EBÛ MEDYEN ŞUAYB

11??-1197   5??-594


        Meşhur Endülüs Mutasavvıfı, İşbiliyye Civarı'ndaki Cantillana Kasabası'nda doğdu, 594 (1197-1198) de vefat etti ve Tilemsen yaknıında el-Ubdâd'a defnedildi.
         Fakir bir Aile'den.  Küçük Yaş'da Qur'an'ı ezberledi ve  Dokumacılık San'atı'nı da öğrendi. Daha sonra Tahsil için Fas'a gitti, orada Tasavvuf'a meyletti ve Şeyh Ebû Ya'san'dan faydalandı. Dünya'yı ve ona karşı olan Muhabbet'i terkederek Tasavvufî Mertebeleri aştı ve Qutubluk Makamı'na yükseldi, denir.
        Fas'da birkaç Yıl İkamet'ten sonra Mekke'ye gitti ve Rivayete göre orada Abdu'l-Qadir Gîlanî ile buluştu. Mekke'den ayrılıp Becâye Şehri'ne yerleşti, orada büyük Şöhret kazandı.. Görüşleri Sultan Ebû Yusuf Ya'qûb'u kuşkulandırdı ve Merakeş'e celbedildi. Buu Seyahat sırasında yolda vefat etti ve Rabiatü'l Ubbâd'a defnedildi. Ubbâd Köyü'ndeki Mezarı halen Ziyaretgah'dır.
       İbnu'l-Arabî, Futûhat-ı Mekkiyye'sinde hiç görmediği Şeyh'ten çokça bahseder ve birçok Hikayeler nakleder.[1]
   
       Ebû Medyen'e Nisnet edilen Görüş, Yahya ibnu Haldûn'a göre onun tekrar ettiği şu Beyit'te özetlenendir.
       "Eğer Hakikî Hedef'e ulaşmak istiyorsan, Allah'tan başka Maddî ve Madde'ye bağlı bulunan Herşeyi terket".

 

       Eserleri:
       Bazı Tasavvufî ve Dinî Şiirler ile, bir Vasiyye ve bir Aqide'den ibaret. Bu Yazmalar Paris ve Cezayir Milli Kütüphaneleri'nde, Arapça Yazmalar kısmında..[2]


   

 


 

[1]              Fütûhât, c. I, 205, 247; c. IV. s. 551.

[2]              Nefehat Terümesi, s. 605; Kamusu'l-A'lam, c. I, s. 759; İslam Ansiklopedisi, c. IV. s. 36-37; İbnu'l-Arabî, Hayatı ve Çevresi, s. 91-93