüler'den nice İnsanlar yetişmişti.

            İşte bu Dönemler, bazılarında, Söz'ünü ettiğimiz Kültürlenmiş Müslümanlar'a Sahip çıkma ve Yönlendirme Telaşı başladı. Serdengeçti geldi olmadı. C.R.Atilhan geldi olmadı. Necip Fazıl geldi olmadı. Hasan Aksay geldi olmadı.  Çünkü bunlar El'e Avuca sığacak İnsanlar değildi. Konya'ya birileri gelmeliydi ve bu Hazır hale gelmiş Potansiyel'e Sahip çıkıp, Oy Potansiyeli Haline dönüştürülmeliydi. Ve oldu da.

            Devlet'in Türkiye'nin güvendiği Emin Eller N. Erbakan'ı Konya'ya getirdiler. Türkiye'nin güvendiği İnsanlar Albay Seyfettin Doğan, Mehmet Emin Alpkan, N.Yalçıntaş, Prof.Mustafa Çalışkan, Prof. Saadettin Çalışkan Rol üstlendi. Bu Üstatlarımız'ın Tasvip ve Tezkiyeler'inden geçen İnsanlar Türkiye'de Söz Sahibi oldular.

            Mücadeleciler Birliği Başlangıç İtibariyle İslam'a Gönül vermiş Arkadaşlar tarafından kurulmuştur. Mevlut Baltacı, İrfan Küçükboy, Kemal Yaman, Mevlut İslamoğlu. Bu Arkadaşlar hem İbadi, hem Fikri, hem Siyasi olarak İslam'ı anlamak ve anlatmakla kendilerini Görevli sayıyorlardı.

            O sırada Konya Milliyetçiler Derneği Şube'sini bize verdiler. Orada Bildiriler neşrettik. Örneğin Konya'da Hz.Aişe'ye saldıran bir Film'in oynatılacağı hakkında veya Hizbu't-Tahrir aleyhinde vb.Bildiriler'di bunlar. Hizbu't-Tahrir hakkında fazla Bilgimiz yoktu. Afyon'da Rasim Hancıoğlu, Haluk Nurbaki ile Aykut Adibali ve bazı Arkadaşlar'ın Hizbu't-Tahrir  ile Temasları varmış.

            Afyonlu Arkadaşlar Yaz Ayları'nda Konya'ya gelmişlerdi ve Hizbu't-Tahrir hakkındaki Bilgiler'i bizlere onlar aktardı. Zaman zaman M.E.Alpkan da İstanbul'dan Konya'ya geliyordu ve Hizbu't-Tahrir  aleyhinde bir çok Malumatlar Rivayet ediyıordu.

            Komunistler'in Hücre, Masonlar'ın Loca Faaliyetleri vardı. İslam'ı Yozlaştırma Amac'ını güden bir çok Klüpler, Gizli  ve Açık Faaliyet gösteriyorlardı. Türkiye'de İslam'a Düşman Devletler'in Ajanları Faaliyet gösteriyorlardı. Türkiye'de İnsanlar'ın İslam'dan uzaklaşabilmeleri için bir çok daha Güçlü olabilecek bir Faaliyet'in yapılmasının gerekliğine inanıyorduk. Ve Allah'a Dayananlar'ın daha Güçlü olacağı İnanc'ıyla Hareket ediyorduk.

            Hz.Muhammed Küfr'ün Göbeğinde, çok daha Azgın olan İnsanlar'ın arasında nasıl çalışmışsa, nasıl Başarı'ya ulaşmışsa biz de Başarılı olup, Cahiliyye'yi yenebilirdik. İşte Arkadaşlarımız'la bu Ciddiyet'te bir Çalışma yapmaya Karar verdik.

            Uzun Müddet Qur'an üzerinde çalıştık, Ayetler'i Konular'ına göre tasnifledik. Hareket Kabiliyetimizi geliştirebilecek Bütün Ayetleri ezberledik. Önemli Hadisler'i derledik. Konya'da birbirine çok yakın 4-5 Arkadaş böyle bir Çalışma içinde olduk. Sonunda o Dönem'e göre Yoğun bir Bilgi Birikime Sahip olduk. Etrafa Etki edecek Canlı bir Bakış'a ve Hayat'ın içinde bir İman'a  Sahip'tik.

            Konya'da bu Çalışmalar'ı yaparken, İstanbul'da ve Türkiye'nin Değişik İller'inde bu Çalışmalarımız yavaş yavaş duyulmaya başlandı. İrtibatlarımız arttı. Bu İrtibatlarımız'ı ve Birikimimiz'i bir Dernek Çatısı altında Teşkilatlanma Fikri Gündem'e geldi. Türkiye'deki , İslam Dünyası'ndaki bu tür Teşkilatlanmalar'ın nasıl olduğunu, Başarı'ya ulaşmış veya ulaşmamış Çalışmalar'ı Göz'den geçirdik. Sonuçta Çalışmalarımız'da bir Adım olsun diye Resmi bir Kuruluş olarak Mücadeleciler Birliği'ni 1967 de oluşturduk. Merkez'ini Konya'da açtık.

            Biz Konya Yüksek İslam Enstütüsü'nde iken Şam'da, Bağdat'ta, Kahire'de okuyan Arkadşlarımız ve Öğretim Görevlilerimiz vardı. Mısır'da okuyan  Adana'dan Abdulkadir Şener, Seyyid Kutub'tan bahsediyordu. İhvan-ı Müslimin'i tanıtıyordu. Yoldaki İşaretler'i çevirdiği için yargılanmış ve hapsedilmişti. Şam'da Mustafa Sıbai'nin  Talebesi olarak okuyan Mustafa Kapçı Arkadaşımız vardı. Bağdat'ta okuyan Hocalarımız'dan Hüseyin Küçükkılınç, Ali Ara, Şevket Meraki'de bizleri o Bölge'deki İslami Hareketler'den ve Fikri Tartışmalar'dan Haberdar ediyorlardı.

            O zaman şu Düşünce'deydik: Ekonomik, İdeolojik, Sosyolojik Bütün Sıkıntılar, Buhranlar İslam'dan Uzak kaldığımız için bizi kuşatmıştı. İslam'da Ruhban Sınıfı olmadığından Herkesin İslam'ı anlaması ve anlatması gerekmekteydi. Qur'an'dan uzaklaşıldığı için İnsanlar'ımızın Buhran içinde olduğuna inanıyorduk.

            Konya Yüksek İslam Enstütüsü Talebe Cemiyeti Ad'ına Yeni Ümit Dergi'sini çıkartmıştık. Bu Dergi'de Yazı yazmaya alışan bir çok Arkadaşımız oldu. Bu Dergi Çevresinde yapılan Çalışmalar'da bulunan Arkadaşlar'ın bir Çoğu Fikir ve Kültür Hayatı'nda Önemli Roller aldılar. Topluma Açılış Kapımız oldu. Mevdudi'nin, Seyyid Kutub'un Kitaplar'ının Tesir'indeydik.

            Mücadeleciler Birliği Halis Niyetler'le kuruldu. Ama Fikri ve İmani bir olgunluğa ermeden kurulmuştu. Netleşmiş bie Şekilde İslam Düşüncesi ve İslami Hareket Anlayışı  oluşmadan davranıldığından Zaman içinde bazı Arkadaşlarımız'da Fikri Sapmalar oldu. 1969 da oluşmaya başlayan bu tür Rahatsızlıklar Karşısındaki Bekleyiş en azından kendi Şahsım Ad'ına 1978 e kadar Devam etti. Yine kendi Ad'ıma söyleyeyim bu 9 Senelik Sabır'la Yanlışlar'ı Islah edebilme Niyet'iyle sürdürülen bir Bekleyiş'tir. Arkadaşlarımız ilk Niyetler'imize tekrar dönebilirmiyiz  diye bekledik. Ama olmadı.

            Edibali Yeniden Milli Mücadele'nin  sadece Başyazılar'ını yazıyordu, Kapak Konuları'nı İstişare ediyorduk. İç Konuları da yaptığımız İstişareler Sonucu Dergi'nin Yazı Kadrosu araştırıyor ve Kalem'e alıyordu. Ahmet Taşgetiren, Hüseyin Gülerce gibi Arkadaşlar İç Sayfalar'daki Yorumlar'ı yapıyordu.

            O zamanlar bugünkü kadar Dergi yoktu. Diyanet Görevlileri'nin çıkardığı Hakses vardı. Oku Dergisi vardı. Hilal Dergisi vardı. Hilal'de 60lı Yıllar'da çok Güzel Yazılar Yer alıyordu, sonradan Eski Canlılığını yitirdi. Kemalettin Şenocak'ın İslam Dergisi vardı. Aralıklarla çıkan Büyük Doğu vardı. Bütün bu Dergiler Şahıslar'ın Gayretler'iyle çıkan Dergiler'di. Yeniden Milli Mücadele ise Kadro Dergisiydi. Bütün bunlar İbadet Aşkı ile yapılıyordu.

            Dergi dışarıda satılıyordu. Mesela Kapalı Çarşı'da, Vapur İskeleleri'nde, Meydanlar'da Dergi sergilenirken Tanıtım Amacıyla Halq'a bir Nevi Nutuq çekiyorlardı. Dergi satan Arkadaşlar El'de ettikleri Kültürel Birikimler'iyle dakikalarca konuşuyorlar, sanki Dergi Satış Yeri'ni Meydan Mitingi yapıyorlardı.

            Rejim bu Dergi'ye Müsade etmiştir, denebilir. Mısır'da olduğu kadar Müslümanlar'ın Başına inmiyorlardı.

            Milli Cephe  belki Yanlış bir Taktik'ti. Bir taraftanda AP'nin Gençlik Kolları'nı El'e Geçirme gibi Politik bir Çizgi oluşmaya başladı. Orayı El'e geçirirsek Devlet'e varmış oluruz.

            Edibali "Bir yerde ben ancak Baş olurum, herhangi bir Yerin Muavini olmam" derdi. Ancak onun Öncülüğünde AP Gençlik Kolları'yla birlikte Bursa'da Miting yapıldı. Müstakil Parti olsak çok İtibar edilmezdik. O zaman en Yaşlı Eleman bendim.

            O Dönem'de AP Gençlik Kolları'nda çalışılması için Edibali ile Demirel'in İlişkiler'ini Mehmet Emin Alpkan sağlamıştı. Bunlar sonra parçalanmaya Sebeb oldu.

            Mücadeleciler Birliği İstişare Heyeti olarak bir Dergi çıkartmaya Karar vermiştik. Dergi İstanbul'da çıkacaktı. Teknik düzenlenmesini İstanbul'daki Arkadaşlar'a bırakmıştık. Çok Dar Maddi İmkanlar içindeydik. Ancak Finansman'ı kendi Harçlıklar'ımızla, Hanımlar'ımızın bozdurduğu Bilezikler'iyle, Maaşlar'ımızla sapladık.

            Bilgi ve Arşiv Birikimimiz Dergi'de değerlendiriliyordu. Geniş Çap'ta Basın'ı Takip etmiş, binlerce Dosya oluşturmuştuk.. Bu Dosyalar YMM Dergisi'nin Beslenme Kaynağı oldu.

            Beraberliğimizi İstişari Temel üzerine oluşturmuştuk. Mücadeleciler Birliği'nde de Şahıslar'ın Belirleyiciliğinin olmadığı Kesin bir Prensip'ti. Fikrin ve İman'ın Belirleyiciliği vardı. Kullar Fani'ydi. Liderler Kişisel değil, Fikri idi. Dolayısıyla Kişiler'in Tasallut'u bizim Düşünce'mizde olamazdı. Cemaatler'in, Partiler'in, diğer Teşkilatlar'ın Başındaki Cuntalar'ı Tenkit ediyorduk ve bu tutuyordu. İslam'da Liderlik Cuntası yoktur, İslam'da İstişare vardır; Fikir Lider'dir, İman Lider'dir Düşünce'si bizi Başarı'ya götürüyordu.

            Ne zamanki Fikri Liderlik, Ferdi Liderliğin Tasallut'u ve İhtiraslı Düşünceler'in Egemenliği altına girdi, ki bu önde gelen Arkadaşlar arasında Temayuz etmeye başlamıştı, Rakatsızlıklar uyanmaya başladı. Bu Tavır içinde olan Arkadaşlar kendi indi Düşünceler'ini Teşkilat'ın Prensipleri ve Düşünceleri Şeklinde Takdim etmişlerdir. Böyle olunca da Arkadaşlar arasında Rahatsızlıklar ve Düşünce Ayrılıkları baş göstermiştir.

            İşte o Dönem'de İstanbul'da bulunan ve Fikri Çalışmalar'da Belirleyici Rol üstlenen Aykut Edibali İndi Düşünceler'i "İlmi Sağ" Başlığı altında dayatmıştır ve bu Düşünceler Teşkilat'a Mal edilmeye çalışılmıştır. Oysa İslam "ne " İlmi Sağ" denilen ve sonunda İlmilik İddiasıyla saptırılan İndi Düşünceler'le, ne de İslami Görüşümüz budur diyerek Milliliği öne çıkartan Tavırlar'la İfade edilemezdi. Bu Yanlışlık dolayısıyla da zaten bir çok Arkadaşımız Tedrici olarak kopmaya başladı ve Teşkilat'ın dağılmasına Sebeb oldu.

            Teşkilat Zor kurulmuştu. Prensip olarak Arkadaşlar'ın bir araya gelmesi gerçekten çok Zor olmuştu. Resmi Halinden önce veya sonra çok Büyük Eziyetler çekilmişti. Olumsuzluklar vardı ama İzan'a, İnsaf'a gelinir mi Düşüncesi Farklı olan veya farklılaşan Arkadaşlar'la aynılaşır mı Düşünce'si bir çok Arkadaş'ımızı Tehir edici Duygular'a hapsediyordu. İlmi Sağ İdeolojik bir İzah Tarzı olarak Kabul edilse de Öncü olan Arkadaşlar'ın Çoğu Nezdinde Kabul görmüyor; ama sabrediliyordu... Millet Kelime'sini Ümmet Anlam'ında kullanmıştık. Bir çok Türkçü'nün Hucumlar'ına uğradık. İman Terim'i yerine İdeoloji Kelime'sini kullanıyorduk. Muhtevası itibariyle bir Hayat Görüşü Anlam'ında bizim "Din" Kavram'ını karşılayabiliyordu. O  zaman Toplum'da ve Entellektüel Plan'da "Din" Dar Anlam'da kullanılıyordu.

            Konya Sahip Ata Camii'nde verdiğim Hutbeler'i bir çok Subay, Hakim, Savcı, Bürokrat, Polis dinlemeye geliyordu, öğrenmek ya da İstihbarat için. İdeoloji'yi hangi Anlam'da kullandığımı ve İslam'ı Bütün Boyutları ile anlatıyordum.

            Daha sonra Türk Milliyetçiliği gibi İfadeler kullanılmaya başlandı.1973 de çıkmaya başlayan Gerçek'teki Fikirler'denden sonra YMM adeta bir Milli Hareket Haline gelmişti. İşte o zaman Bomba patladı. Kürt, Çerkez Arkadaşlarımız Hassasiyet göstermeye başladılar."Büyük Türk Kültür Sistemi"nden bahsediyordu. İslam bu Sistem'in bir Alt Kültürü Haline indirgeniyordu. Nedense Kemal Yaman, Halil Bayrakçı hibi  Arkadaşlar böyle Şeyler yazdılar.

            Arkadaşlar arasında şunlar konuşuluyordu: Komunistler aleyhinde ne kadar çok konuşursak o kadar çok Adam gelecektir.

            Müslümanlar'ı İnsanlar'a tapınmaktan, İnsanlar'a Tabi olmaktan kurtarmalıyız. İnsan'ımızı Vakıf Başkanlarından, Parti Başkanlarından, Şeyhler'den, Abiler'den kurtarmalıyız ve İslam'ı yaşar ve düşünür hale getirmeliyiz. Ondan sonra yan yana gelinmeli. İstişare'den önce İstişare etme gücü olmalı Müslümanlar'ın.

[6]          Çiçek, ANAP’tan sonra Refah-Fazilet Çizgi'sinde Politik Hayat'ını sürdürdü.

[7]          1970 Kültür Birliği Terimi Hizbu’t-Tahrir’deki Halka Çalışması’na Vurgu'dur en az 3 Kişi en çok 7 Kişi ile gerçekleşir.

[8]          Piyes,

[9]          1973,

[10]         1974,

[11]         1979,

[12]         1984,

[13]         1986,

[14]         YMM nin 1-22. Sayılarında Ön Arka Kapak'ta Tefrika edildi.

[15]         Siyer'e önem veriliyor, Zekai Konrapa'nın "Peygamberimiz" adlı Siyer Kitabını Temel alan Çalışmalar yaptırılıyordu.

[16]         Kadrolar'a Teşkilatcılığın İlkeleri öğretiliyordu.