Medenî
Wahiy
622-632
Bismillahirrahmanirrahim
I 1-7
1a 1-5
Felah Bulan Mü'minler
1b 6-7
Küfürde Zirve
a (Bak: Lukman 1-5)
002.01- E.L.M.
002.02-Bu, kendisinde Şüphe olmayan,
Muttaqiler için Klavuz olan bir
Kitap'tır.
002.03-
Ki onlar, Gayb’a inanırlar, Salat’ı ikame ederler ve kendilerine Rızıq olarak verdiklerimizden
İnfak ederler.
002.04- Ve onlar, Sana indirilene, Sen’den önce
İndirilenler’e inanırlar ve Ahiret'e de Yakîn Sahibi’dirler.
002.05- İşte bunlar, Rabb'lerinden bir Hidayet
üzeredirler ve Felah’a erenler de bunlardır.
b
002.06- Öyle, Küfredenler’i uyarsan da uyarmasan da
Onlar için birdir; inanmazlar
002.07- Allah, onların Qalpler’ini ve Kulaklar’ını
damgaladı; Gözler’inin üzerinde de Perdeler vardır. Ve Onlaradır
Büyük Azab.
II 8-20
2a 8-16
İnsanlardan Bazıları Dilleriyle inanırlar
2b 17-20
Onlar Şuna Benzer
a
002.08- İnsanlar’dan öyleleri vardır ki: "Biz
Allah'a ve Songün'e inandık" derler. Oysa Onlar inanmış değiller.
002.09- Sözde/güya Allah'ı ve ve İnananlar’ı
aldatırlar. Oysa Onlar, yalnızca kendilerini aldatmaktadırlar da bunun Şuurunda
değiller.
002.10- Kalpler’inde Hastalık vardır. Allah da
Hastalıklar’ını arttırdı. Yalanladıklarından dolayı, Onlar için
Acıklı bir Azab var.
002.11- Onlar’a: "Arz’da Fesat
çıkarmayın/saçmayın" denildiğinde:"Biz Islah Ediciler’iz"
derler.
002.12- Dikkat et, asıl Fesatcılar Onlar’dır, ama
şuurunda değiller.
002.13- Ve yine Onlar’a: "İnsanlar’ın inandığı
gibi Siz de inanın" denildiğin de: "Sefihler’in inandığı gibi mi
inanalım /Sefihlerin /Avanakların inandığı gibi mi inanıyoruz?" derler.
Dikkat et, gerçekte Sefih olanlar Onlar’dır. Ama bilmezler.
002.14- İnananlar’la karşılaştıkları/buluştukları
zaman: "İnandık" derler, Şeytanları ile başbaşa kaldıklarında ise derler ki "Elbette Biz Sizinle
beraberiz. Biz yalnızca Alay ediciler’iz/İstihza edicileriz"
002.15- Allah da Onlar’la Alay eder ve Taşkınlıkları/Tuğyanları içinde şaşkınca
dolaşmalarına belli bir Müddet verir.
002.16-
İşte bunlar Hidayet’e Karşılık Sapıklığı satın almışlardır. Fakat bu
Ticaretler’i bir yarar sağlamamış, Hidayet üzerede de olamamışlardır.
b
002.17- Bunların Misal’i Ateş yakanın Örneğine benzer
ki Çevre’sini ziyalandırdığı zaman Allah
onların Aydınlığını giderdi ve Onları göremez bir Şekilde Karanlıklar içinde
bıraktı.
002.18- Onlar Sağır’dırlar, Dilsiz’dirler, Kör’dürler,
artık dönmezler.
002.19-
Ya da Karanlıklar, Gökgürültüsü ve
Şimşekler’le Yüklü Gök’ten Şiddetli bir Yağmur Fırtınası’na tutulmuş gibidirler
ki Yıldırımlar’ın saldığı Dehşetli Ölüm Korkusu’ndan (Hazerel-Mevt) Parmaklar’ı
ile Kulaklar’ını tıkarlar. Ama Allah Kafirler’i Çepeçevre Kuşatıcı’dır.
002.20- Şimşeğin çakması neredeyse Gözler’ini
kapıverecek/ Şimşek neredeyse Gözler’ini kör edecek, önlerini her
ziyalandırdığında bunda biraz yürürler. Üzerlerine Karanlık basıverince de
kalakalırlar /durakalırlar. Allah dileseydi işitmelerini de, görmelerini
de gideriverdi. Elbette Allah Herşey’e Güçyetiren'dir.
III 21-29
3a 21-24 Yaratan Rabbin İnsanlara Seslenişi
3b 25 Cennet
3c 26-27 Allah'ın Misali İle Eğlenenler
3d 28-29 Allah'ın Yaratışı
a
002.21- Ey İnsanlar! Sizi ve Siz’den
öncekileri yaratan Rabb'inize Kulluk ediniz ki sakınasınız.
002.22- O sizin için Arz’ı bir Döşek, Gökyüzünü bir
Bina kıldı ve Gök’ten Su indirdi, bununla sizin için Ürünler’den Rızıq çıkardı. Öyleyse bile bile Allah'a Eşler koşmayın.
002.23-
Eğer Kulumuz’a indirdiğimizden kuşkuda iseniz ,eğer Sadıklar’dansanız bu
durumda Siz de benzeri bir Sure getirin. Allah'tan başka
Şahidler’inizi de çağırın.
002.24-
Eğer yapamazsanız ki kesinlikle yapamayacaksınız,artık Kafirler için
hazırlanmış ve Yakıtı İnsanlar ve Taşlar olan
Ateş'ten sakının.
b
002.25- İnanan ve Salih Eylemler’de bulunanları
müjdele. Gerçekten Onlar’a içlerinden Irmaklar akan Bahçeler vardır.
Kendileri bu Ürünler’den her
rızıqlandıklarında "Bu daha önce de
rızıqlandığımız Şey" derler. Bu birbirinin benzeri olarak
Onlar’a sunuldu/verildi. Onda Onlar için Mutahhar Eşler vardır ve Onlar orada
Kalıcı’dırlar.
c
002.26- Elbette Allah
bir Sivrisineği Misal vermekten
çekinmez, onun Fevkinde olanı da.
Böylece İnananlar bunun Rabb'lerinden bir Gerçek olduğunu bilirler. Küfredenler
ise "Allah bu Örnekle/Meselle neyi amaçlamıştır/ irade etmiştir"
derler. Oysa bununla bir çoğunu saptırır/şaşırtır bir çoğunu da
Hidayet’e ulaştırır. Bununla
Fasıqlarlar’dan başkasını saptırmaz.
002.27- Ki bunlar Allah'ın Ahd’ini, onayladıktan
/Misak’ından sonra bozarlar/ nakzederler. Allah'ın kendisiyle
birleştirilmesini/Vasl’ını emrettiği şeyi keserler ve Arz’da Fesad çıkarlar.
İşte onlar Kaybebenler’dir/Hüsran’a uğrayanlar.
d
002.28- Nasıl oluyor da Allah'a küfrediyorsunuz? Oysa Ölüler iken
sizi o diriltti/ Hayat verdi. Sonra yine Sizi öldürecek yine Hayat verecektir/
diriltecektir ve sonra yalnızca O’na döndürülüceksiniz.
002.29- Yerde ne varsa Tümünü/hepsini sizin için
yaratan O'dur. Sonra Göğe yönelip/İstiva edip de onları Yedi Gök olarak
düzenleyen/ Tesviye eden de O’dur. O Herşey’i Bilen'dir.
IV 30-39 İnsanın Büyük Kabiliyeti
(Araf 10-25, Kehf 50 , İsra
61-65, Taha
115-126, Sad 71-85)
002.30- Hani Rabb'in Melekler’e "Elbette Ben
Arz’da bir Halife yaratacağım" demişti. Onlar da
"Biz Sana Hamd’inle Tesbih ederek ve Sürekli Taqdis edip dururken orada
Fesad çıkaracak ve orada Kanlar akıtacak/ dökecek birini mi varedeceksin"
dediler. " Elbette Ben sizin bilmediğini bilirim " dedi.
002.31- Ve Adem'e
İsimler’in Hepsini öğretti. Sonra onları Melekler’e yöneltip/arz edip
"eğer Sadıklar iseniz bunları Bana
İsimleri ile aktarınız. "dedi.
002.32- Dediler ki "Sen Subhan'sın. Bize
öğrettiğinden başka bizim hiçbir İlmimiz yoktur. Elbette
Sen Bilen'sin, Hakim'sin."
002.33- Allah: "Ey Adem, bunları Onlar’a İsimleri ile aktar" dedi. O da bunları
Onlar’a İsimleri ile aktarınca (Allah) dedi ki: "Size demedim mi Gökler’in
ve Yer’in Gayb2ını gerçekten Ben bilirim. Açığa vurduğunuzu da (bedea),
ketmettiğinizi de Ben bilirim."
002.34- Hani Melekler’e: "Adem'e Secde edin" dedik de İblis'ten başka hepsi Secde
ettiler. O ise dayattı/eba ve İstikbar etti ve Kafirler’den oldu.
002.35- Ve dedik ki "Ey Adem, Sen ve Eşin Bahçe'ye yerleşin de onun neresinden
dilerseniz bol bol yiyin, ama Şu Ağaç’a yaklaşmayın. Yoksa
Zalimler’den olursunuz."
002.36- Fakat Şeytan
ikisini oradan kaydırdı ve böylece
Onları bulundukları Hal’den çıkardı. Biz de
"kiminiz kiminize Düşman olarak inin(ihbut), sizin için Arz’da
belli bir Vaqt’e kadar yerleşim/Müsteqar ve Meta vardır" dedik.
002.37- Ve derken Adem
Rabb'inden bir Takım Kelimeler aldı/Telaqqi etti. Bunun üzerine (Allah)
Tevbe’sini Kabul etti. Elbette
o Tevbekabuleden'dir, Rahim'dir.
002.38- Dedik ki "Oradan tümünüz inin(ihbut),
artık Me Zaman size Ben’den bir Hidayet gelir de kim Benim Hidayet’ine
izlerse Onlar için Korku yoktur, ve
Onlar hüzünlenmeyecekler de."
002.39- Küfreden ve Ayetlerimiz’i yalanlayanlarsa,
Onlar Ateş Halkı'dırlar ve orada
Kalıcı'dırlar.
V 40-46 İsrailoğullarının
Ahdi
002.40- "Ey İsrailoğulları!
Size bağışladığım/İn'am ettiğim Ni’met’imi anın ve Ahd’ime bağlı kalın/Vefa edin
ki Ben de Ahd’ime bağlı kalayım ve yalnızca Bana karşı gelmeyin.
002.41- Yanınızda olan Tevrat'ı Doğrulayıcı/Tasdiq
edici olarak indirdiğime inanın, onu Tekfir edenlerin ilki Siz olmayın ve
Ayetler’imi de az bir Değer’e değişmeyin
ve yalnızca/ancak Ben’den sakının."
002.42- Haqq’ı Batıl ile Telbis etmeyin ve Sizce de
bilinirken Gerçegi gizlemeyin/ketmetmeyin/saklamayın.
002.43- Salat’ı ikame edin, Zekat’ı verin ve Ruku-edenler’le birlikte Siz de Ruku edin.
002.44- Siz İnsanlar’a Birr'i emrediyorken kendinizi mi
unutuyorsunuz/ unutur musunuz?. Oysa Siz Kitab'ı Tilavet ediyorsunuz yine de
aqletmeyecek misiniz?
002.45- Sabır ve Salat’la
İstiane edin. Elbette bu İçi Saygı
ile ürperenler/ Huşu duyanlar dışında kalanlar’a bir Ağırlık’tır.
002.46- Onlar elbette Rabb'leri ile karşılaşacaklarını
ve elbette O'na döneceklerini bilirler.
VI 47-59 İsrail
Oğullarına ihsan olunan nimetler
002.47- Ey İsrailoğulları! Size bağışladığım/İn'am ettiğim Ni’met’ini ve Sizi bir zamanlar Alemler’e /Tafdil ettiğimi
hatırlayın.
002.48- Ve Öyle bir Gün’den sakının ki Hiçkimse,
Hiçkimse’ye birşey ödeyemez ve Kimse’den
bir Şefaat kabul edilmez ve Kimse’den bir Fidye alınmaz ve Yardım görülmez.
002.49- Sizi en dayanılmaz/Ağır İşkenceler’e
uğrattıklarında Fir'avun Ailesi'den kurtardığımızı anın. Onlar Kadınlar’ınızı
Diri/Sağ bırakıyorken Oğullar’ınızı boğazlıyorlardı. Bunda Sizin için
Rabb'inizden Büyük/Ağır bir Sınav/Bela vardı.
002.50- Ve hani
Sizin için Deniz’i yarıp, Sizi
kurtarmıştık ve Fir'avun Ailesi’ni
Siz seyrederken boğdmuştuk/ batırmıştık/ garketmiştik.
002.51- Hani Musa'ya
Kırk Gece vaid vermiştik ama Siz onun arkasından Buzağı’yı edinmiş/ tapınmış böylece Zalimler
olmuştunuz.
002.52- Bundan sonra
şükredesiniz diye sizi affettik.
2.53- Ve yine Hidayet’e eresiniz diye Musa'ya Kitab'ı ve Furqan'ı verdik.
002.54- Hani Musa,
Qavm’ine demişdi:" Ey Qavmim! Siz Buzağı’yı (ilah) edinmekle kendinize
zulmettiniz/yazık ettiniz. Hemen Yaratan’ınıza/(Bariukum)Tevbe edip kendinizi
öldürün/ temizleyin. Bu, Bari'niz katında Sizin için daha Hayırlı’dır. Bunun
üzerine Tevbeler’inizi kabul etti. Elbette o Tevbekabuleden'dir, Esirgeyen'dir.
002.55- Ve hani demiştiniz:" Ey Musa! Biz Allah'ı Apaçık/Cehren görünceye kadar Sana inanmayacağız." Bunun
üzerine Siz bakınırken/ seyrederken Sizi Yıldırım çarpmıştı.
002.56- Sonra şükredesiniz diye, sizi Ölüm’ünüzden
sonra dirilttik.
002.57- Sizi üzerinizdeki Bulutlar’la gölgelendirdik ve
Size Kurdet-Helvası ve Bıldırcın
indirdik. Size Rızıq olarak verdiklerimizin Tayyib'inden yiyin."
Onlar Bize zulmetmediler, ancak kendilerine zulmettiler.
002.58- Ve Hani, demiştik ki:"Şu Kent’e/Qarye’ye
girin ve orada istediğiniz yerde /dilediğiniz gibi bol bol yiyin, yalnızca
Secde ederek Kapı’sından girerken " bağışla/hıtta" deyin.
Hatalar’ınızı bağışlayalım. Muhsinler için artıracağız.
002.59- Ama zulmedenler kendilerine söylenen Söz’ü bir
başkası ile değiştirdiler. Biz de o Zulmedenler’in Fesad yapmalarına
karşılık, üzerlerine Gök’ten İğrençlik/ Ricz indirdik.
VI 60-61 İsrailoğullarının inadı
002.60- Hani Musa
Qavmi için Su aramıştı,o zaman Biz O'na: "Asa’nı Taş’a vur" demiştik
de ondan Oniki Pınar fışkırmıştı/akmıştı, böylece herkes
İçeceği-Yer’i bilmişti. "Allah’ın verdiği Rızıq’tan yiyin, için
de Arz’da Müfsid olarak Karışıklık çıkarmayın."
002.61- Hani demiştiniz ki: "Ey Musa! Biz bir Çeşit/Türlü Yemeğe
katlanamayacağız/ sabredemeyeceğiz, Rabb'ine yalvar/dua et de, Bize Yer’in
bitirdiklerinden/ yetiştirdiklerinden Bakla(Hıyar), Acur (Sebze), Sarmısak,
Mercimek ve Soğan çıkarsın." "Hayırlı olan’ı, şu Değersiz Şey’le mi
değiştirmek istiyorsunuz? Mısır'a inin, çünkü orada
kendiniz için istediğiniz vardır." demişti. Onların üzerine
Horluk/Alçaklık ve Yoksulluk Damgası vuruldu ve Allah'tan bir Gazab’a
uğradılar. Bu Elbette Allah'ın Ayetleri’ni Tekfir etmeleri ve Nebiler’i Haqsız
yere öldürmelerindendi. Bu İsyan etmelerinden ve Sınır’ı
çiğnemelerindendi.
VII 62-71 İsrailin
Tereddisi
002.62- Elbette
İnananlar’la Yahudiler, Hrıstiyanlar ve Sabiiler (den kim) Allah'a ve Son
Gün'e inanır, Salih Eylemler’de bulursa, artık onların Allah katında Ecirler’i
vardır. Ve onlar için Korku yoktur ,Onlar hüzünlenmeyeceklerdir de.
002.63- Hani Siz’den Misak/Kesinsöz almış ve Tur'u
üstünüze yükseltmiştik: "Size verdiğimize Sımsıkı yapışın
/Quvvetle tutun ve onda olanı hatırlayın. Umulur ki sakınırsınız. /Böylece
sakınmış olursunuz."
002.64- Siz de, bundan sonra da döndünüz/tevella
ettiniz. Eğer Allah'ın üzerindeki Fazl’ı ve Rahmet’i olmasaydı, siz gerçekten
Hüsran’a uğrayanlardan olurdunuz.
002.65- Andolsun, Siz’den Yedincigün Haddi-aşanlar’ı
elbette biliyoruz. İşte Biz, onlara" "Aşağılık/Zelil
Maymunlar olunuz" dedik.
002.66- Bunu, hem Çağdaşlar’ına, hem Halefler’ine/gelecek olanlara bir Nekal
(İbretlik), Muttaqiler’e de bir Mev'ıza (Öğüt) kıldık.
002.67- Hani Musa
Qavm’ine: "Allah, Elbette Sizin bir Sığır kesmenizi emrediyor" demişti. Onlar:"Bizi
Alay’a mı alıyorsun/İstihza mı ediyorsun?" demişlerdi.
"Cahiller’den olmaktan Allah'a sığınırım" demişti.
002.68- "Rabb'ine Ad’ımıza dua et de, bize
Niteliklerini/nasıl olduğunu açıklasın/beyan etsin." demişlerdi. Demişti ki: "Kesinlikle Allah diyor ki: "O
ne pek Geçkin/ Yaşlı, ne de pek Genç, ikisi arası Dinçlik’tedir. Artık
emrolunduğunuz Şey’i yapın ."
002.69- Demişlerdi ki: "Rabb'ine Adımıza dua et
de, Bize Reng’ini beyan etsin." O da diyor ki: "O, bakanların (n-z-r)
içine surur verecek Sarı bir Sığır’dır." demişti.
002.70- "Rabb'ine Ad’ımıza dua et de, Bize onun
Niteliklerini/mahiyetini açıklasın/ beyan etsin. Çünkü bizce Sığır(lar)
birbirinin benzeridir. İnşaallah Biz Hidayet’e erişiriz." demişlerdi.
002.71- Dedi ki:" O diyor ki: O, Yer’i sürmek ve
Ekin’i/Tarla’yı sulamak için Boyunduruğa alınmayan, Salma ve onda Alaca olmayan
bir Sığır’dır." "Şimdi Gerçeği getirdin." dediler. Böylece
Sığır’ı kestiler, ama neredeyse/ az kalsın yapmayacaklardı.
VIII 72-82 İsrailoğulları’nın
Katı Yürekliliği
002.72- Hani Siz birini öldürmüştünüz de bunda
birbirinize düşmüştünüz. Oysa Allah, sizin gizlediklerinizi Çıkaran'dır.
002.73- Bunun için de:" Ona, onun bir Parça’sıyla
vurun" demiştik. İşte böyle Allah Ölüleri diriltir ve
Size Ayetlerimiz’i gösterir; aqledesiniz diye.
002.74- Sonra Qalpler’iniz yine katılaştı; Taş gibi,
hatta daha katı. Çünkü Taşlar’dan öyleleri vardır ki onlardan
Nehirler doğar/kaynar öyleleri vardır ki yarılır, ondan Sular çıkar, öyleleri
vardır ki Allah Korkusu’yla yuvarlanır/ düşer (ihbut). Allah
yaptıklarınızdan Gafil değildir.
002.75- Artık, onların size inanacaklarını umar
mısınız? Oysa onlardan bir Fırqa, Allah'ın Kelamı’nı dinliyor, Aqıl
erdirdikten sonra, bile bile değiştiriyorlardı.
002.76- İnananlar’la karşılaştıklarında
"İnandık" derler; birbiriyle yalnız kaldıklarında/Halvet’te ise,
derler ki: "Allah'ın Size açtıklarını, Rabb'iniz katında Size
karşı onunla çıksınlar diye mi Onlar’la
söyleşiyorsunuz (Tahdis)? Hala
aqıllanmayacak mısınız?"
002.77- Onlar, Allah'ın gizlediklerini/sırladıklarını
da, alenilediklerini de bildiğini
bilmiyorlar mı?
002.78- Ve Onlardan
Ümmi'ler... Kitab'ı bilmezler; ancak bir sürü Emaniyye/
Kuruntu ; onlar ancak zannederler.
002.79- Artık Veyl onlara; ki Kitab'ı kendi Eller’iyle
yazdılar, sonra da az bir Değer/Semen karşılığında satmak için: "Bu Allah katındandır" dediler.
Artık Veyl onlara ,Eller’iyle yazdıklarından dolayı; Veyl onlara kazandıklarından dolayı.
002.80- Derler ki:"Sayılı Günler’in dışında, Ateş
Bize değmeyecektir/ Temas etmeyecektir. "De ki: "Allah
katından bir Ahid mi aldınız? -Ki Allah asla Va'd’inden dönmez- Yoksa Allah'a
karşı bilmediklerinizi mi söylüyorsunuz?"
002.81- Hayır; kim bir Kötülük/Seyyie kazanır da Hata’sı onu kuşatırsa/ İhata ederse, Onlar,
Ateş Ashabı'dırlar, orada Kalıcı'dırlar.
2.82- İnanan ve
Salih Eylemler’de bulunanlar, Onlar da Bahçe Ashabı'dırlar, orada Kalıcı'dırlar.
X 83-86 Sözünde
durmamak
002.83- Hani İsrailoğulları’ndan, "Allah'tan başkasına kulluk etmeyin,
Anne-baba’ya, Yakınlar’a/Akraba’ya, Yetimler’e ve Yoksullar’a iyi davranın,
İnsanlar’a Güzellik’le söyleyin, Salat’ı iqame edin ve Zekat’ı verin" diye
Kesinsöz/Misak almıştık. Sonra Siz, azınız dışında yüzçevirdiniz ve
(hala) çevirmektesiniz/ dönmektesiniz
de.
002.84- Hani Siz’den " Kanlar’ınızı dökmeyin,
birbirinizi Yurtlar’ınızdan çıkarmayın" diye Misak almıştık. Sonra
Sizler bunu onaylamıştınız/ iqrar etmiştiniz, hala da Şahitsiniz.
002.85- Sonra Siz, yine birbirinizi öldürüyor, bir
Bölümünüzü Yurtlar’ından sürüyor ve Günah/İsm ve Düşmanlık’ta aleyhlerinde arka
çıkıyorsunuz ve Size Esir olarak geldiklerinde de onlar’la fidyeleşiyorsunuz.
Oysa Onları çıkarmak, size Haram kılınmıştı. Yoksa Siz, Kitab'ın bir
Bölümü’ne inanıp da bir Bölümü’nü tekfir mi ediyor sunuz? Artık Siz’den böyle
yapanların Cezası, Dünya Hayatı’nda Aşağılık/ Hizyun/Hor olmaktan başkası
değildir; Qıyamet Günü'nde de Azab’ın en Şiddetli olanına uğratılacaklardır.
Allah, yaptıklarınızdan Gafil değildir.
002.86- İşte bunlar, Ahiret'e karşılık Dünya Hayatı’nı
satın alanlardır. Bundan dolayı Azab Onlar’dan hafifletilmez ve Onlar’a Yardım
da edilmez.
002.87- Andolsun, Biz
Musa'ya Kitab verdik ve O'nun ardından peşpeşe Elçiler gönderdik.
Meryem oğlu İsa'ya da Apaçık Belgeler/
Deliller/Beyyinat verdik ve O’nu Ruhu'l-Qudüs'le teyid
ettik/destekledik. Fakat ,Size ne zaman bir Elçi Nefs’ininin hoşlanmayacağı bir
Şey’le gelse, büyüklüklenerek/istikbar ederek bir kısmınız O’nu yalanlayacak
bir kısmınız da O’nu öldürecek misiniz?
002.88- Dediler ki:" Bizim Qalpler’imiz
Örtülü’dür/Qılıflı’dır." Hayır; Allah Küfürlerinden dolayı
Onlar’ı la’netlemiştir. Bundan dolayı onların pek azı inanır.
002.89- Allah katından/tarafından
yanlarındakini/onlar’la olanı Doğrulayıcı/ Tasdik edici bir Kitap geldiği
zaman, -ki bundan önce Küfredenler’e karşı Fetih istiyorlardı - işte irfan
ettikleri(bilip tanıdıkları) gelince, O’nu tekfir ettiler. Artık
Allah'ın La’net’i Kafirler’in üzerinedir.
002.90- Allah'ın Kulları’ndan, dilediğine kendi
Fadl’ından indirmesine bağyederek Allah'ın İndirdikleri’ni Tekfir etmekle,
kendilerini ne Kötü Şey’e Karşılık sattılar. Böylelikle Gazap üzerine Gazab’a
uğradılar. Kafirler için Alçaltıcı bir Azab vardır.
002.91- Onlar’a: "Allah'ın İndirdiği’ne
inanın" denildiğinde: "Biz, Bize indirilene inanırız" derler ve
O'ndan sonra Olan'ı tekfir ederler. Oysa O, yanlarındakini Doğrulayan bir
Gerçek'tir. De ki: "Eğer inanıyor idiyseniz, daha önce ne diye Allah'ın
Nebileri’ni öldürüyordunuz?"
002.92- Andolsun, Musa
Size Belgelerle/Beyyinat’la geldi. Sonra
siz O'nun arkasından Buzağı’nı (Tanrı) edindiniz. Ve Siz Zalimler’siniz.
002.93- Hani Siz’den Misaq almış ve Tur'u üstünüze
yükseltmiştik/ kaldırmıştık: "Size verdiğimize Sımsıkı/ Quvvetle
yapışın/tutun ve dinleyin."
Demişlerdi ki: "Dinledik ve isyan ettik." Küfürleri
yüzünden Buzağı Qalpler’ine sindirilmişti.
De ki: "İnanıyorsanız, inancınız Size ne Kötü Şey’i
emrediyor?"
002.94- De ki: " Eğer Allah katında Son-Yurd,
başka İnsanlar’ın değil de, yalnızca Sizin ise, doğruysanız/sadıksanız , hemen
Ölüm’ü dileyin/ isteyin."
002.95- Oysa Onlar, önceden Eller’inin taqdim
ettiklerinden dolayı onu Ebediyen temenni etmeyecekler/ dileyemeyeceklerdir.
Allah Zalimler’i Bilen'dir.
002.96- Ve Onları Hayat’a karşı İnsanlar içinde Şirk-
koşanlar’dan daha Tutkun/Haris bulursun. Her biri Bin Sene yaşatılsın ister.
Oysa onun bunca yaşaması, O’nu Azab’tan kurtarmaz. Allah onların yapmakta
olduklarını Gören'dir.
XI11 87-96 Yahudiler
ve Hz.Muhammed
12 97-103 Yahudilerin Peygambere düşmanlıkları
002.97- De ki: "Kim Cibril'e Düşman ise,
gerçekten o Kitab'ı, Allah'ın İzni’yle kendinden öncekileri
Doğrulayıcı/ Tasdiq-edici ve Mü'minler için bir Hidayet ve Müjdeci olarak Senin Qalb’ine indiren O'dur."
002.98- Her kim Allah'a, Meleklerine, Elçiler'ine, Cibril'e ve Mikail'e Düşman ise, artık şüphesiz Allah'da Kafirler’in
Düşmanı’dır.
002.99- Andolsun, Biz Sana Apaçık/Beyyinat Ayetler
indirdik. Onları Fasıqlar’dan başkası tekfir etmez.
002.100-Onlar
ne zaman bir Ahid’de bulunmuşlarsa, içlerinden bir Bölüm’ü onu atıp
bozmadı(n-b-z) mı? Hayır, Onların çoğu inanmazlar .
002.101-Ne
zaman onlara Allah katından yanlarındakini doğrulayan/ Tasdik-eden bir Elçi
gelse, kendilerine Kitab verilenler’den bir Fırqa, sanki kendileri hiç
bilmiyorlarmış gibi Allah'ın Kitab'ını arkalarına attılar.
002.102-Ve
Süleyman'ın Mülkü aleyhinde Şeytanlar’ın Uydurdukları’na uydular.
Süleyman ise küfretmedi, ancak
Şeytanlar küfretti. Onlar İnsanlar’a Sihr’i öğretiyorlardı. Babil'deki İki
Meleğe Harut'a ve Marut'a birşey indirilmedi. Ve ikisi
kimseye birşey öğretmezlerdi: "Biz, yalnızca bir Fitne’yiz, sakın
küfretme" demedikce. Fakat (güya) onlardan (ikisinden) (şeytanlar)
Koca ile Karısının arasını açan şeyi öğreniyorlardı. Oysa Allah'ın
İzni olmadıkca onunla Hiçkimse’ye zarar veremezlerdi. Onlar ise, kendilerine
zarar verecek ve yarar sağlamayacak Şey’i öğreniyorlardı. Andolsun onlar, bunu
satın alanın , Ahiret’ten hiçbir Pay’ı olmadığıını bildiler. Kendilerini
karşılığında sattıkları Şey ne kadar Kötü, bir bilselerdi.
002.103-Ve eğer onlar, inansalar ve
sakınsalardı, Sevab Allah katında gerçekten daha Hayırlı olurdu, bir
bilselerdi.
XII13 104-112 Eski
Kitapların Neshi
002.104-Ey
inananlar! "Raina/ Bizi güt/ bizi gözet /bize bak"
demeyin. "Unzurna/ bizi gözet/ bize bak /bize bakar mısın" deyin ve
dinleyin. Kafirler için Acıklı/ Elim bir Azab vardır.
002.105-
Kitap Ehli'nden küfredenler ve
Müşrikler, Rabb'inizden üzerinize bir Hayr’ın indirilmesini arzu
etmezler. Allah ise, dilediğine Rahmet’ini tahsis eder. Allah Büyük
Fadl-sahibi’dir.
002.106-Biz,
ondan daha Hayırlı’sını veya bir benzerini getirinceye dek hiç bir Ayet’i
neshetmez veya unutturmayız. Bilmez misin ki Allah, gerçekten Herşey’e
Güçyetiren'dir.
2.107- Bilmez misin ki, gerçekten Gökler’in ve Yer’in
Mülkü Allah'ındır. Ve sizin Allah'tan başka Veliniz/ Koruyucunuz da Yardımcınız
da yoktur.
002.108-Yoksa
daha önce Musa'nın sorguya çekildiği
gibi, siz de Elçi’nizi sorguya mı çekmek istiyorsunuz? Kim İman’ı
Küfr’e değişirse, artık o Düz-yol’dan sapmış olur.
002.109-Kitap
Ehli'nden çoğu, kendilerine Gerçek Apaçık Belli olduktan sonra, kendilerini
(kuşatan) Kıskançlık’tan/ Hased’den dolayı, İman’ınızdan sonra sizi Küfr’e
döndürmek arzusunu duydular. Fakat, Allah'ın
emri gelinceye kadar onları bırakın/ afvedin ve ilişmeyin/. Elbette
Allah, Herşey’e Güçyetiren'dir.
002.110-Salat’ı
iqame edin, Zekat’ı verin. Önceden kendiniz için Hayır olarak neyi taqdim ederseniz,
onu Allah katında bulacaksınız. Elbette Allah, yapmakta olduklarınızı
Gören'dir.
002.111-Dediler
ki: "Yahudi veya Hrıstiyan olmadıkca ,kimse Bahçe'ye giremez. "Bu
onların Kuruntular’ıdır/ Emaniyye. De
ki: "Eğer Doğru’ysanız/Sadıq’sanız Burhan’ınızı getirin."
002.112-Aksine,
kim İyilikyapıcı/Muhsin olarak Yüz’ünü Allah'a teslim ederse, artık
onun Rabb'i katında Ecr’i vardır. Onlar
için Korku yoktur ve onlar hüzünlenmeyeceklerdir.
XIII14 113-121 İslamiyetin
Mükemmel rehberliği
002.113-Yahudiler
dedi ki:"Hristiyanlar bir Şey üzerinde değillerdir.", Hristiyanlar
da: "Yahudiler bir Şey üzerinde değillerdir." dediler.
Oysa onlar, Kitab'ı tilavet ediyorlar. Bilmeyenler de, onların
söylediklerinin benzerini söylemişlerdi. Artık Allah, Qıyamet Günü anlaşmazlığa
düştükleri/ihtilaf ettikleri Şey’de aralarında hüküm verecektir.
002.114-Allah'ın
Mescidleri'nde O'nun İsm’inin anılmasını engelleyen ve onların Harab’ına
çabalayan/ sa’yeden’den daha Zalim kimdir?
Onların (durumu) içlerine korkarak girmekten başkası değildir. Onlar
için Dünya’da bir Aşağılanma/Hizyun, Ahiret'te de Büyük bir Azab vardır.
002.115-Doğu da, Batı
da Allah'ındır. Her nereye dönerseniz/yönelirseniz Allah'ın Yüz’ü oradadır.
Elbette Allah, Kuşatan'dır/ Geniş'dir ve Bilen'dir.
002.116-Dediler ki:
"Allah Veled edindi." O, Subhan'dır'. Aksine, Gökler’de ve Yer’de her
ne varsa O'nundur, Tümü/hepsi O'na gönülden boyun eğmişlerdir.
002.117-Gökler’i ve
Yer’i Yaratan'dır (b-d-a). O, bir İş’in
olması belirleyince , ona yalnızca
"ol" der, o da oluverir.
002.118-Bilgisizler,
dediler ki: "Allah bizimle konuşmalı veya bize de bir Ayet gelmeli değil
miydi?" Onlardan öncekiler de onların bu söylediklerinin benzerini
söylemişlerdi. Qalpler’i birbirine benzeşti. Biz, yaqînen-inanan bir
Qavm’e Ayetler’i Apaçık beyan ettik.
002.119-Elbette Biz
Seni bir Müjdeci ve bir Uyaran olarak Haqq ile gönderdik. Sen Cahim
Ashabı'ndan Sorumlu değilsin.
002.120-Sen onların
Milletlerine uymadıkca, Yahudi ve Hristiyanlar Sen’den Kesinlikle Hoşnut
olmazlar. De ki: "Elbette Hidayet/hüda, Allah'ın
Hidayeti'dir." Eğer sana gelen bunca İlim’den sonra onların Hevalar’ına
uyacak olursan, senin için Allah'tan ne bir Veliy/ Koruyan vardır ne de bir
Yardımcı vardır.
002.121-Kendilerine
verdiğimiz Kitab'ı Haqq bir Tilavet’le tilavet edenler, işte O'na inananlar
bunlardır. Kim de O'nu tekfir ederse, artık onlar kaybedenlerdir.
XIV15 122-129 İbrahim'in
sözleşmesi
002.122-Ey
İsrailoğulları! Size bağışladığım/en'am ettiğim Ni’met’imi ve sizi
Alemler’e elbette tafdil ettiğimi anın/
hatırlayın.
002.123-Ve
Hiçkimse’nin Hiçkimse’ye bir Şey ödeyemeyeceği, Hiçkimse’den bir Fidye
alınmayacağı ve Hiçkimse’den bir Şefaat’ın qabul edilmeyeceği ve Yardım
görülmeyeceği bir Gün’den sakının.
002.124-Hani
Rabb'i, İbrahim'i birtakım Kelimeler’le
denemişti. O da bunları yerine
getirmişti. "Seni elbette İnsanlar’a İmam kılacağım" demişti.
"Ya Zürriyet’imden olanlar?" deyince "Zalimler benim Ahd’ime
erişemez /nail olamaz" demişti.
002.125-Hani
Biz Ev'i İnsanlar için bir Toplanma/Mesabe ve Güvenlik/Eminlik kıldık. "İbrahim'in Maqamı'nı Musalla edinin",İbrahim ve İsmail'e de,
"Evi'mi tavaf edenler, itikaf’a çekilenler ve Ruqu ve Secde
edenler için temizleyin/tathir" diye Ahid verdik.
002.126-Hani
İbrahim: "Rabb'im, bu Belde'yi
bir Güvenlik-yeri kıl ve Ehli'nden Allah'a ve Son Gün’e inananları Ürünler’le
rızıqlandır" demişti de "Küfredeni de az bir Süre yararlandırır,
sonra onu Ateş Azabı’na uğratırım. O ne Kötü bir Aqıbet/Dönüş’tür." demişti.
002.127-İbrahim, İsmail'le birlikte Ev'in
Sutunları’nı yükselttiğinde
(demiştilerdi ki) "Rabb'imiz! Bizden qabul et, Elbette Sen
İşiten'sin ve Bilen'sin."
002.128-"Rabb'imiz!
İkimizi sana teslim olmuş kıl ve Zürriyet’imizden da sana teslim olmuş bir
Ümmet. Bize Menasıq’ı göster ve Tevbe’mizi qabul et. Elbette Sen
Tevbekabuleden'sin ve Esirgeyen'sin."
002.129-"Rabb'imiz!
İçlerinden onlara bir Elçi ba'set, onlara Ayetler’ini tilavet etsin,
Kitab'ı ve Hikmet'i öğretsin ve onları arındırsın. Elbette Sen Aziz'sin,
Hakim'sin."
XV16 130-141 İbrahim'in
Dini
002.130-Kendini
Aşağılık/Sefih kılandan başka, İbrahim'in
Milleti'nden kim yüz çevirir(r-g-b)? Andolsun, Biz O'nu Dünya’da seçtik
(istafa), gerçekten O Ahiret'e de Salihler’dendir.
002.131-Rabb'i
O'na: "Teslim ol" deyince "Alemler’in Rabb'ine teslim
oldum" demişti.
002.132-Bunu
İbrahim, Oğullar’ına vasiyet etti, Ya’qub da: " Ey
Oğullarım! Elbette Allah sizlere bu Din’i seçti (İstefa), siz de ancak Müslüman
olarak ölün" (demişti.)
002.133-Yoksa
siz, Ölüm Ya’qub'a hazırlandığında,
orada Şahidler miydiniz? O, Oğullar’ına: "Ben’den sonra kime kulluk
edeceksiniz?" demişti de, onlar: "Senin İlah'ına ve
Babaların İbrahim, İsmail ve İshaq'ın İlah'ı olan Tek bir İlah'a
kulluk edeceğiz, bizler ona teslim olmuşlarız" demişlerdi.
002.134-Onlar
bir Ümmet’ti, gelip geçti. Onların kazandıkları kendilerine, sizin
kazandıklarınızda sizedir. Siz, onların yaptıklarından Sorumlu
tutulmayacaksınız. "
002.135-Dediler
ki: "Yahudi veya Hristiyan olun ki hidayet’e eresiniz." De ki:
"Aksine, Hanif İbrahim'in
Millet’i üzerindeyiz. O Müşrikler'den değildi.
002.136-Deyin
ki: "Biz Allah'a, bize indirilene, İbrahim,
İsmail, İshaq, Ya’qub ve Torunlar’ına
indirilene, Musa ve İsa'ya verilen ile Nebiler'e
Rabb'lerinden verilene inandık. Onlardan hiçbiri’ni diğerinden ayırmayız ve biz
O'na teslim olmuşlarız."
002.137- Eğer onlar da sizin inandığınız gibi
inanırlarsa, elbette ihtida etmiş olurlar, yok eğer yüz çevirirlerse ,onlar
elbette bir Ayrılık/Şikak içindedirler.
Onlara karşı Allah sana yeter. O
İşiten'dir, Bilen'dir.
002.138-Allah'ın
Boyası. Allah'tan daha Güzel Boyası olan kim? Biz O'na kulluk
edenleriz.
002.139-De
ki: "O bizim de Rabb'imiz ,sizin de Rabb'iniz iken bizimle Allah hakkında
tartışmalara mı giriyorsunuz? Bizim Eylemlerimiz bizim, sizin
Eylemleriniz de sizindir. Biz, O'na Muhlis olanlarız."
002.140-Yoksa
siz, gerçekten İbrahim'in, İsmail'in, İshaq'ın, Ya’qub'un ve
Torunlar’ının Yahudi veya Hristiyan
olduklarını mı söylüyorsunuz: De ki: "Siz mi daha iyi biliyorsunuz, yoksa
Allah mı? Allah'tan kendisinde olan bir Şehadet’i ketmedenden daha
Zalim olan kimdir? Allah yaptıklarınızdan
Gafil değildir.
002.141-Onlar
bir Ümmet’ti, gelip geçti. Kazandıkları onların, kazandıklarınız da sizindir.
Siz, onların yaptıklarından Sorumlu değilsiniz.
XVI17 142-147 Kabenin
Kıble Oluşu
002.142-İnsanlar’dan
Bazı Sefihler:" Onları daha önce üzerinde bulundukları Qıbleler’inden çeviren nedir?” diyecekler. De ki: "Doğu'da,
Batı'da Allah'ındır. Kimi dilerse Müstaqim Yol’a iletir.
002.143-Böylece
Biz sizi, İnsanlar’a Şahid olmanız için Vasat/ Uygun bir Ümmet kıldık. Elçi'de
üzerinize bir Şahid olsun. Senin üzerinde -bulunduğunu Qıble
yapmamız, Elçi'ye uyanları, İki Topuğu üzerinde gerisin geri
Dönenler’den ayırtetmek içindir. Doğrusu/ Gerçi bu Allah'ın Hidayet’e
ulaştırdıklarının dışında kalanlar için
Büyük’tür. Allah, İman’ınızı boşa çıkaracak değildir. Elbette Allah, İnsanlar’a
Şefkatli'dir, Esirgeyen'dir.
002.144-Biz,
Senin Yüzünü çok defa Sema’ya doğru çevirdiğini görüyoruz. Şimdi
elbette Seni Hoşnud olacağın Qıble’ye çeviriyoruz. Artık Yüz’ünü Mescid-i Haram
Yönü’ne çevir. Her nerede bulunursanız, Yüz’ünüzü onun Yön’üne
çevirin. Elbette kendilerine Kitab verilenler bunun Rabb'lerinden
bir Gerçek olduğunu bilirler. Allah
yaptıklarınızdan Gafil değildir.
002.145-Andolsun,
Sen kendilerine Kitap-verilenler’e her Ayet’i getirsen, yine de Onlar senin
Qıble’ne uymaz, Sen de Onların Qıbleler’ine uyacak değilsin. Onlardan bir
kısmı, bir kısmının Qıble’sine de uymaz. Andolsun, eğer Sana gelen bunca İlim’den
sonra Onların Heva’larına uyacak olursan, elbette Sen de Zalimler’den olursun.
002.146-Kendilerine
Kitap verdiklerimiz, O'nu, Oğullar’ını tanır gibi tanırlar. Buna rağmen içlerinden bir Fırqa
bildikleri halde elbette Gerçeği ketmederler.
002.147-Haqq
Rabb'indendir. O halde Sakın Kuşkulananlar’dan (mümterin) olma.
XVII18 148-152 Kabenin
Kudsiyeti
002.148-Herkesin
Yüz’ünü kendisine doğru çevirdiği bir Yön/Viche vardır. Öyleyse
Hayırlar’da birbirinizle yarışınız/ koşuşunuz. Her nerede olursanız,
Allah sizleri bir araya getirecektir .Elbette Allah, Herşey’e Güçyetiren'dir.
002.149-Her
nereden çıkarsan, Yüz’ünü Mescid-i Haram Yönü’ne çevir. Elbette bu Rabb'inden
olan bir Haqq'tır. Allah yaptıklarınızdan Gafil değildir.
002.150-Her
nereden çıkarsan, Yüz’ünü Mescidi Haram Yönü’ne çevir. Her nerede
olursanız Yüz’ünüzü onun Yönüne çevirin/döndürün. Öyleki, onlardan
Zulmedenler’in dışında İnsanlar’ın size
karşı Huccetler’i olmasın. Onlardan korkmayın(h-ş-y), Ben’den
korkun, üzerinizdeki Ni’met’imi tamamlayayım, hidayet’e erersiniz
diye.
002.151-Öyleki
içinizden kendinizden size Ayetler’imizi tilavet edecek, Sizi arındıracak, Size
Kitab ve Hikmet'i öğretecek ve bilmediklerinizi bildirecek/ belletecek bir Elçi
göndendik.
002.152-Öyleyse
Beni anın/zikredin, Ben de Sizi anayım
ve Bana şükredin ve küfretmeyin.
XVIII19 153-163 Katlanılacak
Zahmetler
002.153-Ey
İnananlar! Sabır’la ve Salat’la Yardım dileyin. Gerçekten Allah,
Sabredenler’le beraberdir.
002.154-Ve
sakın Allah Yolu’nda öldürülenlere "Ölüler" demeyin. Aksine Onlar
Diri’dirler. Fakat Siz bunu şuuredemezsiniz.
002.155-Andolsun
Biz Sizi bir Parça Korku, Açlık ve bir Parça Mallar’dan, Canlar’dan ve
Ürünler’den eksiltmekle İmtihan edeceğiz. Sabeedenler’e müjdele.
002.156-Onlara
bir Musibet isabet ettiğinde, derler ki: "Biz Allah'a aidiz ve
Elbette O'na Dönücüler’iz"
002.157-Rabb’lerinden
Bağışlanma ve Rahmet bunların üzerinedir ve Hidayet’e erenler de bunlardır.
002.158-Şüphesiz,
Safa ile Merve Allah'ın İşaretleri’ndendir. Böylece kim Ev'i hacceder veya Umre
yaparsa, artık bu ikisini Tavaf etmesinde kendisi için bir Sakınca yoktur.
Kim de Gönül’den bir Hayır yaparsa (karşılığını alır). Şüphesiz Allah,
Şükr’ün Karşılığını verendir, Bilen'dir.
002.159-Gerçek,
apaçık Belgeler’den indirdiklerimizi ve İnsanlar için Kitap'ta açıkladığımız
Hidayet’i gizlemekte olanlar, işte Onlar’a, hem Allah la’net eder, hem de
La’net ediciler la’net eder.
002.160-Ancak
Tevbe edenler, (kendilerini) düzeltenler ve O’nu açıklayanlar, artık onların Tevbeler’ini
qabul ederim. Ben, Tevbeler’i qabul ederim, Rahim'im.
002.161-Elbette,
küfredip Kafir olarak ölenler, Allah'ın, Melekler’in ve bütün İnsanlar’ın
La’net’i bunların üzerinedir.
002.162-Onda
Temelli Kalıcı’dırlar, Onlar’dan Azab hafifletilmez ve Onlar gözetilmezler de.
002.163-Sizin
İlah'ınız Tek bir İlah'tır. O'ndan başka hiçbir İlah yoktur.O, Rahman'dır,
Rahim'dir.
XIX20 164-167 Vahdaniyetin
galebesi
002.164-Gerçek
şu ki, Gökler’in ve Yer’in yaratılmasında Gece ile Gündüz’ün ardarda gelmesinde, İnsanlar’a Yararlı Şeyler’le
Deniz’de yüzen /süzülen Gemiler’de, Allah'ın yağdırdığı ve kendisiyle
Ölüm’ünden sonra Arz’ı dirilttiği Su’da , orada yaydığı debelenen Her Canlı’da,
Rüzgarlar’ı estirmesinde, Gök’le Yer arasında Boyun eğdirilmiş Bulutlar’ı
evirip çevirmesinde/döndürmesinde düşünen bir Topluluk için gerçekten Ayetler
vardır.
002.165-İnsanlar
içinde/arasında Allah'tan başkasını Endad tutanlar vardır. Onları
Allah'ı sever gibi severler. İman edenler’in Allah'a olan Sevgi’si ise, daha Güçlü’dür.
O zulmedenler, Azab’a uğrayacakları zaman, hiç tartışmasız Bütün Quvvet’in
Tümüyle Allah'ın olduğunu ve Allah'ın vereceği Azab’ın gerçekten Şiddetli
olduğunu bir bilselerdi.
002.166-Öyle
ki (o gün) kendilerine Uyulanlar, kendilerine Uyanlar’dan kaçmışlardır.
Onlar Azab’ı görmüşlerdir ve aralarındaki Bütün Bağlar kopmuştur.
2.167- Uyanlar derler ki: "Eğer bize bir kere
(dönme) Fırsat’ı verilseydi elbette,
onların Biz’den uzaklaştıkları gibi, Biz de onlar’dan uzaklaşsaydık. "Böylece
Allah, onlar’a bütün yaptıklarını Kahırlı Özlemler’le/ Pişmanlık’la
gösterecektir. Ve Onlar Ateş’ten de çıkacak değillerdir.
XX21 168-176 Haram
Olan Yiyecekler
002.168-Ey
İnsanlar, Yer’de olan Şeyleri Helal ve Temiz olarak yiyin ve Şeytan’ın Adımları’nı izlemeyin. Gerçekte
o Sizin için Apaçık bir Düşman’dır.
002.169-O,
size yalnızca Kötülüğü, Fahşa’yı ve Allah'a karşı bilmediğiniz Şey’i
söylemenizi emreder.
002.170-Ne
zaman Onlar’a: "Allah'ın indirdiklerine uyun" denilse, onlar:"
Hayır, Biz Atalar’ımızı üzerinde bulduğumuz Şey’e uyarız." derler.
Ya Atalar’ınız düşenememiş ve Doğru Yolu da bulamamışlarsa da mı?
002.171-Küfredenler’i
(Davet edeni)n Örneği;
Haykıran’ın/Çoban’ın Örneği gibidir. Çağırma ve Bağırma’dan başka bir
Şey’i duymazlar. Onlar, Sağır’dırlar, Dilsiz’dirler, Kör’dürler. Bundan dolayı
aqıl erdiremezler.
002.172-Ey
İman edenler, Size Rızıq olarak verdiklerimizin Temiz olanlarından yiyin ve
yalnızca O'na kulluk ediyorsanız, Allah'a şükredin.
002.173-O,
size Ölü’yü ,Kan’ı, Domuz Eti’ni ve Allah'tan başkası Adına kesilmiş olan’ı
kesin olarak Haram kıldı. Fakat kim kaçınılmaz olarak Muhtaç
kalırsa, Taşkınlık yapmamak ve Hadd’i aşmamak şartıyla O’na bir Günah yoktur.
Gerçekten Allah, Gafur'dur, Rahim'dir.
002.174-Allah'ın
indirdiği Kitap'tan bir Şey’i gözardı edip saklayanlar ve onunla Değer’i az bir
Şey’i satın alanlar, onların yedikleri, Karınlar’ında Ateş’ten başkası
değildir. Allah da Qıyamet Günü Onlar’la konuşmaz ve Onlar’ı
arındırmaz. Ve Onlar için Elim bir Azab da
vardır.
002.175-Onlar,
Hidayet’e Karşılık Dalalet’i, Bağışlanma’ya Karşılık Azab’ı satın almışlardır.
Ateş’e Karşı ne kadar Dayanıklı’dırlar.
002.176-Bu,
Allah'ın Kitab’ı Elbette Haqq olarak indirmesindendir. Kitap
Konusu’nda anlaşmazlığa düşenler ise Uzak bir Ayrılık (Şikak) içindedirler.
XXI22 177-182 Kısas
ve Vasiyet
002.177-Yüzler’inizi
Doğu’dan ve Batı’dan yana çevirmeniz Birr değildir. Ama Birr, Allah'a, Ahiret
Günü'ne, Melekler’e, Kitab'a ve Nebiler’e iman eden, ona olan Sevgiler’ine
rağmen, Mal’ı Yakınlar’a, Yetimler’e, Yoksullar’a , Yoloğlu’na, Dilenen’e ve
Köleler’e veren, Salat’ı kılan, Zekat’ı veren ve ahidleştiklerinde Ahidler’ine
Vefa gösterenler ile Zor’da, Hastalık’ta ve Savaş’ın kızıştığı Zamanlar’da
Sabredenler (inkidir). İşte bunlar Sadıqlar’dır ve bunlardır Müttaqî olanlar.
002.178-Ey
İman edenler, Öldürülenler Konusunda
Size Qısas yazıldı. Hürr'e karşı Hürr, Köle’ye karşı Köle, Dişi’ye karşı
Dişi. Fakat kimin Leh’inde Kardeş’i
tarafından (Suçunun bir kısmı) bağışlanırsa, artık Örf’e
uymak ona Güzellikle (Diyet) ödemek düşer. Bu Rabb’inizden bir
Hafifletme ve bir Rahmet’tir. Artık kim de bundan sonra Tecavüz’de bulunursa,
onun için Elem Verici bir Azab vardır.
002.179-Ey
Ulu’l-Elbab, Qısas’ta Sizin için Hayat vardır, Umulur ki
sakınırsınız.
002.180-Siz’den
birine Ölüm gelip çattığı zaman, eğer geride bir Hayır bırakmışsa, Ana’ya,
Baba’ya ve Yakın Aqraba’ya bilinen bir tarzda Vasiyet’te bulunması -Allah'a
karşı gelmekten Sakınanlar’a bir Haqq olarak; Size yazıldı.
2.181- Bundan böyle kim onu işittikten sonra değiştirirse,
Günah’ı elbette onu değiştirenin üzerinedir. Elbette Allah
İşiten'dir, Bilen'dir.
002.182-Bunun
yanında, kim, Vasiyet edenin Haqsızlığa Eğilim göstereceğinden ya da Günah’a
gireceğinden korkup da ikisinin arasını düzeltirse, artık ona da Günah yoktur.
Gerçekten Allah, Gafur’dur, Rahim’dir.
XXIII 183-188 Oruc
002.183-Ey
İman edenler, Siz’den öncekilere yazıldığı gibi, Oruç Size de yazıldı. Umulur
ki sakınırsınız.
002.184-Sayılı
Günler’dedir. Artık Siz’den kim Hasta ya da Yolculuk’ta olursa tutamadığı
Günler sayısınca başka Günler’de. Ona dayanabilenlerin üzerine de
bir Yoksul Doyumu Fidye. Kim Gönül’den bir Hayır yaparsa bu da
kendisi için Hayırlı’dır. Oruç tutmanız eğer bilirseniz Sizin için Daha
Hayırlı’dır.
002.185-Şehr-u
Ramazan. İnsanlar için Hidayet olan ve Doğru Yolu ve Haqq ile Batıl’ı
birbirinden ayıran Apaçık Belgeleri kapsayan Qur'an onda indirilmiştir. Öyleyse
Siz’den kim bu Ay’a (Şehr) Şahid olursa onu tutsun. Kim de Hasta veya
Yolculuk’ta olursa, tutamadığı Günler Sayı’sınca diğer Günler’de. Allah
Size Kolaylık diler, Size Zorluk dilemez. Bu Sayı’yı tamamlamanız ve Sizi
Hidayet’e ulaştırmasına karşılık Allah'ı Büyük tanımanız içindir. Umulur ki
şükredersiniz.
002.186-Kullarım
Beni Sana soracak olursa, işte Ben pek Yakın’ım. Bana dua ettiği zaman dua
eden’in Dua’sına Cevap veririm. Öyleyse, Onlar da Benim Çağrım’a Cevap
versinler ve Bana İman etsinler. Umulur ki irşad olurlar.
002.187-Oruç
Gecesi’nde Kadınlar’ınıza yaklaşmak Size Helal kılındı. Onlar, Sizin
Örtüler’iniz, Siz de onların Örtü’süsünüz. Allah, gerçekten Sizin,
Nefisler’inize İhanet etmekte olduğunuzu bildi ,Tevbe’nizi qabul etti ve Sizi
bağışladı. Artık onlar’a yaklaşın ve Allah'ın Sizin için yazdıklarını dileyin.
Fecr Vakti, sizce Beyaz İplik Siyah İplik’ten ayırdedilinceye kadar
yiyin, için. Sonra Gece’ye kadar Oruc’u tamamlayın. Mescidler’de
İtikaf’ta olduğunuz zamanlarda da Onlar’a yaklaşmayın. Bunlar,
Allah'ın Sınırları’dır. Onlara yanaşmayın. İşte Allah, İnsanlar’a Ayetler’ini
böylece açıklar, umulur ki sakınırlar.
002.188- Mallar’ınızı Haqsızlık’la aranızda yemeyin
ve Siz bile bile Günah’la İnsanlar’ın Malları’ndan bir Bölümü’nü yemeniz için
onları Hakimler’e aktarmayın.
XXIII24 189-196 Müdafaa harbi
002.189-Sana,
Hilaller’i sorarlar. De ki:" O, İnsanlar ve Hacc için belirlenmiş
Vakitler’dir. Birr, Evler’e
arkalarından gelmeniz değildir, ama Birr sakınanlar’ınkidir. Evler’e
Kapıları’ndan girin. Allah'tan sakının, umulur ki Kurtuluş’a erersiniz.
002.190-Sizin’le
Savaşanlar’a karşı Allah Yolu’nda savaşın, aşırı gitmeyin. Elbette Allah
Aşırı-gidenler’i sevmez.
2.191- Onları, (Savaş’ta) bulduğunuz Yer’de öldürün ve
Sizi çıkardıkları Yer’den Siz de Onlar’ı çıkarın. Fitne, Öldürme’den
Beter’dir. Onlar Size karşı savaşıncaya kadar Siz, Mescid-i Haram
yanında orada onlar’la savaşmayın. Sizin’le savaşırlarsa Siz de
Onlar’la savaşın. Kafirler’in Ceza’sı işte böyledir.
002.192-Onlar,
son verirlerse ( Siz de son verin).Şüphesiz Allah, Gafur'dur, Rahim'dir.
002.193-Fitne
kalmayıncaya ve Din Allah'ın oluncaya kadar onlar’la savaşın. Eğer
vazgeçerlerse, artık Zulum yapanlardan başkasına Düşmanlık yoktur.
002.194-Haram
Ay, Haram Ay’a Karşılık’tır. Hürmetler Karşılıklı’dır. Öyleyse kim size saldırırsa, size saldırdığı gibi siz
de ona saldırın. Allah'tan İttiqa edin ve bilin ki kesinlikle Allah,
Muttaqiler’le beraber’dir.
002.195-Allah
Yolu’nda infaq edin ve kendinizi kendi El’inizle Tehlike’ye atmayın. İhsan
edin. Elbet Allah Muhsinler’i sever.
XXIV25 197-210 Hac
002.196-Hacc’ı
da, Umre’yi de Allah için tamamlayın. Eğer kuşatılırsanız, artık Size Kolay
gelen Hedy’i (gönderin). Qurban Yeri’ne varıncaya kadar Başlar’ınızı Traş
etmeyin. Kim Siz’den Hasta ise ya da Baş’ından Şikayet’i varsa, onun
ya Oruç ya Sadaqa veya Hedy olarak Fidye (vermeli). Güvenliğe
kavuşursanız, Hacc’a kadar Umre ile yararlanmak isteyene, kolayına
gelen bir Hedy. Bulamayana da, Hacc’da üç Gün, döndüğünüzde de yedi
olmak üzere, bunlar tamı tamına On Oruç var’dır. Bu Ailesi Mescid-i Haram'da
olmayanlar için’dir. Allah'tan korkun ve bilin ki Allah, Cezası kesinlikle pek Çetin-olan’dır.
002.197-Hacc,
Bilinen Aylar’dır. Böylelikle kim onlarda Hacc’ı farzederse, Hacc’da
Kadın’a yaklaşmak, Fısq yapmak ve Kavga’ya girişmek yok’tur. Siz,
Hayır adına ne yaparsanız, Allah, onu bilir. Azık edinin, kuşkusuz, Azığın en
Hayırlısı Taqwa’dır. Ey Ulu’l-Elbab, Ben’den ittiqa edin.
002.198-Rabb’inizden
bir Fazl istemenizde size Sakınca yoktur. Arafat'tan hep birlikte indiğinizde Allah'ı, Meş'ar'ı
Haram'da anın. O Sizi nasıl Doğru Yol’a hidayet etmişse, Siz de O'nu
anın. Gerçek şu ki, siz bundan önce Dalalet’te olanlardandınız.
002.199-Sonra
insanlar’ın akın ettiği Yer’den Siz de akın edin ve Allah'tan Bağışlanma
dileyin. Şüphesiz Allah Gafur'dur. Rahim'dir.
002.200-İbadetler’inizi
bitirdiğinizde, artık Atalar’ınızı andığınız gibi hatta ondan da Quvvetli bir
Anma ile Allah'ı anın. İnsanlar’dan öylesi vardır ki:
"Rabb'imiz bize Dünya’da ver" der, onun Ahiret’te Nasib’i yok’tur.
002.201-Onlar’dan
öylesi de vardır ki: "Rabb'imiz, bize Dünya’da da Hasene ver, Ahiret'te de
Hasene. Ve bizi Ateş’in Azabı’ndan koru." der.
002.202-İşte
bunların kazandıklarına Karşılık Nasibler’i var’dır. Allah, Hesab’ı pek Seri
Gören’dir.
002.203-Sayılı
Günler’de Allah'ı anın. İki Gün’de Elini Çabuk tutana Günah Yok’tur, Geri
kalan’a da Günah yok’tur.(Bu) sakınan için. Allah'tan ittiqa edin ve gerçekten
bilin ki, Siz O'na döndürüleceksiniz.
002.204-İnsanlar’dan
öylesi vardır ki, Dünya Hayatı’na ilişkin Sözler’i Senin hoş’una
gider ve Qalb’indekine rağmen Allah'ı
Şahid getirir; oysa o Azılı bir Düşman’dır.
002.205-O,
İş Başı’na geçti mi Arz’da fesat çıkarmaya, Ekin’i ve Nesli Helak etmeye
çabalar. Allah ise Fesad’ı sevmez.
002.206-O’na:
"Allah'tan kork" denildiği zaman, O’nu Büyüklük Gururu Günah’a
sürükleyerek kuşatır. Böylesine Cehennem yeter; ne kötü Yatak’tır o.
002.207-İnsanlar’dan
öylesi de vardır ki, Allah'ın Rızası’nı aramak
için Nefs’ini Satın alır. Allah Kullar’ına karşı Şefkatli
olan’dır.
002.208-Ey
İman edenler, hepiniz Topluca Silm'e girin ve Şeytan’ın Adımları’nı izlemeyin. Çünkü o, Size Apacık bir
Düşman’dır.
002.209-Size,
apaçık Ayetler geldikten sonra yine Ayağınız kayarsa, bilin ki Allah, Aziz'dir,
Hakim'dir.
002.210-Onlar,
Bulut Gölgeleri içinde Allah'ın
Melekler’le Onlar’a gelmesini ve İş’in bitirilmesini mi gözlüyorlar?
Oysa İşler Allah'a döner.
XXV26 211-216 Mü'minlerin
Uğradıkları Mihnetler
002.211-İsrailoğulları’na sor, Onlar’a nice Açık Ayet
verdik. Kendilerine geldikten sonra kim Allah'ın Ni’meti’ni değiştirirse,
elbette Allah, Ceza’sı pek Şiddetli olan’dır.
002.212-İnkar
edenler’e Dünya Hayatı Çekici kılındı. Onlar, İman edenler’den
kimileriyle alay ederler. Oysa Mutteqîler, Qıyamet Günü onlar’ın üstündedirler.
Allah, dilediğine Hesapsız Rızıq verir.
002.213-İnsanlar
Tek bir Ümmet’ti. Allah, Müjdeciler ve Uyarıcılar olarak Nebiler
gönderdi ve beraberlerinde İnsanlar’ın anlaşmazlığa düştükleri Şeyler
Konusunda, aralarında Hüküm vermek üzere Haqq Kitaplar indirdi. Oysa
kendilerine Apaçık Ayetler geldikten sonra , birbirlerine karşı olan Bağy
yüzünden Anlaşmazlığa düşenler, o verilenlerden başkası değildir.
Böylece Allah, İman edenleri, hakkında Ayrılığa düştükleri Gerçeğe kendi
İzniyle eriştirdi. Allah kimi dilerse onu Doğru’ya iletir.
002.214-Yoksa
Siz’den önce gelip geçenlerin Hal’i, başına gelmeden Bahçe'ye gireceğinizi mi
sandınız? Onlar’a öyle bir Yoksulluk, öyle dayanılmaz bir Zorluk
çattı ve öylesine sarsıldılar ki, sonunda Elçi ve beraberindeki Mü'minler’le:
" Allah'ın Yardım’ı ne zaman?" diyordu. Dikkat edin.
Elbette Allah'ın Yardım’ı pek Yakın’dır.
002.215-Sana
neyi İnfaq edeceklerini sorarlar. De ki: "Hayır olarak İnfaq edeceğiniz
şey, Anne-baba’ya, Yakınlar’a, Yetimler’e, Yoksullar’a ve Yoloğlu’nadır. Hayır
olarak her ne yaparsanız; Allah onu
elbette bilir."
002.216-Savaş
,hoşunuza gitmediği halde üzerinize yazıldı. Olurki hoşunuza gitmeyen bir Şey,
Sizin için Hayırlı’dır ve olur ki, sevdiğiniz Şey de Sizin için bir Şerr’dir. Allah bilir de Siz bilmezsiniz.
XXVVII27 217-221 Çeşitli
Meseleler
002.217-Sana
Haram olan Ay’ı, onda Savaşma’yı sorarlar. De ki:" Onda savaşmak Büyük
(bir şey). Allah katında ise, Allah'ın Yolu’ndan alıkoymak, onu
inkar etmek, Mescid-i Haram'a engel olmak ve Halq’ını oradan çıkarmak daha
Büyük. Fitne ise, Qatil’den Beter’dir." Eğer güç yetirirlerse, Sizi
Din’inizden geri çevirinceye kadar sizin’le Savaşma’yı sürdürürler. Siz’den kim
Dininden geri döner ve Kafir olarak ölürse, artık Onların bütün Çalışmaları
Dünya’da da Ahiret'te de boş’a çıkmıştır ve Onlar Ateş’in Halkı’dırlar, onda
Sürekli kalacaklardır.
002.218-Elbette
İman edenler, Hicret edenler ve Allah Yolu’nda Cihad edenler, işte
onlar, Allah'ın Rahmeti’ni umabilirler. Allah Gafur'dur, Rahim'dir.
002.219-Sana
Hamr’ı ve Kumar’ı sorarlar. De ki: "Onlarda hem Büyük Günah, hem
İnsanlar için Yararlar var’dır. Ama Günahlar’ı Yararları’ndan daha Büyük’tür.
Ve Sana neyi infaq edeceklerini sorarlar. De ki: "( İhtiyaç’tan )
Artakalan’ı." Böylece Allah, size Ayetler’ini açıklar, umulur ki
düşünürsünüz.
002.220-Hem
Dünya’da hem Ahiret'de. De ki: " Onları ıslah etmek Hayırlı’dır. Eğer
Onlar’ı aranıza katarsanız, artık onlar Sizin Kardeşleriniz’dir. Allah
fesat çıkaranı Islah edici’den bilir. Eğer Allah dileseydi Size Güçlük çıkarırdı.
Elbette Allah Aziz'dir, Hakim'dir.
XXVIII28 222-228 Kadınların
Özel Halleri ve İddet
002.221-Müşrikeler’i
İman edene dek niqahlamayın; Mü’mine bir Emeh
hoş’unuza gitse de Müşrike’den Hayırlı’dır. Müşrikler’i de nikahlamayın
ta İman edene dek. Mü'min bir Abd (Köle) hoş’unuza gitse de Müşrik’ten daha
Hayırlı’dır. Onlar Ateş'e çağırırlar, Allah ise kendi İzni’yle
Bahçe'ye ve Mağfiret’e çağırır. O iİnsanlar’a Ayetler’ini açıklar. Umulur
ki Öğüt alırlar.
002.222-Sana Mehiz'i (ayhali) sorarlar. De ki: "O bir
Eza’dır/ Rahatsızlık’tır. Ayhali’nde Kadınlar’dan ayrılın ve
temizleninceye kadar /ondan kurtulana dek onlar’a yaklaşmayın. Temizlendiklerinde,
Allah'ın Size emrettiği Mahal’den Onlar’a gidin/ varın. Elbette
Allah, Tevbe edenler’i sever, Temizlenenler’i de /Arınanlar’ı da
sever.
002.223-Kadınlar’ınız Hars’dır size. Hars’nıza
dilediğiniz gibi varın. Kendiniz için (bir şeyler) taqdim edin. Allah'tan da
ittiqa edin ve bilin ki elbette O'na kavuşacaksınız. Mü'minler’i müjdele.
002.224-Bir
de İyilik yapmanız, sakınmanız ve İnsanlar’ın arasını düzeltmeniz için Allah'ı
Yeminler’inize Siper kılmayın. Allah İşiten'dir, Bilen'dir.
002.225-Allah Sizi, Yeminler’inizdeki
Lağv'den dolayı sorumlu tutmaz, fakat Sizi Qalpler’inizin
kazandıklarından dolayı sorumlu tutar. Allah Gafur'dur, Halim'dir (yumuşak
davranandır.)
XXIX
29 229-231 Talak
002.226-Kadınlar’ından
uzaklaşmaya Yemin edenler için Dört Ay Bekleme Süresi var’dır. Eğer
(yeminlerinden) dönerlerse, Elbette Allah, Gafur'dur, Rahim'dir.
002.227-Eğer
Boşama’da kararlı davranırsa (boşanırlar.)
Elbette Allah İşiten'dir, Bilen'dir.
002.228-Boşanmış(kadın)lar
kendi kendilerine Üç Quru' beklerler. Eğer Allah'a ve Son Gün’e inanırlarsa
Allah'ın Rahimler’inde yarattığını saklamaları onlara Helal olmaz. Kocalar’ı,
bu süre içinde barışmak isterlerse, onları geri almada daha çok Haqq
Sahibi’dirler. Onlar’ın lehine de ,aleyhlerinde ki Ma’ruf Haqq’a
Denk bir Haqq var’dır. Yalnız Erkekler için Onlar üzerinde Derece (var). Allah
Aziz'dir, Hakimdir.
XXX
002.229-Talaq
İki defa’dır.(sonrası) ya Ma’ruf’la tutmak ya da İhsan’la bırakmak. Onlar’a
verdiğiniz bir Şeyi geri almanız Sizin için Helal olmaz, ancak
ikisinin Allah'ın Sınırları’nı Ayakta tutmayacaklarından korkmuş olmaları
(başka). Eğer ikisinin Allah'ın Sınırları’nı ayakta tutamıyacaklarından
korkarsanız, bu durumda (Kadının) Fidye vermesinde ikisi için de Günah yok’tur.
İşte bunlar, Allah'ın Sınırları’dır, onlara Tecavüz etmeyin. Kim Allah'ın
Sınırları’na Tecavüz ederse, Onlar Zalimler’in ta kendileridir.
002.230-Yine
O’nu boşarsa, (Kadın) O’nun dışında bir başka Eş’le nikahlanmadıkca O’na Helal
olmaz. Eğer (yeni eşi) O’nu boşarsa, Onlar (ilk Kocası ile kendisi) Allah'ın
Sınırları’nı ayakta tutacaklarını sanıyorlarsa, tekrar birbirlerine dönmelerinde
ikisi için de Günah yok’tur. İşte bunlar, Allah'ın Sınırları’dır,
bilen bir Topluluk için bunları açıklar.
002.231-Kadınlar’ı
boşadığınızda, Bekleme Süreleri’ni tamamlamışlarsa, Onlar’ı ya güzellik’le
tutun ya da güzellik’le bırakın. Fakat Sınırları çiğnemeniz için Zararlarına
olmak üzere Onlar’ı tutmayın. Kim böyle yaparsa artık O, kendi Nefsine
zulmetmiş olur. Allah'ın Ayetleri’ni Oyun edinmeyin ve Allah'ın size
verdiği, Ni’met’i ve Size Öğüt olsun diye indirdiği Kitab'ı ve Hikmet'i anın.
Allah'tan İttiqa edin ve bilin ki Allah Herşey’i Bilen'dir.
XXXI30 232-235 Dul
ve Boşanan kadınlar
002.232-Kadınlar’ı
boşadığınızda, Bekleme Süreleri’ni de tamamlamışlarsa birbirleriyle Ma’ruf’ca
anlaşırlarsa Onlar’a, kendilerini Kocalar’ına nikahlamalarına Engel çıkarmayın.
İşte, içinizde Allah'a ve Son- Gün’e İman edenler’e bununla Öğüt verilir.
Bu Sizin için daha Hayırlı ve daha
Temiz’dir. Allah bilir de Siz bilmezsiniz.
002.233-Emzirme’yi
tamamlamak isteyenler için Anneler Çocuklar’ını İki tam Yıl emzirirler.
O(anne)lerin Yiyeceği, Giyeceği Örf’e uygun olarak, Çocuk kendisinin olana
ait’tir. Kimseye güç yetireceğinin dışında teklif edilmez. Anne, Çocuğu, Çocuk
kendisinin olan Baba da, Çocuğu dolayısıyla Zzrar’a uğratılmasın. Mirascı
üzerindeki Sorumluluk da bunun gibidir. Eğer aralarında Rıza ile ve
danışarak Süt’ten ayırmayı isterlerse, ikisi için de bir Güçlük yoktur.Ve eğer
Çocuklarınızı (Sütanne’ye) emzirtmek isterseniz, Örf’e uygun vereceğinizi
ödedikten sonra Size bir Sorumluluk yok’tur. Allah'tan İttiqa edin ve bilin ki,
Allah yapmakta olduklarınızı Gören'dir.
002.234-İçinizden Ölenler’in bıraktığı
Eşler, kendi kendilerine Dört Ay On Gün beklerler. Bu Bekleme Süresi
dolduğundan, artık Onlar’ın kendi haklarında Ma’ruf bir şekilde yaptıklarından dolayı
Size Sorumluluk yok’tur. Allah işlediklerinizden Haberdar'dır.
002.235-(İddet
bekleyen) Kadınlar’ı nikahlamak istediğinizi (onlara) sezdirmenizde ya da böyle
bir İsteği Gönlünüzde saklamanızda Sizin için bir Sakınca yok’tur. Gerçekte
Allah, Sizin Onlar’ı anacağınızı bilmiştir. Sakın bilinen Sözler
dışında Onlar’la gizlice vaidleşmeyin, Bekleme Süresi tamamlanıncaya kadar
Nikah Bağı’nı bağlamaya kesin karar vermeyin. Ve bilin ki, elbette Allah
Qalb’inizden geçeni bilmektedir. Artık ondan kaçının. Ve bilin ki şüphesiz
Allah Gafur'dur, Halim'dir.
XXXI31 236-242 Kadınların
Nafakaları
002.236-Kendilerine
El sürmediğiniz, Mehirler’ini de tesbit etmediğiniz Kadınlar’ı boşamanızda
Sizin için bir Sakınca yok’tur. Onlar’ı yararlandırın, Zengin
olan kendi Gücü, Dar’da olan da kendi Gücü oranında, Ma’ruf bir şekilde
yararlandırılmalı. (Bu), Muhsinler üzerinde bir Haq’tır.
002.237-Eğer
onlara Mehir tespit eder de, El sürmeden boşarsanız, bu durumda kendileri ya da
Nikah Bağı Elinde olanın Bağışlaması hariç tespit ettiğinizin yarısı
onların’dır . Sizin bağışlamanız Taqwa’ya daha Yakın’dır. Üstünlüğü de
unutmayın. Elbette Allah, yapmakta olduklarınızı Gören'dir.
002.238-Salatlar’ı
ve Salat-ı Wusta’yı koruyun ve Allah'a
gönülden boyun Eğiciler olarak durun.
002.239-Eğer
korkarsanız Yaya veya Binek’te iken kılın. Güvenliğe girdiğinizde ise, yine
Allah'ı, Size bilmediklerinizi nasıl öğrettiyse öyle anın.
002.240-İçinizde
ölüp de Eşler bırakmakta olanlar, (evlerinden) çıkarılmaksızın Sene’sine kadar
yararlanmaları için Eşler’ine Vasiyet bıraksınlar. Ama Onlar
çıkarlarsa, artık onların Ma’ruf olarak kendileri için yaptıklarından dolayı
size Sorumluluk yoktur. Allah Aziz'dir, Hakimdir.
002.241-Boşanmış
(Kadın)ların Ma’ruf bir tarz’da yararlanmaları var’dır. Bu
Muttaqiler üzerine bir Haqq’tır.
002.242-İşte Allah, Size Ayetler’ini böyle
açıklar. Umulur ki aqledersiniz.
XXXII 243-248 Harp
Zarureti
002.243-Binlerce
kişi’nin Ölüm korkusu’yla Yurtlar’ından çıktığını görmedin mi? Allah
Onlar’a "Ölün" dedi, sonra da onları diriltti. Şüphesiz
Allah, İnsanlar’a karşı Fazl Sahibi’dir. Ancak İnsanlar’ın çoğu
şükretmez.
002.244-Allah
Yolu’nda savaşın ve bilin ki, elbette Allah Semi’dir, Alim'dir.
002.245-Allah'ın
Karşılığı’nı çok Artırma ile kat kat arttıracağı Güzel bir Borc’u verecek olan
kim’dir? Allah, daraltır ve genişletir ve Siz O'na
döndürüleceksiniz.
002.246-Musa'dan sonra İsrailoğulları’nın önde gelenlerini görmedin mi? Hani Nebiler’inden
birine: "Bize bir Melik gönder
de Allah Yolu’nda savaşalım" demişlerdi. O: "Ya üzerinize Savaş
yazıldığı halde, savaşmayacak olursanız?" demişti. "Bize ne oluyor ki
Allah Yolu’nda savaşmayalım? Ki biz Yurd’umuzdan çıkarıldık ve Çocuklar’ımızdan
(uzaklaştırıldık)" demişlerdi. Ama Onlar’a Savaş yazıldığı zaman, az bir
kısmı dışında yüz çevirdiler. Allah Zalimler’i bilir.
002.247-Onlar’a
Nebiler’i dedi ki: "Allah Size Talut'u
gönderdi. "Onlar: "Biz Melikliğe, O’na göre daha çok hak Sahibiyken
ve O’na bir Mal Bolluğu verilmemişken, nasıl bizi yönetecek Mülk O’nun
olabilir? demişlerdi. O demişti: "Doğrusu Allah Size O'nu seçti ve O’nun
Bilgi ve Vucut Gelişimi’ni artırdı. Allah kime dilerse Mülk’ünü verir. Allah Vasi'dir, Bilen'dir.
002.248-Nebiler’i
,Onlar’a dedi: "Onun Meliliği’nin Belgesi, Size Tabut'un gelmesi. Onda
Rabb'inizden bir Sekine ile Musa Ailesi'nin ve Harun Ailesi'nin
Artakalanlar’ı var. Onu Melekler taşır.
Eğer inanmışlarsanız ,bunda elbette Sizin için bir Delil var’dır."
XXXIII33 249-253 Hak
Davası ığruna savaşın zarureti
002.249-Talut, Ordu’suya birlikte ayrıldığında
dedi ki: "Doğrusu Allah Sizi bir Irmak’la İmtihan edecektir. Kim bundan
içerse ,artık o Ben’den değildir ve kim de El’iyle bir Avuç hariç avuçlarsa o
Ben’dendir. Onlar’dan az bir Bölümü dışında ondan içtiler. O,
kendisiyle beraber İman edenler’le onu geçince Onlar (geride kalanlar):
"Bugün bizim Calut'a ve
Ordu’suna karşı gücümüz yok" dediler. Elbette Allah'a
kavuşacaklarını umanlar şöyle dediler: "Nice az bir Topluluk daha çok olan
bir Topluluğa Allah'ın İzni’yle Galip gelmiştir. Allah Sabredenler’le
beraber’dir.
002.250-Onlar,
Calut ve Askerler’ine karşı meydana
çıktıklarında, dediler ki: "Rabb’imiz, üzerimize Sabır yağdır,
Adımlarımızı Sabit kıl ve Kafirler Topluluğu’na karşı Bize Yardım et."
002.251-Böylece
Onlar’ı, Allah'ın İzni’yle Yenilgi’ye uğrattılar. Davud, Calut'u öldürdü.
Allah da O’na Mülk ve Hikmet verdi. O’na dilediğinden öğretti. Eğer
Allah'ın, İnsanlar’ın bir kısmı ile bir kısmını def'i olmasaydı, Arz
kesinlikle Fesad’a uğrardı. Ancak Allah, Alemler’e karşı büyük Fazl Sahibi’dir.
002.252-İşte
bunlar, Allah'ın Ayetleri’dir. Onlar’ı Sana Haqq olarak tilavet ediyoruz. Sen
de Gönderilen Elçiler’densin.
002.253-İşte
bu Elçiler; bir kısmını bir kısmına üstün
kıldık. Onlar’dan, Allah'ın kendisiyle konuştuğu ve Dereceler’le yükselttiği
vardır. Meryem oğlu İsa'ya apaçık Belgeler verdik ve O’nu Ruhu'l-Qudus
ile destekledik. Şayet Allah dileseydi, kendilerine Apaçık Belgeler geldikten
sonra, onlar’ın peşinden gelenler, birbirlerini öldürmezlerdi. Ancak ihtilaf’a
düştüler. Onlar’dan kimi inandı, kimi de küfretti. Allah dileseydi birbirlerini
öldürmezlerdi. Ama Allah dilediğini yapandır.
XXXIV34 254-257 Allahın
Azamet ve Kudreti
002.254-Ey
İman edenler, onda hiç bir Alış Verişin, hiç bir Dostluğun ve hiçbir Şefaat’ın
olmadığı Gün gelmezden önce, size Rızıq olarak verdiklerimizden infaq edin.
Kafirler, Onlar Zulmedenler’dir.
002.255-Allah.
O'ndan başka İlah yoktur. Diri’dir, Qaim’dir. O'nu Uyuklama ve Uyku
tutmaz. Göklerde de, Yer’de de ne varsa hepsi O'nundur. İzni
olmaksızın O'nun katında Şefaat’te
bulunacak kimdir? O önlerindekini ve arkalarındakini bilir. Dilediği
kadarının dışında, O'nun İlm’inden Hiçbir Şey’i kavrayıp-kuşatamazlar. O'nun
Kürsü’sü, bütün Gökler’i ve Yer’i kaplamıştır. Onların Korunması
O'na güç-gelmez. O, pek Yüce'dir, pek Büyük'tür.
002.256-Dinde
Zorlama yoktur. Gerçek şu ki, Rüşd Sapıklık’tan Apacık ayrışmıştır. Artık kim Tağut’u
tekfir edip Allah'a inanırsa, o Sapasağlam bir Kulp’a yapışmıştır; bunun
Kopması yoktur. Allah İşiten'dir, Bilen'dir.
002.257-Allah,
iman edenlerin Weli’sidir. Onları Karanlıklar’dan Nur’a çıkarır. Küfredenlerin
Weliler’i ise Tağut’tur. Onları Nur’dan Karanlıklar’a
çıkarırlar. İşte onlar, Ateş’in Ashabı’dır, onda Sürekli kalacaklardır.
XXXV35 258-260 Ölüler
Diriliyor
002.258-Allah,
kendisine Mülk verdi diye Rabb'i Konusunda İbrahim'le
tartışmaya gireni görmedin mi? Hani İbrahim: "Benim Rabb'im diriltir
ve öldürür" demişti. O da "Ben de öldürür ve diriltirim" demişti.
İbrahim: "Şüphesiz Allah
Güneş’i Doğu’dan getirir, Sen de onu Batı’dan getir" deyince, o küfreden
böylece afallayıp kalmıştı. Allah, Zalimler Topluluğu’nu Hidayet’e
erdirmez.
002.259-Ya
da Altı-üstüne-gelmiş, Ipıssız duran bir Şehr’e uğrayan gibisini. Demişti
ki: "Allah, burasını Ölüm’ünden sonra nasıl diriltecekmiş?" Bunun
üzerine Allah, onu Yüz Yıl Ölü bıraktı, sonra onu diriltti. Demişti ki:
"Ne kadar kaldın?" O: "Bir Gün veya bir Gün’den az kaldım"
demişti."Hayır, Yüz Yıl kaldın, böyleyken Yiyeceğine bak, henüz
bozulmamış, Eşeğine de bir bak. Seni İnsanlar’a Belge kılmamız için.
Kemikler’e de bir bak nasıl bir araya getiriyoruz, sonra da Onlar’a Et
giydiriyoruz?" demişti. O, kendisine Apaçık Belli olduktan
sonra demişti ki: "Artık öğreniyorum ki gerçekten Allah, her Şey’e
Güçyetiren'dir.
002.260-Hani
İbrahim: "Rabb'im, bana
Ölüler’i nasıl dirilttiğini göster." demişti. "İnanmıyor musun?"
deyince "Hayır, ancak Qalb’imin tatmin olması için." demişti. Öyleyse,
Dört Kuş tut. Onları kendine alıştır, sonra Onlar’ı her bir Parçasını bir
Dağ’ın üzerine bırak, sonra da Onlar’ı çağır. Sana koşarak gelirler. Bil ki,
Elbette Allah Aziz'dir. Hakim'dir.
XXXVI
36 261-266 Hak yolunda mali fedakarlık
002.261-Mallar’ını
Allah Yolu’nda infak edenlerin Örneği Yedi Başak bitiren , her bir Başak’ta Yüz
Tane bulunan bir Tek Tane’nin Örneği gibidir. Allah, dilediğine kat kat
arttırır. Allah Genişolan'dır,
Bilen'dir.
002.262-Mallar’ını
Allah Yolu’nda infak edenler, sonra infak ettikleri Şey’in peşinden başa
kakmayan ve eziyet vermeyenlerin Ecirler’i Rableri katındadır, Onlar için Korku
yoktur, onlar Mahzun da olmayacaklardır.
002.263-Güzel
bir Söz ve Bağışlama, peşinden Eziyet gelen bir Sadaqa’dan daha Hayırlı’dır.
Allah hiç bir Şey’e İhtiyac’ı Olmayan'dır, Halimdir.
002.264-Ey
İman edenler, Allah'a ve Son-Gün’e inanmayıp, İnsanlar’a karşı Gösteriş olsun
diye Mal’ını infak eden gibi Minnet ve Eziyet ederek Sadaqalar’ını Geçersiz
kılmayın. Böylesi, üzerinde Toprak bulunan bir Kaya’ya benzer. Ona Sağanak bir
Yağmur düştü mü, onu Çırılçıplak bırakır. Onlar kazandıklarından
hiçbir Şey’e Güç yetiremezler. Allah Kafirler Topluluğu’na Hidayet etmez.
002.265-Yalnızca
Allah'ın Rızası’nı istemek ve kendilerinde olanı kökleştirmek için Mallar’ını
infaq edenler’in Örneği, yüksekçe bir Tepe’de bulunan, Sağnak Yağmur aldığında
Ürünler’ini iki Kat veren bir Bahçe’nin Örneği’ne benzer ki ona Sağnak Yağmur
isabet etmese de bir Çizintisi vardır. Allah yapmakta olduklarınızı
Gören'dir.
002.266-Hangi biriniz ister ki ,altından
Irmaklar akan Hurmalar’dan, Üzümler’den bir Bahçesi olsun, içinde kendisinin
olan Bütün Ürünler de bulunsun, fakat kendisinde İhtiyarlık gelip çatsın, zayıf
ve küçük Çocuklar’ı olsun, ona Ateşli bir Kasırga isabet etsin de yanıversin.
İşte Allah ,Size Ayetler’ini böyle açıklar,umulur ki düşünürsünüz.
XXXVII 267-273 İyiliklerin
faydası
002.267-Ey
iman edenler ,kazandıklarınızın İyi olanı’ndan ve Sizin için Yer’den
bitirdiklerimizden infak edin. Kendinizin göz yummadan alamayacağınız Bayağı
Şeyler’i vermeye kalkışmayın ve bilin ki, elbette Allah, Hiçbir Şey’e İhtiyac’ı
olmayan'dır, Hamid' dir.
002.268-Şeytan, Sizi Faqirlik’le korkutur ve
Size Fahşa’yı emreder. Allah ise, Size kendisinden bir Bağışlama ve bol İhsan
vadediyor. Allah Vasıy'dir, Bilen'dir.
002.269-Kime
dilerse Hikmet'i O’na verir. Elbette kendisine Hikmet verilene büyük bir Hayır
da verilmiştir. Ulu’l-Elbab’dan başkası
tezekkür etmez.
002.270-Nafaqa’dan
her ne infak eder veya Adak’tan her ne adarsanız, elbette Allah onu bilir.
Zulmedenler’in Yardımcılar’ı yoktur.
002.271-Sadaqalar’ı
açıkta verirseniz o ne İyi ,fakat gizleyip de Faqirler’e verirseniz bu Sizin
için daha Hayırlı’dır. O, Günahlar’ınızdan bir kısmını bağışlar.
Allah yaptıklarınızdan Haberdar’dır.
002.272-Onlar’ın
Hidayet’e ermesi Senin üzerinde değildir. Ancak Allah, dilediğini Hidayet’e
eriştirir. Hayır olarak her ne infak ederseniz, kendiniz içindir. Zaten Siz,
ancak Allah'ın Hoşnutluğu’nu istemekten başka infak etmezsiniz. Hayır’dan her
ne infak ederseniz Haqsızlığa uğratılmaksızın Size eksiksizce ödenecektir.
002.273-Kendilerini Allah Yolu’nda adayan
Faqirler içindir ki, Onlar, Arz’da dolaşmaya Güç yetiremezler. İffetleri’nden
dolayı Cahil olan, Onlar’ı Zengin sanır. Sen Onlar’ı Yüzler’inden tanırsın.
Yüzsüzlük ederek İnsanlar’dan istemezler. Hayır’dan her ne infaq ederseniz,
elbette Allah onu bilir.
002.274-Onlar
ki Mallar’ını Gece, Gündüz, Gizli ve Açık İnfaq ederler . Artık bunların
Ecirler’i Rabb'leri katındadır. Onlar için Korku yoktur, onlar Mahzun da
olmayacaklardır.
XXXVIII 274-281 Faizin
Haram Oluşu
002.275-Riba
yiyenler, ancak kendisini Şeytan çarpmış olanın Kalkış’ı gibi, çarpılmış
olmaktan başka kalkmazlar. Bu, Onların: Alım Satım da ancak Riba
gibi’dir." demelerinden dolayıdır. Oysa Allah, Alış Veriş’i Helal, Riba’yı
ise Haram kıldı. Kime Rabb'inden bir Öğüt gelir de son verirse,
artık Geçmiş’i kendisine, İş’i de Allah'a aittir. Kim de geri
dönerse, artık Onlar Ateş’in Halkı’dır, orada onlar Sürekli kalacaklardır.
002.276-Allah,
Riba’yı yokeder de Sadaqalar’ı artırır. Allah, Günahkar olan Kafirler’in
hiçbirini sevmez.
002.277-Elbette
İman edip de Güzel Çalışmalar’da bulunanlar, Salat’ı kılanlar ve Zekat’ı
verenler, Onların Ecirler’i Rab'lerinin katındadır. Onlara Korku yoktur, Onlar
Mahzun da olmayacaklardır.
002.278-Ey
İman edenler ,Allah'tan ittiqa edin ve eğer inanmışsanız, Riba’dan Artakalan’ı
bırakın.
002.279-Şayet
böyle yapmazsanız, Allah'a ve Elçisi’ne karşı Savaş açtığınızı bilin, Eğer
Tewbe ederseniz, artık Mallar’ınınızın Anası Sizindir. Ne zulmetmiş olursunuz,
ne de Zulm’e uğrarsınız.
002.280-Eğer
Zorluk içindeyse, O’na Elverişli bir Zaman’a kadar süre (verin). Sadaqa olarak
bağışlamanız ise, Sizin için daha Hayırlı’dır, eğer bilirseniz.
002.281-Allah'a
döneceğiniz Gün’den ittiqa edin. Sonra Herkese kazandığı eksiksizce ödenecek ve
Onlar’a Haqsızlık da yapılmayacaktır.
XXXIX39 282-283 Akitler,
senetler
002.282-Ey
İman edenler, belirli bir Süre için borçlandığınız zaman onu yazınız. Aranızdan
bir Yazıcı Doğru olarak yazsın.
Yazıcı
Allah'ın kendisine öğrettiği gibi
yazmaktan kaçınmasın, yazsın. Üzerinde Haqq olan da yazdırsın
ve Rabb'i olan Allah'tan İttiqa etsin, ondan hiçbir Şey’i eksiltmesin. Eğer
üzerinde Haq olan düşük akıllı ya da Za'f Sahibi veya kendisi yazmaya Güç
yetiremeyecekse, Welisi dosdoğru yazdırsın. Erkekler’inizden de iki Şahid
tutun, eğer iki Erkek yoksa, Şahidler’den Rıza göstereceğiniz bir Erkek ve biri
şaşırdığında diğeri hatırlatacak iki Kadın. Şahidler çağrıldıkları zaman
kaçınmasınlar. Onu az olsun çok olsun Süresiyle birlikte yazmaya üşenmeyin.
Bu, Allah'ın katında en Adil, Şahidlik için en Sağlam olandır. Ancak
aranızda devredip durduğunuz ve Peşin olarak yaptığınız Ticaret başka, bunu
yazmamanızda Sizin için bir Sakınca yok’tur. Alış-veriş ettiğinizde
Şahid tutun. Yazan’a da ,Şahid’e de Zarar verilmesin. (Aksini)
yaparsanız, o, kendiniz için Fısq’tır. Allah'tan İttiqa edin. Allah Size öğretiyor.
Allah Herşey’i Bilen'dir.
002.283-Eğer
Yolculuk’ta iseniz ve Yazıcı da bulamazsanız, bu durumda alınan Rehin yeter. Şu
durumda eğer birbirinize güveniyorsanız, kendisine Güven duyulan, Rabb'i olan
Allah'tan İttiqa eden de Emanetini ödesin. Şahidliği gizlemeyin.
Kim onu gizlerse, artık elbette, onun Qalbi Günahkar’dır. Allah, yapmakta
olduklarınızı Bilen' dir.
XL 284-286 İslamın
Zaferi
002.284-Gökler’de
ve Yer’de ne varsa Allah'ındır. İçinizdekini açığa vursanız da,
gizleseniz de, Allah Sizi onunla Sorgu’ya çeker. Sonra dilediğini
bağışlar, dilediğini azablandırır. Allah Herşey’e Güçyetiren'dir.
002.285-Elçi,
kendisine Rabb'inden indirilene iman etti, Mü'minler de. Tümü, Allah'a,
Melekler’ine, Kitaplar’ına ve Elçiler’ine inandı. O'nun Elçiler’inden hiçbirini
ayırtetmeyiz. İşittik ve itaat ettik. Rabbimiz bağışla, Varış ancak
Sana'dır.
002.286-Allah,
Hiçkimse’ye Güç yetireceğinden (vusat/kapasite) başkasını yüklemez. Kazandığı
lehine, kazandıklarıda aleyhinedir. Rabb'imiz, unuttuklarımızdan ya da yanıldıklarımızdan
dolayı Bizi Sorumlu tutma. Rabb'imiz, Biz’den öncekilere yüklediğin gibi Bize
de Ağır yükleme. Rabb'imiz, kendisine
Güç yetiremeyeceğimiz/ güçümüzü aşan( takat) şey’i Bize taşıtma/ yükleme. Bizi
affet, Bizi bağışla, Bizi esirge. Sen Bizim Mevlamızsın. Kafirler Topluluğu’na
karşı da Bize Yardım et."