İbrahim Dertli

1772-1846

 

Halk Şairi.

Bolu Yeniçağa’da doğdu. Çocukluğunu doğduğu Köy’de Çobanlık yaparak geçirdi. Babasının Ölüm’ünden sonra Bucak Ayanı bir Ağa Tarlalar’ını alınca Köy’ünden  ayrıldı.

İstanbul, Konya, Tokat, Zile, Çankırı, Amasya gibi birçok Şehr’i dolaşarak Lütfi Mahlasıyla  çalıp Şiir söyledi.

İstanbul’da Saz Şairleri’nin bulunduğu bir Kahve’de çözdüğü bir Muamma’dan sonra Şöhret buldu.

Bolu Mutasarrıfı Hüsrev Paşa’dan ve Fes’i öven Kasidesi nedeniyle Sultan II.Mahmud’dan Himaye gördü. Ancak Çağa Ayanlığı Görevlerinde iken Vergiler’i Zimmet’ine geçirdiği ileri sürülerek İş’ine son verildi.

       Bunalım Sonucu Bilecik’in Gölpazar’ı Kasabası’nda Ustura ile İntihar etmek istedi (1840). Bu Olay’dan sonra Lütfi yerine Dertli Mahlasını kullanmaya başladı.

Hayat’ının Son Dönemlerini Alişan Bey’in Himayesinde geçirdi.

Türk Halk Şiiri’nin Büyük Ustalarından olan Dertli , Çağının bir çok Şairi gibi Hece ve Aruz Ölçülerinin ikisini de kullandı. Fuzuli’nin  Etkisinde Gazeller, Kasideler yazdı. Ancak Asıl Güc’ünü Semailer, Devriyeler, Nefesler ve Kerbela Şehitleri için yazdığı Mersiyeler’de gösterdi. Hece Ölçüsüyle yazdığı Şiirler’inde Güçlü bir Lirizim ve Doğal Söyleyiş vardır. [1]

1846’da Ankara’da öldü. [2]