EBÛ'L-HASAN el-MAĞRİBÎ eş-ŞÂZELΠ

1158-1256    553-654

       İsmi, Ali ibnu Abdillah,. 553 (1158) de Afrika'da Septe Civarında Kâin Gammâra Bölgesi Köyler’inden birinde doğdu. Çocukluğu ve Gençliği orada geçmiş Tahsil’ini de o Bölge’de tamamladı.
       Şazel Köyü’ne Nisbetle Meşhur olan Ebû'l-Hasan, Tahsil’ini İkmal ettikten sonra Va'z u Nasihat ve Ders okutarak herkesin Teveccüh’ünü ve Takdir’ini kazandı.  Sonraları Seyahat’e çıkıp birçok Memleketler dolaşıp, Zamanının Ulema ve Meşayiih’i ile görüştü. Sonunda İskenderiye'ye gelerek orada yerleşti.  Bir Müddet İskenderiye'de kaldıktan sonra, Mısır'a gidip orada "İbnu Atiyye ve Şifâ" okuttu. Bu Ders’e, Zamanın Meşhur Uleması’ndan İbnu Hacib, İbnu Abdisselam İzzeddin, İbnu Dakîk, Abdü'l-Azim el-Münzerî, İbnü's-Salâh ve İbnu Usfûr gibi Kişiler devam ederdi.
        Feyz’ini birkaç Vasıta ile Ebû Medyen’den İstihsal etti.
        654 (1256) de. Ramazan’da Hacc’a giderken Mekke yakınlannda bir Sahra’da Vefat etti ve oraya gömüldü.

        Güzel Sözleri’nden:
        "Huzursuz Qalb’e Sahip ve hiçbir Elem’e Dûçâr olmamak ve Günahlar’dan Pak olmak istersen, Amel-i Saliha’yı çoğalt".
        "Dünya ve Ehl-i Dünya’dan Gönül Rabıtası’nı kesmeyen Velayet Rayihasını koklayamaz".

                       Eserleri:
                       Terceme-i Ahval-i Sofiyyûn’u Hâvi bir Eseri var..[1]