Halife Abdulmecid

1868-1944

 

       29 Mayıs 1868’de İstanbul’da Sultan Abdulaziz’in Oğlu olarak doğdu. Annesi Hayranıdil Kadın. Son Osmanlı Halifesi. 1818’de Amcasının Oğlu Vahideddin Taht’a çıkınca Veliaht İlan eildi.

       1876’da Babasının Ölüm’ünden II.Meşrutiyet’in İlanına (1908) kadar  Saray’da Kapalı bir Hayat sürdü. Bu Dönem’de Yabancı Dil öğrendi. Güzel sanatlar’la, özellikle Resim’le ilgilendi.Dönem’inin Manzara Geleneği’ne Karşı bir Tutum alarak Eserler’inde Figür’ü Ön Plan’a çıkardı.

       Abdulmecid Kurtuluş savaşı Yılları’nda bir yandan Anadolu’daki hareket’i desdekler görünürken diğer yandan da Saray’daki Konumunu da güçlendirmeye çalıştı. TBMM’nin 1 Kasım 1922 tarihli Karar’ıyla Saltanat kaldırlınca Veliahtlık Sfat’ını yitirdi. Vahdettin’in İtalya’ya gitmesi üzerine, 18 Kasım 1922’de Halifeliğe seçildi. Türkiye’yi Geçmiş’ine bağlayan Canlı bir Simge’den yararlanmak isteyenler bahane edilerek 3 mart 1924’de Halifelik kaldırıldı. Hanedan Üyeleri’nin Yurtdışına çıkarılması Kararı üzerine öbe isviçre’ye gitti, sonra Fransa’ya yerleşti.

23 Ağustos 1944’de Paris’te öldü. Cenazesi 30 Mart 1954’de medine’ye nakledilerek Haremi Şerif’e gömüldü.

Resimleri:

       -Harem’e Beethoven,

       -Harem’de Goethe, gibi Çok Figürlü resimler’inde Doğu ve Batı Kültürü’ne Özgü olan Ögeler’i Birleştime Çabası sezilir.

       -Saraylı Hanım,

       -Kendi Portresi,

       -Halil Edhem, gibi Portreler’i de yine bu Yeni Anlayış’ın Örnekler’inden.

       Tabloları İstanbul’da ilk kez 1986’da Özel bir Sanat Galerisi’nde sergilendi.