Davud el-Qayserevi

(1258-1350)

Şerefuddin Davud ibnu Mahmud el-Qayseri

Müderris, Mutasavvıf. Şerefü'd-Din ve'l-Mille" (Din ve Milletin Şerefi) ünvanıyla anıldı.

1258’de Kayseri’de dünyaya geldi.  Kayseri'de başladığı Tahsil’ini  Mısır'da  sürdürdü. Kâşânî ile tanıştıktan sonra Tasavvuf Yolu’na girdi. Davud bu Ekberi Meşreb Çalışmalarıyla İbnu Arabi Okulu'nun Anadolu'da tanınmasını, Osmanlı Düşünce Hayatı’nda Kök salmasını sağladı, Osmanlı ve İran başta olmak üzere diğer Müslüman Dünya’nın Düşünce ve Kültür Hayatı’na Tesir eti..

 

1330’da Orhan Gazi’nin Çağrısı üzerine İznik'e gelerek yeni yapılan Medrese’ye Baş Müderris (Müderris-i ‘Amm )oldu. Hayatının sonuna kadar burada Talebe yetiştirdi ve Eserler yazdı.

1350’de İznik’te Vefat etti.

 

            Eserleri:

 

            Yazdığı Eserler İbnu Arabi Okumaları’nda Temel Kaynaklar arasında yer aldı.

            -Matlau Husûsı'l-Kilem fî Meânî 'Fusûsu'l-Hikem,

-Keşfu'l-Hicâb an Kelâmi Rabbi'l-Erbâb ,

-Şerhu'l-Qasideti't-Tâiyye ,

-Şerhu'l-Qasideti'l Mimiyye ,

-Tahkiku Mai'l-Hayat ve Keşfu Esrarı'z-Zulumât ,

-Esâsu'l-Vahdâniyye ve Menbaı'l-Ferdâniyye ,

-Nihâyetu'l-Beyan fî Dirâyeti'z-Zeman ,

-Şerhu Te'vilâti'l-Besmele bi's-Süreti'n-Nev'iyyeti'l-İnsâniyye,